Ո՞վ է պատրաստ պաշտպանել հայրենիքը մարտի դաշտում

[Գաղթական]

Լսելեք որ Բաքվում ազգաբնակչության 30% կողմե պատերազմով լուծելու Ղարաբաղի հարցը, իսկ Հայաստանում կան մարդիք որ պատրաստեն ապացուցելու որ մեր հերոսները իզուր չնկան?

ավելի լավ է չհավատալ նման սին բացականչությունների՝ Բաքվի կողմից լսվող..
միշտ էլ գոչել են.. միշտ էլ գոչելու են..
ո՞վ է հաշվել այդ 30%-ը.. ո՞վ է ստուգել ինչ-որ մեկի այդ «հաշվարկը»..
Բաքվում հիմա ահավոր մեծ թիվ է կազմում վերջերս շրջաններից Բաքու տեղափոխվածների քանակը, որոնց, հին քաղաքաբնակները, վերաբերվում են գլխավորապես զզվանքով և համարում են իրենցից ավելի ցածր դաս..
այդ նոր տեղափոխվածները դժվար թե մասնակցեին նման հարցումի և դեռ մի բան էլ պատերազմի կոչեր անեյին..
բնիկ բաքվեցիների համեմատաբար հասուն սերնդի մեծ մասը բավական ջերմ կապերի մեջ է եղել բազում Հայերի հետ և ցավով է նկատում, որ քաղաքը դատարկվել է նրանցից..

ամենօրյա միջոցները՝ Հայերի նկատմամբ ատելություն սերմանող, դրանք հիմնականում Ադրբեջանի լրատվամիջոցներն են, որոնք հաջողությամբ տարածում են գտնում երիտասարդ սերնդի մոտ՝ սահմանելով ուղեղի լվացման նորանոր ռեկորդներ..

իսկ ինչ վերաբերում է Բաքվից դուրս մնացած մնացյալ Ադրբեջանին՝ պետք չէ բոլորին դասել մեկ ընդհանուրի տակ..
«ադրբեջանցի» ազգ գոյություն չունի և չէր կարող ունենալ..
մեր հարևան այդ երկրի տարածքում բնակվում են տասնյակ ազգերի ներկայացուցիչներ, որոնց թվում կան նաև Հայերի նկատմամբ բավական բարեկամական տրամադրվածները.. հենց միայն իրենց «ՈՒդին» կոչողները և Լեզգինները ինչ արժեն..


հ.գ. պատերազմի մասին էլ, եթե, Աստված մի արասցե, այն վերսկսվի՝ կարող ես հանգիստ լինել.. սկզբից Հայերից քչերը կամավորական կգնան կռվելու.. բայց երբ բանը բանից անցնի ու դանակը ոսկորին հասնի, նոր միայն Հայ ազգը կզարթնի, ինչպես դա սովորաբար լինում է, ու ոտքի կկանգնի՝ մոռանալով բոլոր ներքին տարաձայնությունները.. սա 100%

[Վիշապ]

Լսելեք որ Բաքվում ազգաբնակչության 30% կողմե պատերազմով լուծելու Ղարաբաղի հարցը, իսկ Հայաստանում կան մարդիք որ պատրաստեն ապացուցելու որ մեր հերոսները իզուր չնկան?

Ոնց… Հայաստանում հլը հարցում արեք, թե ով ինչ կանի թուրքերի հետ, կհամոզվեք, որ մենք բոլորս փիղ ճղող վարդան մամիկոնյաններ ենք. Արա թողե՛ք, հլը, թողե՜ք…

[Elmo]

Լսելեք որ Բաքվում ազգաբնակչության 30% կողմե պատերազմով լուծելու Ղարաբաղի հարցը, իսկ Հայաստանում կան մարդիք որ պատրաստեն ապացուցելու որ մեր հերոսները իզուր չնկան?

