Ապրելով որոշակի ժամանակահատված այս աշխարհում մարդը իր մեջ սպունգի պես ներծծում է այս աշխարհին հատուկ բոլոր լավ և վատ երևույթները և գալիս է մի պահ որ այդ բեռից ավել մարդը ի վիճակի չէ կրելու :Սա թվում է թե վերջն է ,բայց դա այդպես չէ հարաբերությունները տեղափոխվում են հաջորդ աստիճան ,որտեղ մահածաը առա վավելագույնս դրսևորելու է իրեն իր հարազատների իր ընկերների և իր թշնամիների միջոցով:Այս պահից սկսված բոլորը (նրա մերձակա աշխարհը) զբաղված են հատուցման երևույթով:
Շատ նյութականացրի ,բայց դե ինչ արած