Երաժիշտ, ով հետք է թողել...

[Ֆրեյա]

Եկեք գրենք մարդկանց մասին, ով մեր կարծիքով հետք է թողել երաժշտության մեջ և իր հայացքներով ազդել է սերունդների մտածելակերպի վրա:
Կամ, հետք է թողել մեր կյանքում, ինչ-որ չափով ազդել ճաշակների ձևավորմանը...
Սկսեմ Jimmy Hendrix & Janis Joplin ից
Մարդիկ, ով խորհրդանշում է ժամանակաշրջանը:
Hendrix գիտառահար, հիփփի, բազմաթիվ երգերի հեղինակ, որոնք մինչև հիմա լսվում և նվագվում են
Joplin մի խելագար, թմրամոլ, դեպրեսիվ և հանճարեղ...


Իմ համար ամեավառ գործերից` Joplin - Half moon, Move over, May be, Cry, Try, Ball and chain.....
Jimmy Hendrix - Hey, Joe , Little wing, Highway chile, Red house, Purple Haze....

Կարող եք վայելել համատեղ գործը ` Summertime
http://www.youtube.com/watch?v=EbGfwzMZAEM

[Monk]

Հայ իրականության մեջ ես կառանձնացնեի Արթուր Մեսչյանին:

[Հակոբ Գեւորգյան]

Յոհան Սեբաստիան Բախ

[Ռեդ]

Եկեք գրենք մարդկանց մասին, ով մեր կարծիքով հետք է թողել երաժշտության մեջ և իր հայացքներով ազդել է սերունդների մտածելակերպի վրա:
Կամ, հետք է թողել մեր կյանքում, ինչ-որ չափով ազդել ճաշակների ձևավորմանը...

Eric Clapton, ճիշտ է, հլա որ կենդանի է , կիթառիստ է
Չեմ կարող չսիրել Layla, Old Love գործերը (Unplugged ալբոմից)
Ի դեպ այդ ալբոմը վերջերս եմ առել

[Kuk]

Շառլ Ազնավուրը` համաշխարհային շանսոնում:

[Ֆրեյա]

Դե շարունակենք...
Երևի, ոչ ոք չի կասկածի, որ Բիթլզը իսկապես ամբողջ մի սերունդի համար /եւ նույնիսկ մեր համար/ եղել է կուռք և հանդիսացել է փոփ երաժշտության հետագա զարգացման համար հրման կետ
Համարյա երգ չկա, որ չսիրեմ, որ մեկը գրեմ՞

Երևի 3-4 տարեկանից Բիթլզի երգերը լսել եմ, բայց չեմ հասկացել դա ինչ երաժշտություն է
Բիթլզի ստեղծագործություննեն այնքան շատ են, որ ամեն անգամ մի նոր բան ես քեզ համար վերգտնում ու նորից սկսում ես ֆանատ դառնալ

[ars83]

Յոհան Սեբաստիան Բախ

Ապրես, Հակոբ ջան, ես էլ առաջինը նրան կգրեի։ Բայց կարծես թե այստեղ երաժիշտ նշանակում է ոչ կոմպոզիտոր (համենայն դեպս եթե թվարկված անուններին նայենք, այդպես է)։ Ես կգրեի նաև իմ մյուս սիրած կոմպոզիտորի անունը՝ Յոզեֆ Հայդն։

[Հայկօ]

Դասականներին մի կողմ թողնենք, է՛լի: Նրանք հենց այն պատճառով են դասական, որ իրենց հետքը արդեն թողել են: Էստեղ խոսքը բրիթնիսփիրսատիպ էլթոնջոնների մասին է:

[ars83]

Դասականներին մի կողմ թողնենք, է՛լի: Նրանք հենց այն պատճառով են դասական, որ իրենց հետքը արդեն թողել են: Էստեղ խոսքը բրիթնիսփիրսատիպ էլթոնջոնների մասին է:

Վայ, հազար ներողություն, էս ո՞նց մենք սենց կեղտոտ կոշիկներով եկանք–մտանք էս «храм музыки»–ն, որտեղ idol–ները Բրիտնի Ջոներն են։ Գնում եմ, գնում...