Բազմիցս գրել եմ ու ասել եմ դրա մասին իմ կարծիքը: Չեմ ալարի հիմա էլ կգրեմ: Հենց պետության վրա կրակում են, պետությունը դառնում ա հայրենիք: Թող գնան նրանք կռվեն, որվքեր ես պետությունում մաս ունեն: Ես չունեմ: Չեմ էլ կարում ունենամ: Մաս ասելով գործարան կամ սեփական հյուրանոց ի նկատի չունեմ: Սովորական բնակարան՝ 4 պատ: Գները սարքել են եսիմ ինչ: Չեն էլ աջակցում, երիտասարդ ընտանիքին զրկել են սեփական բնակարան ունենալու հնարավորությունից, ես գնամ ու՞մ ունեցվածքի համար զոհվեմ: Անտերը մենակ ես երկրի խրամատներում ե՞ն տեղը ուրախ-ուրախ, ու պետք ա նկատել, ավվճար տրամադրում: Իսկ ապրելու համար պետք ա տեղի համար վճարել այնպիսի գումար, որ սկի պրեզիդենտը իրա օրինական աշխատավարձով չի կարա վճարի: Չե ախպեր ջան, ստեղ տուն առնելու տարբերակ չեն տալիս, ես էլ իրանց տունը չեմ պաշտպանում: Իմ համար ի՞նչ տարբերություն ստեղ եմ վարձով ապրում թե ասենք Մոզամբիկում: Ու ինչի պիտի Հայաստանի համար պատերազմեմ, բայց Մոզամբիկի համար՝ ոչ: Թող ռադները քաշեն իրանց օլիգարխների տղերքի հետ գնան կռվեն:

[Վիշապ]

Բազմիցս գրել եմ ու ասել եմ դրա մասին իմ կարծիքը: Չեմ ալարի հիմա էլ կգրեմ: Հենց պետության վրա կրակում են, պետությունը դառնում ա հայրենիք: Թող գնան նրանք կռվեն, որվքեր ես պետությունում մաս ունեն: Ես չունեմ: Չեմ էլ կարում ունենամ: Մաս ասելով գործարան կամ սեփական հյուրանոց ի նկատի չունեմ: Սովորական բնակարան՝ 4 պատ: Գները սարքել են եսիմ ինչ: Չեն էլ աջակցում, երիտասարդ ընտանիքին զրկել են սեփական բնակարան ունենալու հնարավորությունից, ես գնամ ու՞մ ունեցվածքի համար զոհվեմ: Անտերը մենակ ես երկրի խրամատներում ե՞ն տեղը ուրախ-ուրախ, ու պետք ա նկատել, ավվճար տրամադրում: Իսկ ապրելու համար պետք ա տեղի համար վճարել այնպիսի գումար, որ սկի պրեզիդենտը իրա օրինական աշխատավարձով չի կարա վճարի: Չե ախպեր ջան, ստեղ տուն առնելու տարբերակ չեն տալիս, ես էլ իրանց տունը չեմ պաշտպանում: Իմ համար ի՞նչ տարբերություն ստեղ եմ վարձով ապրում թե ասենք Մոզամբիկում: Ու ինչի պիտի Հայաստանի համար պատերազմեմ, բայց Մոզամբիկի համար՝ ոչ: Թող ռադները քաշեն իրանց օլիգարխների տղերքի հետ գնան կռվեն:

… Է՜ ախպեր ջան։ Որ բանը հասնի պատերազմին, ապա դու չես էլ հասցնի «վայնենկոմատ»–ում բացատրես, որ դու այս պետության մեջ մաս չունես, անքան արագ քեզ ավտոբուսը կհացնի սահման, որ նույնիսկ տաք գուլպաներդ կմոռանաս այն տանը, որտեղ վարձով ես ապրում… Այնպես որ երկու ճանապարհ ունես՝ կամ շուտափույթ «գրին քարտ» ես շահում, կամ հոգեբանորեն լինում ես միշտ պատրաստ Կարծում եմ դու այդժամ քեզ մենակ չես զգա, ես ու էլի շատերը կլինենք քո կողքին։ Սկզբունքորեն մի շանս կա, եթե ողջ մնանք ու պատերազմի ժամանակ մեզ դրսևորենք որպես հերոսներ՝ արծիվներ, անգղներ, բազեներ. առյուծներ և այլն, ապա պատերազմից հետո հնարավոր է դիրք ու պաշտոն զբաղեցնենք, գեներալներ դառնանք, մարզպետ ու թաղապետ… ի՞նչ իմանաս… կամ էլ քաղբանտարկյալ Իսկ գլոբալ առումով եթե քեզ նման մտածենք, ապա այստեղ շատերս ճորտ ենք, պետության խորթ զավակներ, ծանր հարկերի, թանկ գների, ապօրինության, կեղտի մեջ բանող ստվերներ, մենք նույնիսկ արտոնյալների սեփական գազանանոցների հատակի մետլախը չարժենք, նրանց ջիպերի բանդաժի չափ չկանք, դա այս աշխարհի հի՜ն ավանդույթ դարձած մեծն ու պարադոքսալ անարդարությունն է։

