Փիլիսոփայական հարցերի շուրջ բանավեճեր

[Morpheus_NS]

Առաջարկում եմ այս թեմայում բանավեճեր կազմակերպել տարբեր փիլիսոփայական հարցերի շուրջ: Բանավեճի թեմա կարող են առաջ քաշել բոլորը: :
Խնդրում եմ, որ բոլոր կարծիքները հիմանավորվեն:

Որպես սկիզբ առաջարկում եմ քննարկել այս երկու մոտեցումը

1. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները չնկատելու մեջ է:
2. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները գիտակցելով նրան սիրելու մեջ է:

[Tigran1989]

Ախր ոնց եմ ես ԶԸԶՎԸՄ էդ փիլիսոփաներից:
Հիմա ինչ? Ասենք համաձայն ենք էս մտքի հետ, թե չէ?
Միանշանակ`ոչ,երկրորդն էլ ոչ մի փիլիսոփա էնպիսի բան չի ասել, որ մարդ միանշանակ ասի համաձայն եմ, կամ չէ:

Սիրում են թերություններով հանդերձ,լավ գիտակցելով թերությունները, եթե վերջիններս չեն խախտում բարոյական նորմերն ու էլի մի քանի բաներ:

[Morpheus_NS]

Ախր ոնց եմ ես ԶԸԶՎԸՄ էդ փիլիսոփաներից:
Հիմա ինչ? Ասենք համաձայն ենք էս մտքի հետ, թե չէ?
Միանշանակ`ոչ,երկրորդն էլ ոչ մի փիլիսոփա էնպիսի բան չի ասել, որ մարդ միանշանակ ասի համաձայն եմ, կամ չէ:

Սիրում են թերություններով հանդերձ,լավ գիտակցելով թերությունները, եթե վերջիններս չեն խախտում բարոյական նորմերն ու էլի մի քանի բաներ:

Ես չեմ ասում, թե ինչ որ փիլիսոփաների ասածների շուրջ բանավիճենք, այլ ասում են տարբեր փիլիսոփայական հարցերի շուրջ:
Ես չեմ խնդրել նաեւ, որ դուք ասեք, համաձայն եք այդ մտքի հետ, թե ոչ, ընդհակառակը, խնդրել եմ զերծ մնալ դատարկ ես համաձայն եմ կամ ես համաձայն չեմ արտահայտություններից եւ գրել թե դուք ինչ եք մտածում այս կամ այն հարցի շուրջ եւ ինչու եք այդպես մտածում/ պետք էր ուշադիր կարդալ թեմայի վերնագիրը/:
Եվ վերջապես, ես ոչ ոքի չեմ ստիպել էս թեմայում գրառում անի:

[Tigran1989]

Ես չեմ ասում, թե ինչ որ փիլիսոփաների ասածների շուրջ բանավիճենք, այլ ասում են տարբեր փիլիսոփայական հարցերի շուրջ:
Ես չեմ խնդրել նաեւ, որ դուք ասեք, համաձայն եք այդ մտքի հետ, թե ոչ, ընդհակառակը, խնդրել եմ զերծ մնալ դատարկ ես համաձայն եմ կամ ես համաձայն չեմ արտահայտություններից եւ գրել թե դուք ինչ եք մտածում այս կամ այն հարցի շուրջ եւ ինչու եք այդպես մտածում/ պետք էր ուշադիր կարդալ թեմայի վերնագիրը/:
Եվ վերջապես, ես ոչ ոքի չեմ ստիպել էս թեմայում գրառում անի:

Դատարկ համաձայն եմ կամ չէ չեմ ասել, գրել եմ թե ինչ եմ մտածում այդ հարցի շուրջ և թե ինչու եմ այդպես մտածում, թեմայի վերնագիրը պատահականորեն կարդալուց հետո:
Ինձ ոչ ոք չի ստիպում որ գրառում անեմ, գրառում անում եմ երբ ուզում եմ և որտեղ ուզում եմ, ոչ ոք ոչ կարա ստիպի որ անեմ, ոչ էլ որ չանեմ:
Էդ վերջի նախադասության իմաստը չեմ ընկալում:

[Հայկօ]

Ես կառաջարկեի թեմային ծանոթ մարդկանց էստեղ մի քանի սոփեստություններ ու պարադոքսներ դնել՝ որպես սկզբի համար ավելի հետաքրքիր նյութեր:

[Երկնային]

1. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները չնկատելու մեջ է:
2. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները գիտակցելով նրան սիրելու մեջ է:

սկզբից գիտակցում ես թերությունները, հետո ընդունում ես, հետո սիրում ես հենց էդ թերությունները, այ վերջում կարող ա արդեն չնկատես էլ… )))

[Ուլուանա]

Առաջարկում եմ այս թեմայում բանավեճեր կազմակերպել տարբեր փիլիսոփայական հարցերի շուրջ: Բանավեճի թեմա կարող են առաջ քաշել բոլորը: :
Խնդրում եմ, որ բոլոր կարծիքները հիմանավորվեն:

Որպես սկիզբ առաջարկում եմ քննարկել այս երկու մոտեցումը

1. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները չնկատելու մեջ է:
2. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները գիտակցելով նրան սիրելու մեջ է:

Վայ, էս իմ երեկվա գրած աֆորիզմի հակաճառու՞մն ա։
Փորձեմ իմ տեսակետն արտահայտել.

1. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները չնկատելու մեջ է:

Իմ ընկալմամբ, վերը նկարագրվածը ոչ թե սիրո արվեստն է, այլ անլուրջ, անհիմն ու վախենալու չափ խախուտ հիացմունքի ... չէ, էդ արվեստ չի ամեն դեպքում, ես կասեի՝ փինաչիությունը։ Եթե որպես հիմք ընդունենք այն փաստը, որ թերություններ ամեն դեպքում կան ցանկացած մարդու մեջ՝ անկախ դիմացինի նկատել–չնկատելուց, ապա դրանք չնկատելը մարդուն չճանաչելու նշան է, իսկ, իմ խորին համոզմամբ, սիրել կարելի է միայն նրան, ում ճանաչում ես (ի դեպ, ճանաչելը կարող է լինել նաև ինտուիտիվ, ենթագիտակցաբար), հակառակ դեպքում էդ «սերը» նման է ավազի վրա կառուցած ամրոցի, որը վաղ թե ուշ փլվելու է՝ արժանիքներն էլ հետը թողնելով փլատակների տակ։

2. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները գիտակցելով նրան սիրելու մեջ է:

Էս մտքին լիովին համաձայն եմ (ոչինչ, չէ՞, որ «համաձայն եմ» արտահայտությունն օգտագործեցի ) Ու սրա տակ ես չեմ հասկանում թերություններն էլ սիրել։ Չէ, էդպիսի բան չկա ինձ համար։ Թերությունները սիրելու բան չեն՝ անկախ ամեն ինչից։ Իսկական սերը թերություններով հանդերձ, այսինքն՝ թերություններին հակառակ սիրելն է, այսինքն՝ թերությունները չեն խոչընդոտում սիրելուն, բայց դա չի նշանակում, որ նպաստում են։

[Karina321]

Մի հարց կարելի՞ է

[insider]

mi harc kareli e

Կարինա ջան, ակումբում գրում ենք միայն հայատառ: Հարցեր էլ, առաց հարցնելու, կարելի է: Սա ֆորում է:

[*e}|{uka*]

Առաջարկում եմ այս թեմայում բանավեճեր կազմակերպել տարբեր փիլիսոփայական հարցերի շուրջ: Բանավեճի թեմա կարող են առաջ քաշել բոլորը: :
Խնդրում եմ, որ բոլոր կարծիքները հիմանավորվեն:

Որպես սկիզբ առաջարկում եմ քննարկել այս երկու մոտեցումը

1. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները չնկատելու մեջ է:
2. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները գիտակցելով նրան սիրելու մեջ է:

Նախ, ես սերը արվեստ չեմ համարում
Երկրորդը ճիշտ է, բայց իմ կարծքով կան այնպիսի թերություններ, որոնց սիրելու դեպքում էլ անհնար է հաշտվել դրանց առկայության հետ և պետք է փոխել դրանք, շատ հմտորեն, որ սիրելի էակդ նույնիսկ չզգա

[Մեղապարտ]

1. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները չնկատելու մեջ է:
2. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները գիտակցելով նրան սիրելու մեջ է:
Նախ սիրելը արվերս չէ այլ կյանքի կրող սյուներից մեկն է :
Արվեստով սիրելը կամասուտրան է,որտեղ դրված է պահի գեղեցկությունը :
Սերը անսկիզբ է և անվերջ է իսկ «Արվեստով սիրելը կամ Սիրո արվեստը» կոնկրետ սահմանափակումներ ունի և պայմանավորված է որոշակի գործոններով:
Մարդը սիրում է այն ինչ ունի և ատում է այն ինչ ունի: Մնացածը ժամանակի խնդիր է

[WhiteSmoke{F}]

1. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները չնկատելու մեջ է:
2. Սիրո արվեստը դիմացինիդ թերությունները գիտակցելով նրան սիրելու մեջ է:
Նախ սիրելը արվերս չէ այլ կյանքի կրող սյուներից մեկն է :
Արվեստով սիրելը կամասուտրան է,որտեղ դրված է պահի գեղեցկությունը :
Սերը անսկիզբ է և անվերջ է իսկ «Արվեստով սիրելը կամ Սիրո արվեստը» կոնկրետ սահմանափակումներ ունի և պայմանավորված է որոշակի գործոններով:
Մարդը սիրում է այն ինչ ունի և ատում է այն ինչ ունի: Մնացածը ժամանակի խնդիր է

Վանական , իհարկե ընդումում և հարգում եմ քո սեփական կարծիք արտահայտելու իրավունքը: Սակայն մի հարց եմ ուզում տալ քեզ, չես կարծու՞մ, որ արվեստ ասելով, եստեղ բառացի իմաստը չի դրվում: Արվեստ բառի մեջ ոչ մի արհեստական, սարքովի բան չկա, բալետն էլ է արվեստ, Շեքսպիրն էլ է արվեստ: Արվեստը պետք չէ խառնել արհեստավարժության հետ: Ամեն երևույթի գեղեցիկը դա արվեստ է: Նույնիսկ եթե դու կարողանում էս մտքերդ գեղեցիկ շարադրել, դա էլ է արվեստ: Համ էլ ինչու՞ էս առանձնացնում կամասուտրան: Դա տղամարդ և կին սիրո բաղկացուցիչ մասերից է: Վատ է՞ երբ սիրող զույգերը սովորում են իրար մաքսիմում հաճույք պատճառել

Ավելացվել է 4 րոպե անց

Իսկ ինչ՞ կապ ունի իմաստությունը Սիրո հետ:
Քվազիմոդոն աշխարհի ամենահզոր սերն ունեցավ: Ու ինչ, նա իմաստության տիպա՞ր էր

Չէ, չէ, չէ: Ես իմաստություն ի նկատի ունեի, սա: Այսինքն ունենալ իմաստություն որոշ բաներ չնկատելու: Գիտես չէ՞ կան մարդիկ որ անիմաստ բաների վրա խորանում են: Այդքան բան

[dvgray]

Չէ, չէ, չէ: Ես իմաստություն ի նկատի ունեի, սա: Այսինքն ունենալ իմաստություն որոշ բաներ չնկատելու: Գիտես չէ՞ կան մարդիկ որ անիմաստ բաների վրա խորանում են: Այդքան բան

Պատասխանը նայիր վերևի Ուլուանային գրածիս մեջ:
Եթե սեր, ապա խելքը, իմաստություն, տրամաբանություն և այլն դառնում են զրոին ձգտող մի բան:
Եթե այդպես չլիներ, ապա մենք չէինք խոսա զգացնմունքի մասին

[Ուլուանա]

իսկ ես պնդում եմ, որ Սերը հենց այդ պահերն են, և ոչ թե մի ինչ որ անընդհատ ժամանակաշրջան: Անընդհատությունը սիրո դեպքում հաստատ տեղի չունի: Սերը խզվող ֆունկցիա է, Նույնիսկ խզման կետերում կարող է վերածվել ՝ խանդի, ատելության, վրեժի… և այն, հետո նորից սիրո կորը կշարունակվի…
…
իմ համոզմամբ, մարդիկ խոշոր սխալ են կատարում, սերը դիտարկելով որպես անընդհատ ֆունկցիա:

Դիվ, ինձ թվում է՝ քո ասածն ուղղակի ուրիշ դիտակետից է ճիշտ։ Քո ասածը սիրո մեջ զգացմունքների խտացման, պոռթկման պահերն են, բայց արի խոստովանենք, որ սերը շատ խղճուկ զգացմունք կլիներ, եթե մենակ էդ պահերով սահմանափակվեր։ Պարզ է, որ ոչ ոք իր սիրելիին անընդհատ, ամեն պահի չի կարող սիրել նույն խենթ, ինքնամոռաց ձևով, ինչպես որ կոնկրետ պահերի է սիրում։ Դրա դեմ ոչինչ չեմ կարող ասել։ Բայց սիրող մարդը միշտ, թեկուզ ոչ բոլոր պահերին գիտակցված ու ոչ ուղղակիորեն, բայց իր մեջ պարտադիր կրում ա սեր։

[dvgray]

Դիվ, ինձ թվում է՝ քո ասածն ուղղակի ուրիշ դիտակետից է ճիշտ։ Քո ասածը սիրո մեջ զգացմունքների խտացման, պոռթկման պահերն են, բայց արի խոստովանենք, որ սերը շատ խղճուկ զգացմունք կլիներ, եթե մենակ էդ պահերով սահմանափակվեր։ Պարզ է, որ ոչ ոք իր սիրելիին անընդհատ, ամեն պահի չի կարող սիրել նույն խենթ, ինքնամոռաց ձևով, ինչպես որ կոնկրետ պահերի է սիրում։ Դրա դեմ ոչինչ չեմ կարող ասել։ Բայց սիրող մարդը միշտ, թեկուզ ոչ բոլոր պահերին գիտակցված ու ոչ ուղղակիորեն, բայց իր մեջ պարտադիր կրում ա սեր։

Ուլուանա: Դուք նորապսակ եք, և հասկանալի է քո մտքերը որպես մարդու մտքեր, որի մոտ այդ խզման կետերը լինում են մինիմալ: Սակայն տարիների հետ նրանք սկսում են ավելի շատանալ, հաճախակիանալ: Սակայն այդ խզման կետերը նորմալ զույգերի մոտ լցված են լինում այլ բաներով՝ ընկերություն, հարազատություն … նույնիսկ քուր ախպերություն