Մարդկանց տեսակից է գալիս, օրինակ ես շատ զգայուն եմ: Ամեն անգամ երազ տեսնելուց ես զգում եմ, որ երազի մեջ եմ, ոնց որ կիսաքուն կինո նայեմ )))) հետո ամեն տեսած չի, որ հիշվում է:
Օրինակ "միրաժ" ասվածի մասին գիտեք չէ? կարճ ասած էն, որ մի պահ ինչ-որ լինում է կամ հեսա լինելու է, քեզ թվում է, թե արդեն էտ պահը տեսել ես կամ ապրել ես:Այ դա շատ գիտնականներ ասում են, որ մարդ երազում տեսնում է էտ ամենը ու երբ իրականում դա տեղի է ունենում, ենթագիտակցությունդ հիշեցնում է քեզ ))) Այսինքն, մարդ երազում տեսնում է շատ ավելին, որը մնում է ենթագիտակցության մեջ, ու չի հիշում, իսկ այն, ինչ հիշում է, շատ չնչին մասն է![]()
վիճակն իմ խիստ անորոշ է. պարտության մեջ եմ `կամովի...
Չէ, հստակ չեմ կարող ասել ու ես էտ կարծիքը ամբողջությամբ չեմ կիսում, դրա համար նշել էի, որ ասում են
Ամեն դեպքում ամեն ինչ չի, որ կարող են գիտականորեն բացատրել ու ապացուցել: Օրինակ իմ մոտ էտ "միրաժները" շատ են լինում` գրեթե ամեն օր: Փոքր ժամանակ անգամ մտածում էի, թե ինչ-որ տեսիլքի նման բան է, որ մենակ ինձ է հատուկ, հետո իմացա, որ ես միակը չեմ (մի քիչ տխրեցի, բայց հետո հանգստացա, որ տենց ա)
Հետո էտ տեսակետը ինձ համար մինչև վերջ ապացուցված չի, որ պնդումներ անեմ:
վիճակն իմ խիստ անորոշ է. պարտության մեջ եմ `կամովի...
Առանց կատակ ու նառուրալիզմ։ Հետաքրքիր է՝ Թումանյանը քնա՞ծ է եղել, թե արթմնի երազո՞ւմ է տեսել այն մաքիին։
Աչքդ թեքեցիր՝ բանիդ տերը չես, բանդ թեքեցիր՝ աչքիդ տերը չես։
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