Սև և կարմիր քառակուսիներ

[ivy]

Չգիտեմ, գուցե ուշադիր չեմ եղել, գրվել է թեմայում կամ հղումներից որևէ մեկում, բայց հարցնեմ. այդ նկարի մեջ երևացող պատկերների մասին հստակ տվյալներ կա՞ն. մարդիկ նայելիս ի՞նչ են տեսնում, և արդյոք համընկնու՞մ են նրանց տեսածները, թե՞ տարբեր մարդիկ տարբեր բաներ են տեսնում։

Ինչքան գիտեմ՝ Մալևիչի քառակուսիների մեջ ոչինչ էլ չկա տեսնելու, բացի քառակուսուց: Ինքը փորձել է համարձակ լինել ու իր աշխարհայացքը կամ զգացածը սովորական քառակուսու տեսքով ներկայացնել: Այդ համարձակությունը գնահատելի է: Բայց դե քառակուսին վերջին հաշվով մնում է ոչ այլ ինչ, քան ուղղակի քառակուսի:

[Kuk]

Էս նկարների տեղը ոչ ոք չգիտի՞

[Ռեդ]

Էս նկարների տեղը ոչ ոք չգիտի՞

Եվս մեկ անգամ կներեք ռուսերեն մեջբերման համար

После кризиса 1998 г. эта коллекция за исключением "Черного квадрата" была выставлена на продажу. Министерство культуры Российской Федерации воспользовалось правом приоритета на приобретение в госсобственность особо ценных произведений искусства. Благодаря щедрости президента холдинговой компании "Интеррос" Владимира Потанина, который предоставил необходимую для покупки "Черного квадрата" сумму, полотно принял на хранение Государственный Эрмитаж.

Կուկ, ստե գրած ա նկարի մասին http://www.hermitagemuseum.org/html_.../hm4_1_30.html

[Ուլուանա]

Նկարի ամբողջ էֆեկտն էլ հենց դա է: Եկել էր մի պահ, երբ որոշ արվեստաբանների քո գրած սահմանումն այլևս չէր բավարարում: Այն չափազանց հնաոճ կամ չափազանց սեղմ էր թվում: Իրենք ուզում էին այդ «ծամծմված» շրջանակից դուրս գալ:

Հակառակ օրինակն էլ կա (երբ բովանդակություն չկա, միայն ձև է), ճիշտ է՝ պոեզիայում. կոչվում է դադաիզմ: Նաև՝ ֆրանսիացի սյուռերի օրինակը, երբ հավաքվում էին մի սենյակում, հաշիշ ծխում ու թղթի մի պատառիկի վրա առանց նախորդի գրածը նայելու ինչ-որ բան ավելացնում: Հետո դա դառնում էր հերթական գլուխգործոցը:

Լավ, հասկանում եմ, որ որոշ մարդիկ տարբերվելու, ինքնահաստատվելու հետ կապված խնդիրներ ունեին, փորձում էին ինչ–որ կերպ առանձնանալ, աղմուկ հանել։ Բայց երբ բազմաթիվ մարդիկ էդ «կուտն ուտում են» ու դա արվեստ համարում, էդ մեկը մի քիչ լավ չեմ հասկանում, էլի։

Արդեն պատկերացրի տվյալ կողմնորոշումը երգարվեստում։ Ասենք, համերգի ժամանակ հանրահայտ երգիչը գալիս է բեմ, կարևոր տեսք ընդունած խիստ իմաստալից լռություն է «միացնում»՝ որպես երգարվեստի աննախադեպ ու համարձակ դրսևորում, և դահլիճում մարդիկ էքստազից ուշաթափվում են։ Իսկ հետո այդ «համերգի» ձայնրագրությունը դառնում է չտեսնված գլուխգործոց, և մարդիկ դարերով լսում ու հիանում են։

[Ռեդ]

Իսկ սրան ինչ կասեք

Кроме того, по неофициальным источникам именно на деньги Владимира Потанина была выкуплена за 1 млн. долларов работа Малевича "Черный квадрат", которая теперь украшает залы Эрмитажа.

[Հայկօ]

Լավ, հասկանում եմ, որ որոշ մարդիկ տարբերվելու, ինքնահաստատվելու հետ կապված խնդիրներ ունեին, փորձում էին ինչ–որ կերպ առանձնանալ, աղմուկ հանել։ Բայց երբ բազմաթիվ մարդիկ էդ «կուտն ուտում են» ու դա արվեստ համարում, էդ մեկը մի քիչ լավ չեմ հասկանում, էլի։

Թո՛ղ արվեստ համարեն, թո՛ղ աստվածացնեն: Բայց ցավալին այն է, որ դրա հետ զուգահեռ ինձ՝ դա արվեստ չհամարողիս, ասելու են «անճաշակ» ու «տգետ»: Ու կուրծք ծեծեն, թե իրենք ի՜նչ առաջադիմական են, իսկ մենք՝ ինչ սարդոստայնոտ:

