Նա՛ր, էս ի՞մ մասին ես գրել:Ասելու շատ բան ունեմ, բայց կլռեմ, կարդացողները շատ են
Նա՛ր, էս ի՞մ մասին ես գրել:
Ինչու՞ քո մասին: Իմ ծնողներն էլ են վոոբշե տո բաժանված ու ես դրանից իսկի էլ վատ չեմ զգում, նույնիսկ ուրախացել էի, երբ իմացա, որ բաժանվել ենԲյուրակն-ի խոսքերից
Նա՛ր, էս ի՞մ մասին ես գրել::
Моя религия очень проста, моя религия - доброта.
(c)<<The Dalai Lama: Kindness, Clarity and Insight>>
http://www.buddhism.am
Երեխաներին կարելի ա հասկանալ. ծնողը երբ սկսում ա զբաղվել իր նոր անձնական կյանքով, բնականաբար ինչ-որ տեղ պակասում ա ուշադրությունը երեխայի հանդեպ, ու երեխայի զգայուն աչքից ու սրիտից դա չի վրիպում: Այդ դեպքում ես երեխայի կողմն եմ, որը ապրում ա հոգեկան մեծ տրավմա: Ուրիշ բան եթե ծնողը իր այդ երկրորդ զուգընկերոջը աշխատի ներգրավվել իր ընտանեկան կյանքի մեջ, մերձեցնի իր երեխայի հետ, իրար հետ խաղան կամ զբոսնեն օրինակ, որպեսզի երեխան ոչ միայն չզգա ուշադրության պակաս, այլ նույնիսկ նոր ընկեր ձեռք բերի:
Սկզբում կար մի փոքր էգոիստություն ու նույնիսկ ագրեսիա ցանկացած արական սեռի ներկայացուցցչի, որոնք հայտնվում էին մոտակայքում, բայց հետո այդ ամենը անցավ: Հիմա նույնիսկ ես եմ ուզում, որ մեկնումեկը հայտնվի:
Արթ, իսկ սկզբում էդ ագրեսսիան ինչի՞ց էր գալիս ու մինչև ո՞ր տարիքն էր:
Моя религия очень проста, моя религия - доброта.
(c)<<The Dalai Lama: Kindness, Clarity and Insight>>
http://www.buddhism.am
Չեմ կարող բացատրել, միգուցե կարծում էի, որ նրանցից ոչ մեկը արժանի չէ, միգուցե ինձ թվում էր, որ ինչ որ մեկը ուզում է գրավել այն տեղը, որը իրեն չի պատկանում: Իսկ միգուցե, ես չէի ուզում կիսել մեկ ուրիշի հետ: Բայց դե... Հիմա խնդիր չեմ տեսնում:
Արթ, իսկ սկզբում էդ ագրեսսիան ինչի՞ց էր գալիս ու մինչև ո՞ր տարիքն էր:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