Իմ այս բանաստեղծությանը վերնագիր դեռ չեմ մտածել, վերնագիր ընտրելը հաճախ ավելի դժվարա ստացվում, քան թե բուն ստեղծագործությունը
Առայժմ ում համար որ գրվածա, իր անունով էլ կթողնեմ... մի խոսքով`
_____
Տաթևիկին _____
Բյուր ծաղիկներից` բույրերով անուշ
Վարդն է սոխակին անսահման գերում,
Քանի որ վարդն իր թերթերին քնքուշ
Հենց
քո մատների հետքերն է կրում:
Վաղ գարունքի դեմ քամի է մեղմիկ,
Զեփյուռն է ասես ծաղկից թուփ վազում,
Թեկուզ ծաղիկներ շատ կան գեղեցիկ,
Քո վարսն է շոյել նա միայն ուզում:
Աստղերն են հառել իրենց բարձրունքից,
Սակայն մարում են անտակ ջրերի մովում,
Ծով լինի անափ, թե աստղ` պոկված երկնքից,
Անհետ կկորչի
քո ջինջ աչքերի ծովում:
Մի պահ քար կտրեց անտառը խորհուն.
Մարալի պատկերն է տեսել նա հեռվում,
Հեզանուշ տեսքով իր, քայլվածքով սահուն,
Եղնիկը կարծես
քեզ է նմանվում:
Կարծր է լինում միշտ ոսկյա մատանին,
Քարի պես ամուր… ո՞վ չի իմանում,
Դժբախտ է դարձել սիրող պատանին.
Քո ոսկե սրտին սեր չի դիմանում…
Սպասում եմ գրաքննադատների կարծիքներին
), իսկ *անձնական հավաքածուի գլուխգործոցներ* ասվածը մի քանի բանաստեղծություններ են.... բայց և այնպես այս բաժնում գեղեցիկ ստեղծագործություններն շատ են ու բազմազան: Հուսով եմ, որ իմ անկյունն էլ դրանց ավելացման գործում իր լուման կունենա:
Մեջբերել
Sam521-ի խոսքերից
շատ ասելը արհեստականա, պետք ա ասել էն ժամանակ, երբ գիտես, որ էդ վերջին հնարավորությունդա 
Էջանիշներ