Երբ զզվում ես կյանքից…

[Բարեկամ]

, ու ոչինչ,ոչինչ էլ չես ուզում, նույնիսկ ոռնալ, որովհետև զզվել ես ձայնիցդ

կյանքից զզվելը - ընկվճվածությունն է, ու ինչքան մարդ հեռու մտածող տեսակ է, այնքան մեծ է լինելու զզվանքը, քանի որ բախվելու է անելանելիությանը: Ամեն դեպքում` դժվար է հաստատ ասել, որ կախվածություններից ազատվելը այն ընտրությունն է, որը մարդը կուզենար, քանի որ այդ դեպքում կորում է մի շատ մարդկային հատկանիշ կամ սովորություն. նվիրվածությունը, ու մարդը դառնում է սարսափելի մենակ, կամ դատարկ տեղ, վակուում...

[Estrella]

Համաձայն եմ, սարսափելի է հատկապես այն դեպքում , երբ ինքդ չես էլ ուզում ազատվել կախվածությունից, ինչպես մի թ թմրամոլ, քանի որ հասկանում ես, որ այն ոչ թե պատճառ է, այլ հետևանք

[Գոռ Ջան - Հայ]

Համ էլ կյանքը զզվելիի ու հաճելիի հավասար խարնուրդա…
Ուղղակի պետքա հաճելին վայելես, զզվելին էլ ինչքան կարաս թեթև գլորես

[Գևոր]

պատահում ա, երբ ուզում ես կախվես, համա պարան կապելու հավես չի մնացել...

[Jarre]

Կներեք ցինիզմիս ու օֆտոպի համար, բայց այս վերջերս մի հետաքրքիր միտք էի կարդացել, որը մոտավորապես այսպես էր հնչում.

Երբ զզվում ես կյանքից.... դա թող և զբաղվիր ուրիշ ավելի հետաքրքիր գործով

[Գևոր]

Կյանքը սիրելու համար պետք է սիրես մի բան, կամ մեկին, հանուն որի կյանքդ կտաս առանց տատնվելու

[Estrella]

Չէ, հենց այդ դեպքում է մեծ կյանքից զզվելու հավանականությունը: Պետք է սկսել ինքդ քո հանդեպ սիրուց, երբ դու լինես քո առաջին սերը, երբեք չես հասցնի քեզ հիասթափության:

[Գևոր]

մինչև քեզ չսիրես "ուրիշին" չես սիրի, ճիշտ ա,
բայց քեզ սիրես էնքան, որ երբեք չթողնես հասենլ հիասթափության? , էդ մի քիչ էգոիստության նման բան չի? թույ չտաս ինքդ քեզ հիասթափվել քեզ համար թանկ բան կորցնելուց, ինձ թվում ա էդ էն չի, որ պետք ա մարդ անի, որպես ինքն իրեն սիրելու ապացույց.

Եթե մեծանում ա հավանականությունը,- մարդ չպետք է կյանքում մի նպատակով/արժեքով սահմանափակվի: Ինչքան նեղ եղավ էդ շրջանակը, էնքան ավելի մեծ ա կյանքից հիասթափության հավանականությունը

[Սելավի]

էդ լավա որ մարդը զզվումա կյանքից, դա նշանակումա որ ուրեմ կյանք կա, ու ինքն էլ չնայած զզվելով, սակայն ապրումա: Ուրեմ գոնե ուրախացեք որ դեռ ապրում եք, իսկ այդ զզվելու զգացողությունը դեռ մեկ անգամ չէ որ փոփոխվելու է:
Հիմնականում մարդիկ իրենզ զզվելու պահին են սկսում ծանոթանալ կյանքի նրբությունների հետ:

[Kinder Surprise]

Երբ գիտես, որ ինչ որ բան պիտի անես, բայց չգիտես թե ինչ
Երբ զգում ես, որ կյանքը կորցնում է իմաստը
Երբ զգում ես, որ այն ինչ երազում էիր, ինչին ձգտում էիր ու ինչով ապրում էիր, կորցնում է իր արժեքը կամ հեռանում է տեսանելի դաշտից
Երբ առավոտյան արթնանում ես ու անկախ քեզնից ինքդ քեզ հարց ես տալիս. «Այսօր ի՞նչի համար եմ ապրելու»
Երբ ժամանակը ձգձգվում է և վարկյանը թվում է դար
Երբ գիշերը պառկում ես քնելու ու դատարկության, մենակության ու անհետաքրքքրության զգացողությունն է խեղդում

Արժե՞ ապրել այսպես

Դու մտածում ես ապրել թե չապրել միայն նրա համար, որ դատարկություն ու անհետաքրքրություն ես զգում...? Չես կարծում, որ նույնիսկ ծիծաղելի է...... օրինակ ԻՆՁ համար, որ ընտանիքով հեռացել ենք հայրենիքից, այստեղի մեր տունը վարձոով է, հայրս դեռ աշխատանք չի գտնում, հետևաբար և բերած գումարն է վերջանում, շուտով կզրկվենք նաև տնից և այդ ամենին գումարած մենք այստեղ ոչ մի ծանոթ չունենք, ծնողներս ամբողջ օրը վիճում են (ինձ համար դա արդեն սովորական բան է), տանը տիրում է լարված վիճակ, մանավանդ որ ունեմ փոքր քույր, որն աբողջ օրը լաց է լինում...
Իսկ այպես ապրել արժի???