Կայսրինը կայսրին: Եթե ինձ համար, օրինակ, Բալզակը մեծություն չէ, ապա Բորխեսն էլ Քամյուի ձեռքը բռնած գա՝ կարծիքս չեմ փոխի: Եթե ես զգում եմ, որ էդ սև քառակուսին ընդամենը սև քառակուսի է, ապա կյանքում չեմ փորձի էդտեղ «Աստղազարդ գիշեր» ու «Վերջին ընթրիք» տեսնել: Մանավանդ որ, լինելով սնոբ ու ցինիկ, լրիվ հասկանում եմ Մալևիչի՝ քննադատների ու «առաջադիմականների» վրա հավեսով կայֆավատ լինելը:

[Ռեդ]

Ամեն դեպքում նկարն առնելու համար տվեն են 1 միլլիոն ԱՄՆ դոլլար
Եվս մեկ հետաքրքիր հոդված
http://www.kp.ru/daily/22574/18326/

[Ուլուանա]

text.jpg

Արտ, դու էլ վատ չես նկարում սև քառակուսիներ։ Կարելի ա մտածել բիզնեսի մասին։

[Ռեդ]

Ասենք, համերգի ժամանակ հանրահայտ երգիչը գալիս է բեմ, կարևոր տեսք ընդունած խիստ իմաստալից լռություն է «միացնում»՝ որպես երգարվեստի աննախադեպ ու համարձակ դրսևորում, և դահլիճում մարդիկ էքստազից ուշաթափվում են։ Իսկ հետո այդ «համերգի» ձայնրագրությունը դառնում է չտեսնված գլուխգործոց, և մարդիկ դարերով լսում ու հիանում են։

Ուլուանա, իսկ դու գիտե՞ս, որ եղել ա կոմպոզիտոր, որի հայտնի ստեղծագործություններից մեկը 4 ու կես րոպեից ավել լռությունն է՝ բեմի վրա ոչինչ չէր նվագում:

[Ֆրեյա]

Ուլուանա, իսկ դու գիտե՞ս, որ եղել ա կոմպոզիտոր, որի հայտնի ստեղծագործություններից մեկը 4 ու կես րոպեից ավել լռությունն է՝ բեմի վրա ոչինչ չէր նվագում:

Դա կարող է նորաձև լինել, դա կարող է առաջին անգամ հետաքրքիր լինել, բայց միայն մտահղացումն է այդտեղ արժեքավոր, ուրիշ` ոչինչ: Ոչ մի աշխատանք կատարված չէ, և ցանկացած ոք, ՑԱՆԿՑԱԾ ՈՔ, դու, ես, պողոսը, պետրոսը, կարող են դա կրկնել:

Մի մոռացեք նաև, որ աշխարհում կան շատ խելացի մարդիկ, ովքեր կարողանում ճիշտ PR անել և կարողանում են ազդել հասարակական կարծիքի վրա:
Համոզված եմ, կան աշխարհում բազմաթիվ տաղանդավոր նկարիչներ, ովքեր ստվերում են մնացել թույլ PRի պատճառով, և կան ոմանք, ովքեր զուտ հասարակական կարծիքը կառավարելու շնորհիվ դարձել են "միլիոնանոց":

Մեր հոգեբանները կհաստատեն, որ գոյություն ունի այսպիսի մի էֆֆեկտ, որը բազմաթիվ անգամ փորձարկվել է հոգեբանների կողմից. պատահականորեն ընտրվում է 100 մարդուց բաղկացած խումբ, բոլորին տալիս են պարկ, մեջը` 100 հատ սպիտակ գույնի գնդիկներով, ասենք թե: 100-ից 95 ի հետ պայմանավորվում են, որ նրանք պետք է տոպրակից հանեն սպիտակ գույնի գնդիկ և ասեն, որ այն սև է: Փորձարկման ժամանակ, 90 % դեպքերում մնացած 5 մարդը, որոնց հետ ոչինչ պայմանավորված չէր, հանում են գնդիկը ու կրկնում են, որ գնդիկը սև է և միայն 5-10% մարդիկ են ասում ճիշտը:

Դրա պատճառն այն է, որ շատ դեպքերում, մարդիկ չեն ուզում տարբերվել մեծամասնությունից, կամ կաշկանդվում են պնդել իրենցը, երբ մարդ տեսնում է, որ բոլորը մի բան են ասում, ինքը` հակառակը, այն էլ այդպիսի հստակ բաների դեպքում` գույները:
Դե պատկարեացրեք, նկարները գնահատելու դեպքում ինչ կլինի

[Տրիբուն]

