Սնահավա՞տ ես արդյոք դու.

[Ուլուանա]

Չկա այնպիսի մի մարդ, որ նախապաշարմունք չունենա: Ուրեմն եկեք կիսվենք միմյանց հետ, թե ինչ նախապաշարմունքներ մենք ունենք, որտեղից են դրանք սկզիբ առել, և պետք է արդյոք հավատալ դրանց

Լիքը նախապաշարմունքներ ունեմ, որոնք ինձ շատ են խանգարում։ Ճիշտ է, շատ նախապաշարմունքներից էլ ազատվել եմ։ Օրինակ՝ սև կատվի հանդիպելուց արդեն վաղուց չեմ վախենում, որովհետև արդեն քանի անգամ համոզվել եմ, որ սուտ է։ Այսինքն՝ սև կատվի հանդիպելուց հետո ոչ մի վատ բան, ոչ մի անհաջողություն չի եղել։

Բոլորս էլ ուզենք, թե չուզենք սնահավատ ենք և ունենք նախապաշարմունքներ:
Օրինակ բերեմ: Ասենք, երբ ես ընդունելության քննությունների էր մասնակցում տարիներ առաջ, իմ մեջ կար համոզմունք, որ եթե բոլոր 3 քննություններին էլ նույն շորը հագնեմ, ապա հաջող կհանձնեմ: Եվ նման շատ նախապաշարմունքներ: Իսկ դուք ի՞նչ կասեք:

Վայ, ես էլ ճիշտ նույն նախապաշարմունքից ունեմ։ Եվ ընդունելության քննություններին, և մնացած բոլոր քննություններին միշտ նույն շորերն էի հագնում, որ իբր լավ լինի։
Հետո մի շոր ունեմ, որը, նկատել եմ, ինչքան հագնում եմ, էդ օրը հեչ հաջող չեն լինում գործերս...
Մեկ էլ մի բլուզ ունեի՝ կանաչ գույնի, որ օրը դա հագնեի, անհաջող էր լինում, հետո սկսեցի նկատել, որ ընդհանրապես կանաչ գույնն է ինձ համար անհաջող, իսկ դրանից հետո էլ ոնց որ ինադու մի աստղագուշակի մեջ կարդացի, որ Երկվորյակների համար (ես Երկվորյակ եմ) կանաչ գույնն անհաջող է։ Էդ էլ որ կարդացի... կանաչ բլուզս անմիջապես նվիրեցի քրոջս։ Ինքը համ Երկվորյակ չի, համ էլ տենց բաների չի հավատում։
Բայց էս վերջերս սկսել եմ կանաչ գույնի հետ լեզու գտնել։ Ախր էդ գույնը միշտ սիրել եմ, բայց դե որ մեր սերը փոխադարձ չէր, ի՞նչ անեի...

Մի խոսքով, բոլոր նախապաշարմունքներս չթվարկեմ, թե չէ հաստատ էսօր չեմ պրծնի։ Բայց մի բանում համոզված եմ. նախապաշարմունքներն իրական են այնքան ժամանակ, քանի դեռ մենք հավատում ենք դրանց։ Չե՞ք նկատել, որ այն մարդկանց վրա, որոնք նախապաշարմունքներ չունեն, դրանք չեն ազդում։ Եվ եթե մարդը վստահ է իր ուժերին, ապա նրա հաջողությանը ոչ մի նախապաշարմունք էլ չի կարող խանգարել։

[Malu]

Այնքան նախապաշարմունքներ կան, որ չգիտես էլ որ մեկն ասես:
Ասենք ծննդյան օրը ասում են շուտ չի կարելի շնորհավորել, իսկ ինչու՞:

[Գոռ Ջան - Հայ]

Դրանք ընդամենը հոգեբնական ճնշվածության արդյունքում առաջացած նախապաշարմունքներ են, իլյուզիաներ, որ սուք ինքներդ ստեղծում եք ձեր համար:

Ես տենց բաները ընդհանրապես չեմ ընդունում, ամեն մարդ իր ճակատագրի տերն է:

[Aida]