[հովարս]

Հարգելի սեղանակիցներ, մոռացել եք նշել Արամ Խաչատրյանին, որը դասականը և ազգաինը միաձուլեց, տալով դասականին նոր երանգ:

http://youtu.be/5bntfSP_6lw

[ԿԳԴ]

Հայ իրականության մեջ ես կառանձնացնեի Արթուր Մեսչյանին:

Եկեք չմոռանանք լավագույններին`Ռուբեն Հախվերդյանին, Շարլ Ազնավուրին, Կոմիտասին, Բեթհովենին, Մոցարտին....և ելի շատ ու շատերին...

[dvgray]

Եկեք չմոռանանք լավագույններին`Ռուբեն Հախվերդյանին, Շարլ Ազնավուրին, Կոմիտասին, Բեթհովենին, Մոցարտին....և ելի շատ ու շատերին...

Կներես, բայց …
միգուցե բացատրես՞: ես ոչինչ չունեմ Ռուբեն Հախվերդյանի դեմ և ավելին, հաճախ լսում եմ իր երգերը ու նույնիցկ քթիս տակ դրանք երգում եմ , բայց ի՞նչ տրամաբանությամբ ես իրեն դրել Մոցարտի, Բեթհովենի և Կոմիտասի շարքի մեջ

[ԿԳԴ]

Կներես, բայց …
միգուցե բացատրես՞: ես ոչինչ չունեմ Ռուբեն Հախվերդյանի դեմ և ավելին, հաճախ լսում եմ իր երգերը ու նույնիցկ քթիս տակ դրանք երգում եմ , բայց ի՞նչ տրամաբանությամբ ես իրեն դրել Մոցարտի, Բեթհովենի և Կոմիտասի շարքի մեջ

Ընդունում եմ ձեր ասածը... Ես ինքս չեմ ել համեմատւմ կամ դնում նույն շարքում Մոցարտին, Բեթհովենին , Կոմիտասին կամ Ռուբեն Հախվերդյանին: Ես այդ իրավունքը չունեմ քանի որ այս երաժիշտները հանճարներ են, և յուրովի են իրենց ոճում: Իսկ Հախվերդըանը որպես երգանան և հեղինակ կատարող շատ մեծ դեր ունի մեր հայ երգարվեստի մեջ, ես ինքս մեծացել եմ նրա երգերի տակ, ինչու ոչ նաև դաստյարակվել: Ինձ թվում է որ Հախվերդյանը արժանի է հարգանքի, և հայ երգարվեստի մեջ լավագույններից մեկը համարվելուն: Դա իմ սուբյեկտիվ կարծիքն է:

[Սեմի]