Մեր հոգեբանները կհաստատեն, որ գոյություն ունի այսպիսի մի էֆֆեկտ, որը բազմաթիվ անգամ փորձարկվել է հոգեբանների կողմից. պատահականորեն ընտրվում է 100 մարդուց բաղկացած խումբ, բոլորին տալիս են պարկ, մեջը` 100 հատ սպիտակ գույնի գնդիկներով, ասենք թե: 100-ից 95 ի հետ պայմանավորվում են, որ նրանք պետք է տոպրակից հանեն սպիտակ գույնի գնդիկ և ասեն, որ այն սև է: Փորձարկման ժամանակ, 90 % դեպքերում մնացած 5 մարդը, որոնց հետ ոչինչ պայմանավորված չէր, հանում են գնդիկը ու կրկնում են, որ գնդիկը սև է և միայն 5-10% մարդիկ են ասում ճիշտը:

Լավ օրինակ էր, իմ սիրած օրինակներից մեկն է: Կասե՞ս առաջին անգամ որտեղ ես լսել կամ կարդացել սրա մասին:

Կներեք օֆֆտոպի համար:

[Ռեդ]

Երկար մտածելուց, տանջվելուց, խորհելուց հետո որոշեցի չտանջվել ու քվեարկել "են"
Հայկօ, չսկսես Բացատրեմ թե խի եմ քվեարկել, որ այդ նկարը գլուխգործոց է
Ինքը նկարը որպես "նկար" չեմ համարի գլուխգործոց: Չեմ էլ հավատում, որ նկարի ետին ֆոնում ինչ-որ ուրիշ բան կա նկարած: Բայց ասեմ մի բան. ես չեմ լսել Մալևիչի այլ նկարների մասին ու չեմ տեսել դրանք /վիրտուալ/: Մալևիչի մասին լսածս առաջին բանը "Սև քառակուսի" նկարի մասին էր: Ի՞նչ ստացվեց. ստացվեց են, որ Մալևիչի այդ նկարը ԱՎԵԼԻ ՄԵԾ ճանաչում բերեց նրան, նրա անունն արդես սկսվեց ԱՎԵԼԻ ճանաչելի դառնալ: Փաստորեն, այդ մարդը, խաբեց սաղին ու իր անունն սփռեց աշխարհով մեկ: Հենց դրա համար էլ կհամարեմ, որ նրա արածը դեմքություն էր ու կքվեարկեմ "են":
Հայկօ, նույն կերպ ես չէի լսել John Cageի անունը, մինչև չլսեցի, որ մարդիկ խոսում են նրա 4'33'' ստեղծագործության մասին: Ստեղծագործությունն ինքը լռություն էր, կարծեմ էլի եմ ասել՝ բեմի վրա ոչինչ չէին նվագում: Էդ գործը, որպես երաժշտական գործ, 0 է, բայց էն փաստը, որ էդ գործով Cage-ը ավելի մեծ ճանաչում ձեռք բերեց, ինձ ստիպում է համարել այն գլուխգործոց:
Վարպետ, ինչ կասեք:

[Հայկօ]

Ուլուանա, իսկ դու գիտե՞ս, որ եղել ա կոմպոզիտոր, որի հայտնի ստեղծագործություններից մեկը 4 ու կես րոպեից ավել լռությունն է՝ բեմի վրա ոչինչ չէր նվագում:

Ժամանակին մի խորամանկ մարդ նամակով առաջարկում էր արագ, հեշտ ու շատ էժան ճամփորդելու միջոց: Այն դյուրահավատները, որոնք նրան ուղարկում էին պահանջված դրամը, ստանում էին հետևյալ տեքստով պատասխան. «Թուլացեք, հանգիստ նստեք Ձեր տանն ու միշտ հիշեք, որ Երկիր մոլորակը և Դուք սլանում եք Տիեզերքում վայրկյանում 30կմ արագությամբ: Վայելեք Ձեր տիեզերական ճամփորդությունը»:

Էդ կոմպոզիտորը իր բոլոր ունկնդիրներին, շատ կներեք, կամ էշի տեղ ա դրել, կամ էլ ինքն ա էշ եղել: Հա՛, չմոռանամ, իմ կարծիքով:

[Մարկիզ]

Ուլուանա, իսկ դու գիտե՞ս, որ եղել ա կոմպոզիտոր, որի հայտնի ստեղծագործություններից մեկը 4 ու կես րոպեից ավել լռությունն է՝ բեմի վրա ոչինչ չէր նվագում:

Բայց նմանատիպ օրինակները թեմայիդ նկարների հետ անհամեմատելի են:

[Հայկօ]

Բայց նմանատիպ օրինակները թեմայիդ նկարների հետ անհամեմատելի են:

Ինչու՞, երաժշտության մեջ ձայնի բացակայությունը համարժեք չէ՞ կերպարվեստի մեջ գույնի բացակայությանը: