Էսօր երազումս աշխարհի վերջն եմ տեսել:Ընտանիքով քաղաքի կենտրոնում քայլում էինք, որ սկսվեց շենքերը քանդվել ու գետինը փլվել, մենք էլ գնացինք մեր նախկին տունը, իբր տեղ մի քիչ ուշ ա հասնելու էդ փլուզւոմները:
Մամաս, պապաս ու քույրս շատ հանգիստ էին, ես էի մենակ վախենում: Հենց տուն հասանք, սկսեցի արագ սիրածս գրքերը հավաքել, օրագիրս, դիսկերը, որ հետս տանեմ, էն էլ կեսից ջոկեցի, որ ճանապարհորդության չեմ գնում, մահանալու եմ էսա
ու մամայիս ասում էի, որ արագ փախչենք ինչքան հնարավոր ա հեռու, որ փրկվենք: Մամաս էլ ասում էր, որ ամեն ինչ ավարտված ա արդեն, մահանում ենք: Հետո ես չգիտեմ ինչի որոշեցի թեյ խմել ու գնացի խոհանոց: Հենց մտա խոհանոց, տեսա, որ մեր կողքի շենքը փլվում ա ու հեսա մերն էլա փլվելու ու թափով խոհանոցից դուրս վազեցի ու շատ բարձր գոռացի. «Մամա՜, բալկոն գնա»: Վազելու ժամանակ մամայիս տեսա, ձեռքը բռնեցի ու միասին վազեցինք պատշգամբ, բարձրացանք ճաղերի վրա ու....թռա՜նք.....ու տեղ ես սփռթնած արթնացա
:




Ընտանիքով քաղաքի կենտրոնում քայլում էինք, որ սկսվեց շենքերը քանդվել ու գետինը փլվել, մենք էլ գնացինք մեր նախկին տունը, իբր տեղ մի քիչ ուշ ա հասնելու էդ փլուզւոմները:
Մամաս, պապաս ու քույրս շատ հանգիստ էին, ես էի մենակ վախենում: Հենց տուն հասանք, սկսեցի արագ սիրածս գրքերը հավաքել, օրագիրս, դիսկերը, որ հետս տանեմ, էն էլ կեսից ջոկեցի, որ ճանապարհորդության չեմ գնում, մահանալու եմ էսա
:
Մեջբերել

Ու ծիծիկասեր ակումբցիներով գնացել ենք էդ բնության հրաշքը տենալու:
: Շենքերի մոտով քայլում էինք, մեկ էլ մի դալմանտին տեսանք: Էդ շունիկին հարցնում եմ` քանի՞ տարեկան ես: Ինքն էլ երեխայի ձայնով պատասխանում ա ՝ «երե՜ք» :ՃՃՃՃ Հետո եկա, Կիտային պատմեցի, որ խոսող դալմանտիններ էլ կան
:

Էջանիշներ