Հ.Գ. Պատերազմը ամեն զինվորին տալիս է շանս՝ կյանքը և մարդուն նորից վերագնահատելու համար։
Կներեք օֆֆթոփի համար։

[Ahik]

Վիշապ ջան ես Elmo-ի հետ լիովին համամիտ եմ: Ժամանակին հող պահելու խնդիր կար` Արցախը պահել էր պետք այնտեղի հայերի համար, հիմա ու՞մ համար պահենք եթե մեծամասնությունը կամ Երևան են կամ էլ Մոսկվա:
Իսկ եթե Աստված չանի պատերազմ սկսի, մեկա մեր նմաններն գնալու ու իզուր տեղը փամփուշտի զոհ լինելու, այլ ոչ թե էտ հղփացած լակոտները:

[Gayl]

Վիշապ ջան ես Elmo-ի հետ լիովին համամիտ եմ: Ժամանակին հող պահելու խնդիր կար` Արցախը պահել էր պետք այնտեղի հայերի համար, հիմա ու՞մ համար պահենք եթե մեծամասնությունը կամ Երևան են կամ էլ Մոսկվա:
Իսկ եթե Աստված չանի պատերազմ սկսի, մեկա մեր նմաններն գնալու ու իզուր տեղը փամփուշտի զոհ լինելու, այլ ոչ թե էտ հղփացած լակոտները:

Բայց մի թե նրանց համար ես կռվելու:Ինձ թվում է սխալ է այն մոտեցումը երբ ասում են որ գնում ենք պորճի լակոտների համար կռվելու,ոչ դա Հայաստանի համար է արվում,քո հողի քո տան,քո ընտանիքի:

Այսօր ոչ կռվածներին են հարգում ոչ էլ պատերազմի ժամանակ մահացածներին,բայց ով կյանքը տվել է հանուն իր հողի նա միշտ անմահ է մնալու լավ մարդկանց սրտերում իսկ լավ մարդիկ միշտ էլ կան:

[Ahik]

Բայց մի թե նրանց համար ես կռվելու:Ինձ թվում է սխալ է այն մոտեցումը երբ ասում են որ գնում ենք պորճի լակոտների համար կռվելու,ոչ դա Հայաստանի համար է արվում,քո հողի քո տան,քո ընտանիքի:

Այսօր ոչ կռվածներին են հարգում ոչ էլ պատերազմի ժամանակ մահացածներին,բայց ով կյանքը տվել է հանուն իր հողի նա միշտ անմահ է մնալու լավ մարդկանց սրտերում իսկ լավ մարդիկ միշտ էլ կան:

Մեր մեծերը կռվում էին նրա համար, որ Արցախցին ապրի իր հողի վրա, իր պապենական տանը, իսկ նրանց մեծամասնությունը հելել եկել են Երևան, զբաղեցնում են մինիմում բաժնի պետի պաշտոն, իսկ իրանց տղերքն էլ չասեմ:
Իսկ դու գոնե պատկերացում ունես թե Արցախում հայաստանցիներին ոնց են վերաբերվում? Դե լավ մինիմումն ասեմ ջուրն ու լույսն են կտրում կներես ավել բան չեմ կարա պատմեմ:
Դե հիմա էսքանից հետո ասա տեսնեմ հանուն ինչի՞ արժի գնալ կռվի:
Ես հասկացա հանուն պայծառ ապագայի ուղղակի հարցա ծագում թե ում ապագայի

[Վիշապ]

Վիշապ ջան ես Elmo-ի հետ լիովին համամիտ եմ: Ժամանակին հող պահելու խնդիր կար` Արցախը պահել էր պետք այնտեղի հայերի համար, հիմա ու՞մ համար պահենք եթե մեծամասնությունը կամ Երևան են կամ էլ Մոսկվա:
Իսկ եթե Աստված չանի պատերազմ սկսի, մեկա մեր նմաններն գնալու ու իզուր տեղը փամփուշտի զոհ լինելու, այլ ոչ թե էտ հղփացած լակոտները:

«ում համար» – հարցադրումը շատ պարզ պատասխան ունի՝ քե՛զ համար։ Պարզապես պատկերացրու այն սցենարը, որտեղ նման մտածողները ինչ–ինչ ձևերով խուսափում են կռվել, կամ էլ մարտի դաշտում իրենց հոգեբանորեն արդեն պարտված են զգում։ Արդյունքում դիցուք Հայաստանը պարտվում է ընդհուպ մինչև կապիտուլյացիա։ Ինչ ես կարծում, արդյո՞ք դու ոչ մի վնաս չես կրելու։ Ամբողջ դրաման այն է, որ նման ելքի դեպում ամենաշատ վնասը կրելու ենք մենք՝ հասարակ քաղաքացիներս, իսկ ամենաքիչ վնասը կրելու են արտոնյալները, նրանք հարուստ զապասներ ունեն, թե այստեղ, թե՝ արտերկրում։ Ու եթե նույնսիկ որոշ մարդիկ հաջողացնեն թռնել արտասահման ու քչից շատից դրսևորվել այնտեղ, միևնույն է, նրանք իրենց հետ ողջ կյանում կրելու են պարտվելու, նվաստացման ահավոր հոգեկան ցավը, որը երբեք չի բուժվելու։ Սփույռքահայերի ամեն մի խոսքի մեջ զգացվում է այդ ցավը, չնայած իրենք կարող է և չխոստովանեն։ Հետո պիտի ուրանաս ազգությունդ, քաղաքացիությունդ, ծագումդ, որպեսզի փորձես ազատվել այդ ծանր անլիարժեքության զգացումից։ Դրա համար խորհուրդ կտամ բոլոր նման մտածողներին ցրել իրենց մեջ ցանկացած կասկած «ում համար»–ի վերաբերյալ ու լինել միշտ պատրաստ ավտոմատը վերցնելու ու վազելու առաջ։ Այդ պարագայում ցանկացած կասկած իր մեջ պոտենցիալ դավաճանության տարր է պարունակում, դավաճանություն սեփական անձի նկատմամբ առաջին հերթին։
Որովհետև անձիդ մեջ այս հողի ու երկրի հետ կապված այնպիսի մասունքներ կան սերտաճած, որ քեզ մորթես էլ, չես կարող դրանցից ազատվել, հիմա գուցե չզգաս, բայց գնա արտասահման ու մի քանի տարի մնա, դրանք կոկորդիդ մեջ կկծկվեն ու կմնան։
Իսկ անարդարության վերաբերյալ, կամ այն որ պետությանդ ղեկավարները ոչ կոմպետենտ մարդիկ են, ու քաղաքացիական հասարակությունը դեռ չի ձևավորվել, այդ մասին պետք է մտածել խաղաղ ժամանակ ու պայքարել բոլոր տեսակի մոլախոտների դեմ, որպեսզի հետո էլ մեր սերունդների մեջ նմանատիպ կասկածներ չառաջանան, թե «ում համար»։
Եթե հարց առաջանա, թե սա էմոցիոնալ գրառում է, ու կան լիքը մարդիկ, որոնց համար միևնույն է թե ինչ կլինի, իրենք կարողանում են ցանկացած տեղ էլ ապրել, կարևորը իրենց ապահով զգան, ապա ինչ խոսք, ես դեմ չեմ, բոլորը չի, որ մարդկային ինչ–ինչ արժեքներ ունեն ու պարտադիր չի որ ունենան, կարելի է և դատարկ ու անիմաստ էլ ապրել, ուտել, խմել, զվարճանալ… դա էլ է կյանքի մի ձև… ո՞վ կարող է ասել, որ օրինակ ասենք անձրևաորդերը դժբախտ են

[Elmo]

Որովհետև անձիդ մեջ այս հողի ու երկրի հետ կապված այնպիսի մասունքներ կան սերտաճած, որ քեզ մորթես էլ, չես կարող դրանցից ազատվել, հիմա գուցե չզգաս, բայց գնա արտասահման ու մի քանի տարի մնա, դրանք կոկորդիդ մեջ կկծկվեն ու կմնան։

