Ընկեր, դու հպարտացի, ես հպարտանալու բան չունեմ մի երկրով, որտեղ մայրաքաղաքի կենտրոնում առավոտ բարլուսով կանաց են ծեծում, հետո էլ կրակում ու սպանում են սեփական քաղաքացիներին ու դրա վրա մեծապես թքած են ունենում: Ու դրանից հետո էլ սպանվածներից ոչ մեկին տուժող չեն ճանաչում:
Ի՞նչ տարբերություն կա հիմկիվա ռեժիմի ու երիտթուրքերի մեջ: Սրանք սեփական մայրաքաղաքում են սեփական քաղաքացիներին սպանում ու տուժող չեն ճանաչում, նրանք իրենց կայսրության տարածքում են կոտորում, ու էլի մինչև հիմա ցեղասպանություն չեն ճանաչում: Եթե ես հիմա պիտի հպարտանամ նրանով ինչ ունեմ, նույն հաջողությամբ կարելի էր հպարտանալ թուրքական լծի տակ ճկռող Հայաստանով:
Ու էլի դու չհասկացար իմ ասածի իմաստը: Ես ուզած անձ չունեմ: Իմ ուզածը այն է, որ երկիրը ղեկավարի նա, որին ընտրել են, ուզում ա թող Քոչարյանի պապը լինի, ուզում ա մեր քուչի Հովոն, ուզում ա տակիս տաբուրետկեն: Նորմալ ընտրություն անելը դա օրենքի երկկիր կառուցելու առաջին անհրաժեշտ պայմանն է:






Իսկ եթե դու որոշել էս սպասել որ քո ուզած անձը ղեկավարի երկիրը, նոր հպարտանաս, դա զուտ քո անձնական է, ինձ մի խառնի:
Մեջբերել

Էջանիշներ