[Սելավի]

Դու մտածում ես ապրել թե չապրել միայն նրա համար, որ դատարկություն ու անհետաքրքրություն ես զգում...? Չես կարծում, որ նույնիսկ ծիծաղելի է...... օրինակ ԻՆՁ համար, որ ընտանիքով հեռացել ենք հայրենիքից, այստեղի մեր տունը վարձոով է, հայրս դեռ աշխատանք չի գտնում, հետևաբար և բերած գումարն է վերջանում, շուտով կզրկվենք նաև տնից և այդ ամենին գումարած մենք այստեղ ոչ մի ծանոթ չունենք, ծնողներս ամբողջ օրը վիճում են (ինձ համար դա արդեն սովորական բան է), տանը տիրում է լարված վիճակ, մանավանդ որ ունեմ փոքր քույր, որն աբողջ օրը լաց է լինում...
Իսկ այպես ապրել արժի???

Kinder Surprise ջան, մի մոռացի որ ամենամութ ժամանակը լուսաբացից առաջա լինում:
Եվ ամեն՝ թեկուզ առաջի հայացքից դաժան թվացող պահերի մեջ, թաքնված է գեղեցիկ իմաստություն, որը քեզ հետագայում օգնելու է, իսկ հիմա ինքը՝ «իմաստությունը» ուզումա որ դու դա նկատես ու հասկանաս, ուրախացի այդ առիթով, հետո կզգաս այդ դասի դրական կողմերը:

[Second Chance]

Կներեք ցինիզմիս ու օֆտոպի համար, բայց այս վերջերս մի հետաքրքիր միտք էի կարդացել, որը մոտավորապես այսպես էր հնչում.

Երբ զզվում ես կյանքից.... դա թող և զբաղվիր ուրիշ ավելի հետաքրքիր գործով

Ոչ մի ցինիզմ էլ չկա , ամենալավ խորհուրդն է ու ելքը..

[Ուլուանա]

Ոչ մի ցինիզմ էլ չկա , ամենալավ խորհուրդն է ու ելքը..

Ամինա, բայց ինձ թվում է՝ դու սխալ ես հասկացել Jarre–ի գրածը։ Համենայնդեպս, փորձեմ բացատրել իմ հասկացածը, եթե սխալ լինի, երևի Jarre–ը կուղղի. եթե զզվում ես կյանքից, դա (կյանքը, ոչ թե զզվելը) թող ու զբաղվիր ուրիշ՝ ավելի հետաքրքիր գործով, այսինքն՝ ինքնասպան եղիր, էլի։ Հակառակ դեպքում ցինիզմի մասին խոսք լինել չէր կարող, ըստ իս։

[Ուլուանա]

Յա, Ժա՞ր, էս շնորհակալություն ես տվել, փաստորեն, Ամինան ճի՞շտ էր հասկացել։

[Second Chance]

Ամինա, բայց ինձ թվում է՝ դու սխալ ես հասկացել Jarre–ի գրածը։ Համենայնդեպս, փորձեմ բացատրել իմ հասկացածը, եթե սխալ լինի, երևի Jarre–ը կուղղի. եթե զզվում ես կյանքից, դա (կյանքը, ոչ թե զզվելը) թող ու զբաղվիր ուրիշ՝ ավելի հետաքրքիր գործով, այսինքն՝ ինքնասպան եղիր, էլի։ Հակառակ դեպքում ցինիզմի մասին խոսք լինել չէր կարող, ըստ իս։

Չէ կարծում եմ այդպես չի
Եթե զզվում ես կյանքից զզվելով ոնչով չես օգնի ու գնալով ավելի կզզվես -այսինքն դադարիր զզվելուց, որովհետև դա չի օգնի ու սկսիր զբաղվել ավելի հետաքրքիր գործով/ հետաքրքրացրու կյանքդ աշխատիր, ստեղծագործիր, ինչ որ օգտակար բան արա, կփոխվի ամենինչ Մի խոսքով մի կենտրոնացիր էդ զզվելու վրա էլի:
ես այսպես եմ հասկացել