Մեռնեմ թե մի գրամ տենց բան կա մեջս: Էդ պարզապես դպրոցական տարիքից զոռով սովորացնում են, որ երբ պետք լինի քշեն խրամատ: Ես էդ խրամատում եղել եմ, ինձ հպարտ էի զգում, հիմա հետ եմ դառել ու զզվում եմ ես պետությունից, ենքան եմ զզվում, որ արդեն էդ զզվանքը դառել ա ընդհանուր Հայաստանի նկատմամբ անտարբերություն: Հենց մենակ կարդա իմ գրառումները բանակի վերաբերյալ թեմայում: Ամենաշատը ես էի փորձում համոզել, որ պետք է գնալ պաշտպանել մեր հայրենիքը, որ դա բոլորիս պարտքն է: Բայց հիմա լրիվ համոզվել եմ, հայրենիք չկա: Կա պետություն, որը մենակ վտանգի ժամանակ ա սկսում իրան հայրենիք կոչել: Ես զզվում եմ էդ պետությունից: Էդ հայրենիքի նկատմամբ սերն ու հոգատարությունը պետք ա փոխադարձ լինի: Հայրենիքը մեզ տա տեղ, իրավունք, ազատություն մենք էլ էդ ամեն ինչը արյան գնով պաշտպանենք: Ես հալա ոչ էս երկրում տեղ ունեմ, ոչ իրավունք, ոչ էլ ազատություն: Ինչ էլ ունեմ փողով եմ առնում, իմ ամենօրյա ծանր աշխատանքի գնով:

[Արիացի]

Որոշ մարդիկ գտնվում ինքնագիտակցության այնպիսի ցածր մակարդակի վրա, որ իրենց հայրենիքը նույնացնում են իրենց պետության հետ, իսկ իրենց ազգը` այդ պետության իշխանությունների: Նման ձև են մտածում նաև ադրբեջանցիք, դրա համար, որ նրանց հարցնում ես, թե ինչի համար կկռվես, ասում են 20% հողի (արհեստականորեն ձևավորված ազգի տիպիկ պատասխան): Չեմ ուզում երկար բարակ գրել, թե ինչքան ծիծաղելի ու միևնույն ժամանակ զզվելի է լսել համարյա նույն խոսքերը հայից: Կասեմ միայն մի բան: Մարտի գնում են հայրենիքի և ազգի համար (ոչ թե ինչ որ անհատների ու տների գների իջեցման համար): Այդ զգացողությամբ են հերոսացել մեր բոլոր կռիվներում ընկածները: Հավերժ փառք նրանց հիշատակին: Նրանց շնորհիվ է, որ ես էսօր խաղաղ ապրում եմ իմ հայրենիքում:

[Ambrosine]

Որոշ մարդիկ գտնվում ինքնագիտակցության այնպիսի ցածր մակարդակի վրա, որ իրենց հայրենիքը նույնացնում են իրենց պետության հետ, իսկ իրենց ազգը` այդ պետության իշխանությունների: Նման ձև են մտածում նաև ադրբեջանցիք, դրա համար, որ նրանց հարցնում ես, թե ինչի համար կկռվես, ասում են 20% հողի (արհեստականորեն ձևավորված ազգի տիպիկ պատասխան): Չեմ ուզում երկար բարակ գրել, թե ինչքան ծիծաղելի ու միևնույն ժամանակ զզվելի է լսել համարյա նույն խոսքերը հայից: Կասեմ միայն մի բան: Մարտի գնում են հայրենիքի և ազգի համար (ոչ թե ինչ որ անհատների ու տների գների իջեցման համար): Այդ զգացողությամբ են հերոսացել մեր բոլոր կռիվներում ընկածները: Հավերժ փառք նրանց հիշատակին: Նրանց շնորհիվ է, որ ես էսօր խաղաղ ապրում եմ իմ հայրենիքում:

բայց այստեղ շատ նուրբ հարցեր կան, ինչի ես միանգամից կտրուկ վերաբերվում?
օրինակ պետության պարտականությունը որն ա? սոցիալական անվտանգության ապահովումը.... երկրի անվտանգության ապահովումը... եթե տրամաբանորեն մեկնաբանենք, ապա երկիրը պատերազմից զերծ պահելը:
եթե պատերազմ սկսվի էլ, ապա մենք լինելու ենք պաշտպանվող կողմը, էդ հաստատ: Իսկ կռվելու են բոլորը, նաև նշածդ տիպի մտածողները, ովքեր ընդամենը հիասթափվել են էս <<պետությունից>>, ու դա կապված չի իրենց ինքնագիտակցության ցածր մակարդակի հետ

[Արիացի]

բայց այստեղ շատ նուրբ հարցեր կան, ինչի ես միանգամից կտրուկ վերաբերվում?
օրինակ պետության պարտականությունը որն ա? սոցիալական անվտանգության ապահովումը.... երկրի անվտանգության ապահովումը... եթե տրամաբանորեն մեկնաբանենք, ապա երկիրը պատերազմից զերծ պահելը:
եթե պատերազմ սկսվի էլ, ապա մենք լինելու ենք պաշտպանվող կողմը, էդ հաստատ: Իսկ կռվելու են բոլորը, նաև նշածդ տիպի մտածողները, ովքեր ընդամենը հիասթափվել են էս <<պետությունից>>, ու դա կապված չի իրենց ինքնագիտակցության ցածր մակարդակի հետ

Հիմա ուզում ես ասես, որ Հիտլերը պատերազմ սկսեց աշխարհի դեմ, պիտի մարդիկ ասեին "Ես էս աշխարհից զզված եմ, ուզում եմ ուրիշ աշխարհում ապրեմ"?: Հիմա թուրք ա, մտքով անցնի հարձակվի, կհարձակվի, էդտեղ պետությունը ինչ կապ ունի: Ասենք պետությունն ա մեղավոր, որ թուրքը հարձակվեց: Չէ, պիտի ասենք, "Թուրքը էդքան չկա, որ հայի վրա հարձակվի" ու գնանք թուրքի բերանը ջարդենք: Ոչ թե պաշտպանվենք Երևանի մատույցներում, այլ գնանք հասնենք Արցախ, էնտեղից էլ, ինչքան պետք ա առաջ, մինչև որ դրանք հասկանան իրենց տեղը: Հիմա իմ էսքան ասածի մեջ պետությունը ինչ դերա կատարում? Ոչ մի: Պետությունը դրա հետ կապ չունի:

Իսկ ինքնագիտակցությունը էնքանա ցածր, որ չեն հասկանում, որ ազգը ավելի վեր ա, քան ինչ-որ չինովնիկներ:

[Մարկիզ]

Հիմա ուզում ես ասես, որ Հիտլերը պատերազմ սկսեց աշխարհի դեմ, պիտի մարդիկ ասեին "Ես էս աշխարհից զզված եմ, ուզում եմ ուրիշ աշխարհում ապրեմ"?: Հիմա թուրք ա, մտքով անցնի հարձակվի, կհարձակվի, էդտեղ պետությունը ինչ կապ ունի: Ասենք պետությունն ա մեղավոր, որ թուրքը հարձակվեց: Չէ, պիտի ասենք, "Թուրքը էդքան չկա, որ հայի վրա հարձակվի" ու գնանք թուրքի բերանը ջարդենք: Ոչ թե պաշտպանվենք Երևանի մատույցներում, այլ գնանք հասնենք Արցախ, էնտեղից էլ, ինչքան պետք ա առաջ, մինչև որ դրանք հասկանան իրենց տեղը: Հիմա իմ էսքան ասածի մեջ պետությունը ինչ դերա կատարում? Ոչ մի: Պետությունը դրա հետ կապ չունի:

Իսկ ինքնագիտակցությունը էնքանա ցածր, որ չեն հասկանում, որ ազգը ավելի վեր ա, քան ինչ-որ չինովնիկներ:

Լավ էր ասված… Ու՞ր…

[Ambrosine]

