Չէ, հստակ չեմ կարող ասել ու ես էտ կարծիքը ամբողջությամբ չեմ կիսում, դրա համար նշել էի, որ ասում են
Ամեն դեպքում ամեն ինչ չի, որ կարող են գիտականորեն բացատրել ու ապացուցել: Օրինակ իմ մոտ էտ "միրաժները" շատ են լինում` գրեթե ամեն օր: Փոքր ժամանակ անգամ մտածում էի, թե ինչ-որ տեսիլքի նման բան է, որ մենակ ինձ է հատուկ, հետո իմացա, որ ես միակը չեմ (մի քիչ տխրեցի, բայց հետո հանգստացա, որ տենց ա)
Հետո էտ տեսակետը ինձ համար մինչև վերջ ապացուցված չի, որ պնդումներ անեմ:
վիճակն իմ խիստ անորոշ է. պարտության մեջ եմ `կամովի...
Առանց կատակ ու նառուրալիզմ։ Հետաքրքիր է՝ Թումանյանը քնա՞ծ է եղել, թե արթմնի երազո՞ւմ է տեսել այն մաքիին։
Աչքդ թեքեցիր՝ բանիդ տերը չես, բանդ թեքեցիր՝ աչքիդ տերը չես։
որ եկավ մոտը...Սամսար-ի խոսքերից
վիճակն իմ խիստ անորոշ է. պարտության մեջ եմ `կամովի...
միրաժը ինձ թվումա հոտերի ու զգայական հիշողության հետա կապված․․Չէ, հստակ չեմ կարող ասել ու ես էտ կարծիքը ամբողջությամբ չեմ կիսում, դրա համար նշել էի, որ ասում են
Ամեն դեպքում ամեն ինչ չի, որ կարող են գիտականորեն բացատրել ու ապացուցել: Օրինակ իմ մոտ էտ "միրաժները" շատ են լինում` գրեթե ամեն օր: Փոքր ժամանակ անգամ մտածում էի, թե ինչ-որ տեսիլքի նման բան է, որ մենակ ինձ է հատուկ, հետո իմացա, որ ես միակը չեմ (մի քիչ տխրեցի, բայց հետո հանգստացա, որ տենց ա
Հետո էտ տեսակետը ինձ համար մինչև վերջ ապացուցված չի, որ պնդումներ անեմ:
իսկ Թումանյանի երկրպագուին շտապենք հիասթափեցնել․ ոչ ոք չգիտի պատասխանը
Չէ, ոչ միայն, բա տեսողականը?
վիճակն իմ խիստ անորոշ է. պարտության մեջ եմ `կամովի...
այո, նաև տեսողականը
դե հենց էտ ա, որ կա )))
վիճակն իմ խիստ անորոշ է. պարտության մեջ եմ `կամովի...
Ես, օրինակ, չեմ բացառում, որ երազները հիշել–չհիշելը ուղղակի կապ ունենա նաև տվյալ մարդու հիշողության լավ կամ վատ լինելու հետ։ Մի պարզ օրինակ բերեմ. մեր ընտանիքում ես, մայրս ու եղբայրս, բայց հատկապես ես ու մայրս, միշտ շատ լավ հիշողություն ենք ունեցել՝ ամենատարբեր առումներով, ու էնպես է ստացվել, որ մենք միշտ հիշել ենք մեր երազները ու հաճախ ենք պատմել, իսկ, օրինակ, քույրս ու հայրս ընդհանուր առմամբ բավական վատ հիշողություն են ունեցել միշտ էլ՝ էն առօրեական ամենապարզ հարցերից սկսած մինչև կոնկրետ մանրամասներ, ու իրենք երկուսն էլ, իրենց ասելով, համարյա երբեք երազներ չեն տեսնում։ Դե, հայտնի է, որ երազներ բոլորը և միշտ են տեսնում, ուղղակի ոչ միշտ են հիշում։
Մի բան էլ. վերջին տարիներին իմ հիշողությունը նախկինի համեմատ զգալիորեն վատացել է, ու զարմանալի չի, որ եթե նախկինում ես, կարելի է ասել, ամեն օրվա տեսածս երազը կարող էի հստակ պատմել, հիմա ոչ միշտ եմ հիշում, թեև էլի հաճախ եմ հիշում։ Մի խոսքով՝ գուցե հիշողությունը երազները հիշել–չհիշելու հարցում միակ գործոնը չի, բայց ինչ–որ դեր հաստատ ունի, ու ոչ փոքր։
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
իսկ ես աչքի չեմ ընկնում լավ հիշողությամբ, բայց հիշում եմ բոլոր երազները
չհիշելու պատճառ կարողա լինել հիշել չուզելը (вытеснение)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