ԷՆԻԳՄԱ՚
ԱՌԵՂԾՎԱԾԱՅԻՆ ՆԱԽԱԳԻԾ, ՈՐ ՀԵՂԱՇՐՋԵՑ ԵՐԱԺՇՏԱԿԱՆ ԱՇԽԱՐՀԸ

ՙԲացարձակ նոր որևէ բան ստեղծելու համար պետք է մի կողմ թողնել գոյություն ունեցող բոլոր կանոններն ու սովորությունները՚,- հայտարարեց Մայքլ Կրետուն և, առաջնորդվելով այդ սկզբունքով ստեղծեց ՙԷնիգմա՚ նախագիծը: Դա տեղի ունեցավ 1990թ.-ին: Չնայած շատերի համոզմունքին, թե Էնիգման խումբ է /էնիգմա թարգմանաբար հունարենից նշանակում է ՙհանելուկ՚/, այն նախագիծ է:
Էնիգմայի ամենաառաջին սինգլը ՙSadeness part one՚ վերնագրով թողարկվեց առանց աղմկահարույց իրադարձությունների և գրեթե առանց գովազդի: Նույնիսկ ձայնասկավառակի շապիկի վրա գրված չէր որևէ իրական երաժշտի անուն, բացի Դեյվիդ Ֆայրսթեյնից /David Fairstein/ Դա պատճառաբանվում է նրանով, որ Էնիգմա նախագիծը ի սկզբանե Մայքլ Կրետուի կողմից նախատեսվել էր որպես խորհրդավոր ինչ-որ երևույթ: Ընդ որում` ունկնդիրը չպետք է ճանաչեր կատարողներին: Պետք էր պարզապես լսել երաժշտությունը:
* * *
1990թ. դեկտեմբերին Մայքլ Կրետուն հարցազրույցներից մեկում տվեց հետևյալ բացատրությունը. ՙԵս պարզապես ցանկանում էի, որ ունկնդիրը կենտրոնանար անմիջականորեն երաժշտության վրա: Այդ դեպքում նա զերծ է մնում նախատրամադրվածությունից, ինչն անխուսափելի է, եթե կատարողների անունները հանրահայտ են՚:
Խորդրդավորության մթնոլորտը Էնիգմայի շուրջը առիթ դարձավ բազմաթիվ ասեկոսեների, թե ով է ի վերջո կանգնած այս նախագծի հիմքում: Համառ և պրպտուն լրագրողները նշում էին այնպիսի անուններ, ինչպիսիք են Մայքլ Օլդ‎ֆիլդը և Ալան Պարսոնսը: Իսկ իսկակական կատարողների` Մայքլ Կրետուի և Սանդրայի անունները երկար ժամանակ բացահայտված չէին: Նույնիսկ սկսվեց դատավարական գործընթաց, որում նրանց մեղադրում էին գրագողության մեջ` ավելի պարզ, իբր նրանք յուրացրել են հոգևորական երգեցողության և հիփ-հոփ ռիթմերի միախառնման գաղափարը: Իհարկե, այն հանգամանքը, որ գաղտնիության մթնոլորտը ցրվեց, որոշակիորեն տխրեցրեց Մայքլ Կրետուին, բայց նա անարատ պահեց իր անունը շահելով դատական գործընթացը և թողարկելով Էնիգմայի դեբյուտային ալբոմը ՙMCMXCa.D՚ վերնագրով:
* * *
Կատարողների նախնական ցանկությունը` մնալու անհայտ հաստատվում է նաև ալբոմի շապիկի տեքստում և 1991թ. փետրվարի 16-ին ՙԲիլբորդ՚ ամսագրում տպագրված հարցազրույցում: Այստեղ գրված էր, որ ալբոմի շնորհանդեսներին և մամլո հաղորդագրություններում պրոդյուսերը և կոմպոզիտորը նախընտրել է չհրապարակել իր անունը, չնայած, որ շատ ճանաչված է Եվրոպայում:
1990թ.-ի դեկտեմբերի 19-ին Նորվեգիայում տպագրված հարցազրույցում Կրետուն նշում է, որ Էնիգմա նախագծի վրա աշխատանքն սկսվել է շատ պարզ: Նա ցանկություն ուներ ստեղծելու երաժշտություն, որը նախ դուր կգար հենց իրեն և որն հակված կլիներ միստիցիզմի: Բացի այդ` նա նշում էր, որ Էնիգմա նախագծում չկա շահարկման որևէ տարր, և նրա նպատակը եղել է երաժշտական դաշտում ընդունված բոլոր օրենքներից դուրս երաժշտարվեստ ստեղծելը: Խոսելով Էնիգմայի կոմպոզիցիաների մասին` նա ասում է, որ այս դեպքում չի կարելի տարանջատել խոսքերն ու երաժշտությունը: Երկուսը միասին են ստեղծում որոշակի ամբողջական մթնոլորտ և տրամադրություն:
ՙMCMXCa.D՚ ալբոմի վրա նա աշխատել է Ֆրենկ Պետերսոնի /ալբոմի վրայի անունով Ֆրենկ Գրեգորյանի/ հետ: ՙThe Cross Of Changes՚ ալբոմը ստեղծելիս նա համագործակցել է Էնդի Հարդի, Լուիզա Սթենլիի, Ջենս Գեդի, Պիտեր Կոռնելիուսի հետ: 2 ալբոմներում էլ նա աշխատել է կնոջ` Սանդրայի և Դեյվիդ Ֆայրսթեյնի հետ: ՙMCMXCa.D՚ ալբոմում Սանդրայի անունն ընդհանրապես չկա, իսկ 2-րդում գրված է պարզապես Սանդրա:
* * *
Էնիգմայի կոմպոզիցիաները բնորոշվում են որպես երաժշտական ստեղծագործություններ, որոնք գրեթե կապ չունեն նրա հետ, ինչ ընդունված իմաստով մենք անվանում ենք երաժշտություն: Այն յուրահատուկ է ձայների, ռիթմերի և զգացմունքների համեմատաբար նոր կոլլաժով: Առաջին ալբոմում շեշտը դրված է եկեղեցական երգեցողության և պարային ռիթմերի միախառնման վրա: Իսկ ՙThe Cross Of Changes՚ ալբոմն արձանագրեց 1 քայլ առաջընթաց նրանով, որ այստեղ առկա են հիմնական տարրերը ՙMCMXCa.D՚ ալբոմից, բայց դրանք համեմված են աբորիգենների երգերով և կրկին հոգևորական երանգավորմամաբ:
Խոսելով իր կոմպոզիցիաների մասին` Մայքլ Կրետուն նշում է, որ չնայած ձայնագրող ընկերությունների համոզմունքին, թե ունկնդիրն ունի իր նախատրամադրվածությունը, բայց իրականում երաժշտասերը սպասում է անկրկնելի որևէ բանի: “Ես կարծում եմ, որ մարդկանց դուր եկավ հենց իմ երաժշտական ինքնատիպությունը”,- ասում է նա:- Գոյություն ունի գաղտնիք Էնիգմայի մեջ, որը ես ցանկանում եմ անաղարտ , առանց պարտադրված գաղափարների և զգացողությունների թողնել”,- նշում է 20-րդ դարի ամենամնայուն երաժշտական նախագծերից մեկի հեղինակ Մայքլ Կրետուն:

Հ.Գ.
Կյանքը տոն է, եթե երգ կա քո հոգում...
Երաժշտությունը մեզ հետ է ամենուր:
Այն օրվա սկիզբն է ու հաճելի ավարտը գիշերը...
Երգը կյանքն է, ժպիտը, հոգու թրթիռն ու մարմնի փշաքաղումը...
Միացիր «ՄԵԼՈՄԱՆ» երաժշտական խաղին
Ամեն երկուշաբթի ժ. 15:00-ին:
Լսիր լավ երաժշտություն,
Շահիր մրցանակներ,
Իմացիր ավելին սիրածդ երգիչների մասին:
«Մելոման», ամեն երկուշաբթի, 15:00-ին, ՖՄ 103.5 ռադիոկայանով:
Սիրով` Հայկ Բլբուլյան:

Ավելացվել է 41 վայրկյան անց
ՍԹԻՆԳ.
ՉՀՆԱՑՈՂ ԵՐԱԺՇՏՈՒԹՅՈՒՆ ՄՏՔԻ և ՍՐՏԻ ՀԱՄԱՐ

ՙՍթինգ բեմական անվան ծագման պատմությունը բավականին հետաքրքիր է առաջին հերթին նրանով, որ դրա ի հայտ գալու վերաբերյալ տարբեր մեկնաբանություններ կան: Հենց երգչի խոսքով` ինքն այսօր չի էլ հիշում որտեղից ծագեց այն: Ամենատարածված մեկնաբանությունը, որ տպագրվել է ամսագրերի ու գրքերի մեծ մասում պնդում է, որ Սթինգը կնքվել է այդ անվամբ Ֆենիքս ջազմեն /Phoenix Jazzmen/ խմբում աշխատելու տարիներին: Խմբի ղեկավարների պահանջով բոլոր անդամները պարտադիր պետք է հանդես գային մականուններով: Երաժիշտը Սթինգ /Sting թարգմանաբար նշանակում է խայթոց/ մականունն ստացավ այն պատճառով, որ կրում էր դեղին ու սև զոլավոր սվիտեր: Խմբի անդամների կարծիքով նա շատ նման էր մեղվի:
Գրքերի մեծամասնությունը ՙՍթինգ՚ անվան ծագումը կապում են Ֆենիքս ջազմեն խմբի տրոմբոնիստ Գորդոն Սոլոմոնի հետ:
Մյուս տարածված մեկնաբանության հեղինակը Քրիստո‎ֆեր Սենդ‎ֆորդն է, ըստ որի Ֆենիքս ջազմեն խմբի անդամները ցերեկային ժամերին սովորական տղաներ էին, բայց երբ երեկոյան հավաքվում էին նվագելու, վերածվում էին իսկական գանգստերների` հագուստով և մնացած ամեն ինչով: Ապահովագրական գծով փորձագետին կոչում էին Բրյուզեր / Bruiser` աժդահա/, իսկ սաքսո‎ֆոնահարն ստացել էր ՙՖենգ մականունը /Fang` ժանիք/: Երբ չափից դուրս կրքոտ երկրպագուների հետ կապված խնդիրներ էին առաջանում, Գորդոն Սոլոմոնը առաջ էր բրթում այն ժամանակ դեռ իսկական անունը կրող Գորդոն Սամներին` ասելով. ՙՍպանի’ր, Սթինգ: Սթինգին այդքան էլ դուր չէր գալիս իր նոր անունը, և մի քանի շաբաթ անց նա բավականին բուռն ընդդիմացավ խմբի ղեկավարների գաղափարախոսությանը` հագնվել անպայման գանգստերի նման, կրել դեղին-սև զոլավոր սվիտեր:
Ըստ էության` նա հասավ իր նպատակին և միայն դրանից հետո ընդունեց նոր անունը` ուրիշներին էլ խրախուսելով, որ իրեն դիմեն Սթինգ:Համաձայն երրորդ վարկածի` մականունը Սթինգի համար հորինել է նյուքսլյան բիգ-բենդի հարվածային գործիքներ նվագող Ջեքի Դենթոնը: Նման անվան Գորդոն Սամները արժանացել է իր ՙտզրուկային՚ համառության և խմբակիցների ձևերը նմանակելու սովորության համար:
Թերևս ամենազվարճալի վարկածն է գրում Պիթ Ֆրեյմսը իր ՙՌոք ընտանիքի կոճղեր՚ /Rock Family Trees/ գրքում. ըստ նրա համերգներից մեկի ժամանակ Սթինգի տաբատի մեջ մեղու է մտել:
Գորդոն Սամները - Սթինգը մեծացել է արտադրական Նյուքասլ մռայլ քաղաքում: Մայրը վարսավիր էր, հայրը` կաթնավաճառ: Չնայած հիմնական զբաղմունքին` մայրն ուներ դասական երաժշտական կրթություն և կարողանում է զարգացնել որդու բնատուր ունակությունները` սովորեցնելով նրան նվագել դաշնամուր: Կար առաջարկ անցնել երաժշտական լուրջ մի դասընթաց, բայց Սթինգին ամենից շատ գրավում էին ջազը և կիթառը:

Որոշ ժամանակ ցածր ամսավճարով որպես բանվոր, տաքսիստ, երթուղային հսկիչ, երաժշտության ուսուցիչ աշխատելուց հետո Սթինգը հնարավորություն է ստանում տեղափոխվելու Լոնդոն և նվագելու պրո‎ֆ‎եսիոնալների հետ: Քչերը գիտեն, որ այս ժամակահատվածում Սթինգը նույնիսկ ստիպված է եղել դառնալ շիկահեր և փոքրացնել քթի չափերը գովազդային հոլովակներում նկարահանվելու համար:
Շուտով նրան նկատում է ամերիկացի հարվածային գործիքներ նվագող Ստյուարտ Քոփլենդը և համոզում զբաղվել ռոք երաժշտությամբ: 1977թ.-ին նրանց միանում է կիթառահար Էնդի Սամերսը, և նրանք ստեղծում են ՙՓոլիս՚ /"The Police"/ խումբը: Նրանց ՙՌոքսեն՚ /"Roxanne"/ երգը գրված ռոք-ռեգի ոճում, արագորեն արժանանում է Բի Բի Սիի ուշադրությանը և ակնթարթորեն դառնում հիթ: Սինգլն այնքան լայն տարածում է գտնում, որ A&M ձայնագրման ընկերությունը կարճ ժամանակահատված անց թողարկում է նրանց առաջին "Outlandos D"Amour" ձայնասկավառակը: Դրան հաջորդում են "Regata De Blanc", "Zenyatta Mondatta" և "Ghost in the Machine" ալբոմները: Դրանցից յուրաքանչյուրը առնվազն մեկ հիթ ներառում էր:
"Synchronicity" սկավառակի թողարկումը 1983թ.-ին և մասնավորապես "Every Breath You Take" սինգլը երաժիշտների համար ապահովում են իրենց մնայուն տեղը փոփ երաժշտության պատմության մեջ: Փառահեղ միջազգային համերգաշարից հետո Սթինգը որոշում է , որ խմբի կազմում հասել է գերագույնին, ինչի հնարավոր էր հասնել, և խումբը ցրվում է հանրահայտության գագաթնակետում:
Սթինգի ինքնուրույն կարիեռան դասավորվաում է ոչ պակաս հաջող: Նրա "Dream of the Blue Turtles" ալբոմը` ջազային տարրերով, ստանում է պլատինե կարգավիճակ: "Soul Cages" (1991) ալբոմով /որի ձայնագրությունները համընկնում են ծնողների մահվան հետ/ և "Ten Summoner"s Tales" (1993) սկավառակով Սթինգը ներկայանում է որպես հասուն կոմպոզիտոր: Երկու ալբոմներն էլ ստանում են ՙԳրեմի՚ բարձրագույն պարգևներ: 1996թ.-ին լույս տեսած "Mercury Falling" ալբոմում Սթինգը շարունակում է նախորդների խոհուն-մեդիտատիվ տրամադրությունը. 45-ամյա երաժիշտը խորհում էր իր տարիքի, անցած տարիների, սեփական հողեղենության մասին:

Սթինգի կարիեռան կինոյի ոլորտում դասավորվում է անհարթ: Զուգահեռ երաժշտական գործունեությանը` Սթինգն ակտիվորեն նկարահանվել է կինոյում /13-ից ավելի ‎ֆիլմ/, սակայն այդպես էլ չի կարողացել կայանալ որպես մեծ դերասան: Նրա առաջին ‎ֆիլմը ՙՔառաձայնությունն՚ էր` ստեղծված դեռ 1979թ.-ին: Հաջորդել են մյուսները 1982թ-ին, 84—ն, 85-ին, սակայն նա այդպես էլ չի փայլել կինոյում: Նրա մասնակցությամբ, թերևս, երկու ‎ֆիլմ են հաջողություն արձանագրել. "Brimstone and Treacle"-ը և "Quadrophenia"-ն:
Իր քաղաքական ակտիվությունը Սթինգն օգտագործել է բրազիլական անտառների պահպանման և միջազգային համաներման աջակցության հիմնահարցերի լուծման համար:Սթինգն իր բացառիկ երաժշտական տաղանդն ապացուցեց նաև նոր հազարամյակում, օրինակ` հենց ՙDesert rose՚ երգով, որտեղ համագործակցելով հրաշալի արաբ երգչի հետ` նոր արևելյան ուղղություն բացեց ժամանակակից արևմտյան երաժշտության մեջ: Ուղությունն անմիջապես շարունակություն ստացավ այլ միջազգային աստղերի կողմից /Մադոննա, Սառա Բրայթման, Հելեն Սեգարա և այլք/ :

Նա նույնիսկ այսօր կարողանում է հանդես գալ որպես նորարար: Չնայած պատկառելի տարիքին` երաժշտական հնչողության առումով նույնիսկ այսօր Սթինգը գերազանցում է բազմաթիվ երիտասարդ արտիստների: Վառ ապացույցներ են վերջին տարիներին թողարկված ՙSend your love՚, ՙMy funny friends and me երգերը՚:
Սթինգի վաղ ժամանակների երգերն իրենց հերթին այսօր ստանում են նոր մեկնաբանություն. հիշենք Քրեյգ Դեվիդի, Բրենդիի կոմպոզիցիաները Սթինգի ՙShape Of My Heart՚ անմահ երգի հենքով: Այս առումով Սթինգը իր տեսակի մեջ կենդանի դասական է:Իր երկարամյա կողակցի, երեխաների և շների հետ Սթինգն այսօր ապրում է համեմատաբար խաղաղ կյանքով մերձլոնդոնյան մի բնակավայրում: Նա շարունակում է ստեղծագործել, զբաղվում է բարեգործությամբ, ինչպես նախկինում, այսօր էլ բնության պաշտպանության ակտիվ կողմնակից է : Նա ունի 7 երեխա` երկուսը առաջին կնոջից, 5-ը` երկրորդից:
Սթինգն, անկասկած, դասվում է իր տեսակի մեջ օրինակելի երգիչների շարքին: Նրա հաջողության գաղտնիքը չափազանց հստակ է. Սթինգը գրում է իսկապես ինտելեկտուալ երաժշտություն, իսկ իր իսկ երգերի կատարումն առանձնանում է եզակի նրբությամբ ու անկեղծությամբ: Նրա երգերի խոսքերը, ի տարբերություն շատ հեղինակների, ովքեր պարզապես դրանք ՙդնում են՚ երաժշտության վրա, լեցուն են խորը իմաստով: Սթինգի երաժշտությունը հարուստ ՙսնունդ՚ է մտքի և սրտի համար:

Հ.Գ.
«Մելոման», ամեն երկուշաբթի, 15:00-ին ՖՄ 103.5 ռադիոկայանով:
Սիրով` Հայկ Բլբուլյան:

[Koms]

բոլորին թվարկելը դժվար է իհարկե, ասեմ հիմա ամենաշատ լսվողների մասին.

Վիվալդի, Մոցարտ, Բեթհովեն, Խաչատուրյան, Լլոյդ-Վեբեր, ՄաքՔարտնի, Լեննոն, եւ էլի շատ ու շատ,..