Ասածս էլ հենց դա է: Ոչ մի հիմք չկա պնդելու, որ էդ սև քառակուսին անհունն ա կամ գիշերային Ջոկոնդան:Քանի դեռ դա պնդելու հիմք չկա քո այս խոսքերը դառնում են մեծամտության դրսևորում ու մերկապարանոց խոսքեր
Չէ, հաստատ տեսել եմ: Ես մի ժամանակ Ֆոտոշոփի գիժ էիՉեմ կասկածում, որ ctrl+L-ի տեղը գիտես, սակայն այսուհանդերձ չեմ հավատում, որ մինչև Red_Devils-ի գրելը կարդացել ես ուղերձս
Ներիր
: Քեզ խաբելն էլ ինձ ոչ մի բան չէր տալիս:
Նորից եմ ասում՝ էստեղ կոնկրետ նկարը կամ կատարողական վարպետությունը կամ վրձնահարվածների անկյունը կապ չունեն: Կարևորը միայն գաղափարն է՝ ս-և-ք-ա-ռ-ա-կ-ու-ս-ի: Եթե ռոլիկով ներկը քսեր կամ պրինտերով տպեր, դրանից գաղափարը չէր փոխվելու: Հենց դրա համար էլ նկարը տեսնելու կարիք չունեմ՝ դրա մասին դատելու համար:Իսկ բավարար հիմքեր ունե՞ն, թե՞ ոչ, այդ նկարի մասին դրական խոսելու չգիտեմ ու մինչև չտեսնեմ չեմ իմանա, մինչև բնօրինակը չտեսնեմ: Ճիշտ այնպես, ինչպես իրականում դու չունես ու չես ունենա:
Տե՛ս՝ վերևի գրածս: Էսպես թե էնպես՝ կատարյալ սև իր պայմաններում հնարավոր չէր ստանալ: Բայց դա կապ չունի:Իրականում տարբեր գույների խառնուրդից կարելի է ստանալ ավելի հյութեղ, կամ ավելի փայլուն, կամ ավելի տարածական կամ այլ բնորոշիչ ունեցող սև կամ ուրիշ գույն: Ու հաճախ կարող ես ձեռքիդ տակ ունենալ նարնջագույն ներկ, բայց նկարիդ համար նարնջագույնը ստանաս դեղինի ու կարմիրի խառնուրդով, որտև տվյալ նկարին այդպես ստացված գույնն ավելի խորություն ու ներդաշնակություն կտա
Ինքը նկարել (գծել-ներկել) ա պարզապես սև քառակուսի: Ուրիշ ոչ մի բան: Նկարում, ըստ բնորոշման, ո՛չ աչքի խաբկանք կարող է լինել, ո՛չ էլ թաքնված պատկերներ:
Անդրե Մորուայի «Վարպետի ծնունդը» կարդացե՞լ ես: Ճարի կարդա, լրիվ էս դեպքն ա նկարագրված: Կամ կարող եմ մի երկու բառով պատմել
Էջանիշներ