Հիմա ուզում ես ասես, որ Հիտլերը պատերազմ սկսեց աշխարհի դեմ, պիտի մարդիկ ասեին "Ես էս աշխարհից զզված եմ, ուզում եմ ուրիշ աշխարհում ապրեմ"?: Հիմա թուրք ա, մտքով անցնի հարձակվի, կհարձակվի, էդտեղ պետությունը ինչ կապ ունի: Ասենք պետությունն ա մեղավոր, որ թուրքը հարձակվեց: Չէ, պիտի ասենք, "Թուրքը էդքան չկա, որ հայի վրա հարձակվի" ու գնանք թուրքի բերանը ջարդենք: Ոչ թե պաշտպանվենք Երևանի մատույցներում, այլ գնանք հասնենք Արցախ, էնտեղից էլ, ինչքան պետք ա առաջ, մինչև որ դրանք հասկանան իրենց տեղը: Հիմա իմ էսքան ասածի մեջ պետությունը ինչ դերա կատարում? Ոչ մի: Պետությունը դրա հետ կապ չունի:

Իսկ ինքնագիտակցությունը էնքանա ցածր, որ չեն հասկանում, որ ազգը ավելի վեր ա, քան ինչ-որ չինովնիկներ:

լավ, կպար շատերի ինքնագիտակցությանը, բայց հլը հարց տուր, թե ով ա մեղավոր էդ <<ինքնագիտակցության>> համար: Ես էլի եմ ասում, որ բոլորն են կռվելու ու ավելի շուտ նրանք, ովքեր բոցաշունչ ճառեր չեն ունենում հայրենասիրության վերաբերյալ. կռվելու են նաև աղջիկները ու 1000 ամոթ էն աղջիկներին, որ երկիրը կթողեն վտանգի մեջ

պետությունն ա մեղավոր, որ մեզ դեռ մանկուց չի կրթում որպես հայրենասերների, որպես ազգի նվիրյալների. հայրենասիրական ֆիլմեր, հաղորդումներ ցուցադրելու փոխարեն Արբիով ու մեծ մամեով գլուխ են տանում, Հովոյով ու չգիտեմ ինչով սերունդ են ուզում դաստիարակեն. ասում ես պետությունը մեղավոր չի?

[Արիացի]

լավ, կպար շատերի ինքնագիտակցությանը, բայց հլը հարց տուր, թե ով ա մեղավոր էդ <<ինքնագիտակցության>> համար: Ես էլի եմ ասում, որ բոլորն են կռվելու ու ավելի շուտ նրանք, ովքեր բոցաշունչ ճառեր չեն ունենում հայրենասիրության վերաբերյալ. կռվելու են նաև աղջիկները ու 1000 ամոթ էն աղջիկներին, որ երկիրը կթողեն վտանգի մեջ

Աղջիկներից միայն պահանջվում է համբերություն ու նվիրվածություն: Մնացածի համար մենք հոգ կտանենք, կարող ես վստահ լինել:

պետությունն ա մեղավոր, որ մեզ դեռ մանկուց չի կրթում որպես հայրենասերների, որպես ազգի նվիրյալների. հայրենասիրական ֆիլմեր, հաղորդումներ ցուցադրելու փոխարեն Արբիով ու մեծ մամեով գլուխ են տանում, Հովոյով ու չգիտեմ ինչով սերունդ են ուզում դաստիարակեն. ասում ես պետությունը մեղավոր չի?

Ես չեմ ասում պետությունը մեղավոր չի: Ես ասում եմ պետությունը դրա հետ շատ քիչ կապ ունի: Մոնթե Մելքոնյանը ապրել ա ԱՄՆ-ում, բայց ունեցել ա հայրենասիրության վեհ զգացողություն, ինչ ա էդ ամերիկան ա իրան տենց դաստիարակել: Ոչ: Հայրենասիրությունը մարդու մեջ դաստիարակվում է ընտանիքից, հետո դպրոցից, հետո էլ արդեն հեռուստատեսություն ու մնացած այլ միջոցներով: Ու ամբողջ պրոբլեմը էն ա, որ հիմա շատ մարդկանց մոտ ինքնագիտակցությունը ձևավորվում է առաջին հերթին այլասերված հեռուստատեսությունից, հետո նոր դպրոցից ու ընտանիքից:

Ավելացվել է 3 րոպե անց

Լավ էր ասված… Ու՞ր…

Մինչև երկրագունդը պտտենք ու արևմուտքից հասնենք Հայաստան