Ես էլ էի քննություններիս նույնը հագնում, մազերս նույն ձև հավաքում: Ինձ էլ տենց մամայիս ընկերուհին էր ասել ես էլ իրան լսեցի: Լսել եմ նաև, որ քննության նախօրյակին չի կարելի գլուխը լվանալ: Եթե տնից դուրս ես եկել հետ գալը վատ նշանա, բայց մի քանի անգամ ես հետ եմ եկել ոչ մի բան էլ չի եղել:

[Arisol]

Ես էլ էի քննություններիս նույնը հագնում, մազերս նույն ձև հավաքում: Ինձ էլ տենց մամայիս ընկերուհին էր ասել ես էլ իրան լսեցի: Լսել եմ նաև, որ քննության նախօրյակին չի կարելի գլուխը լվանալ: Եթե տնից դուրս ես եկել հետ գալը վատ նշանա, բայց մի քանի անգամ ես հետ եմ եկել ոչ մի բան էլ չի եղել:

Ամեն քննության նախորյակին լողանում էի: Ամեն անգամ տնից դուրս գալուց հետո վերադառնում եմ տուն, միշտ ինչ-որ բան եմ մոռացած լինում, կամ էլ ասում են, որ գնամ համոզվեմ, որ ջրերը փակ են ու մինչև հիմա դրանցից հետո վատ բան չի եղել :

[Shauri]

Քննությունից առաջ լողանալ/չլողանալը սնահավատության հետ կապ չունի: Դրա մեջ ճշմարտություն կա այնքանով, որ կարևոր իրադարձությունից առաջ նախընտրելի չէ լուրջ փոփոխություններ կատարել, օրինակ` կարելի է մրսել ու հիվանդանալ: Նաև ասում են` պետք չի մազերը կտրել:
Համ էլ խոսք կա` գետանցից առաջ ձիերը չեն փոխում... սա էլ մոտավորապես նույնն է

[Aida]

Ամեն քննության նախորյակին լողանում էի: Ամեն անգամ տնից դուրս գալուց հետո վերադառնում եմ տուն, միշտ ինչ-որ բան եմ մոռացած լինում, կամ էլ ասում են, որ գնամ համոզվեմ, որ ջրերը փակ են ու մինչև հիմա դրանցից հետո վատ բան չի եղել :

Ես էլ տենց բաների չեմ հավատում, բայց դե ինչ լսել եմ էդ եմ ասում: Բայց մյուս կողմից էլ ֆրանսերենից բանավոր քննությանս նախորդ օրը, երբ քրոջս հետ սաղ թեմաները կրկնում էի, քուրս Երևան թեմայի դիմացը մեծ մինուս դրեց ասեց լավ չգիտես: Ու տենց պառկեցի քնելու: Էնքան էի պատմել կոկորդս ցավում էր ու էլ հավես չունեի կրկնելու: Կարճ ասած տնից դուրս եկա անձնագիրս մոռացած սեղանին: Հետ եկա վերցրեցի ու քննությանս թեման հենց Երևանն էր, որ տոմսիս վրա տեսա, որ Երևանն ա դաժը ծիծաղս եկավ: Հիմա չգիտեմ էդ իմ հետ գնալու հետ կապ ուներ, թե՞ ուղղակի համընկավ:

[Ուլուանա]

Ես էլ էի մի ժամանակ մեծ ուադրություն դարձնում էդ տուն հետ գալու վրա, ու որ հետ էի գալիս, միշտ անհաջող էր լինում էդ օրը, բայց ժամանակ առ ժամանակ սկսում եմ ուշադրություն չդարձնել, ու երբ չեմ դարձնում զգում եմ, որ չի ազդում։ Իսկ, օրինակ, քույրս համարյա ամեն օր դասի կամ աշխատանքի գնալիս հետ էի գալիս, քանի որ միշտ մի բան մոռացած է լինում, բայց դեռ չեմ իմացել, որ գործերն անհաջող եղած լինեն, որովհետև ինքն ընդհանրապես չի հավատում ու ոչ մի նշանակություն չի տալիս նման բաներին։ Այնպես որ, հավատն իրոք շատ մեծ ուժ է։