ինքը մոսկվայա մնում![]()
ինքը մոսկվայա մնում![]()
Դու ինձ ներիր, իմ անգին,
Խռովեցի քո հոգին,
Չեմ հիշում՝ ի՞նչ ասացի,
Որ ինձ պոետ սարքեցիր:
Բայց ցավոք, անհույս եմ ես,
Ես ի՜նչ պոետ, մի ի՛նձ տես,
Մարդ տուր՝ մեջտեղից ճղեմ,
Ուտեմ, այլ ոչ հանգ գրեմ:
Մարդակեր եմ, իմացիր,
Դու իզուր մի նեղացիր,
Պիտի գնաս մոմ վառես,
Որ ընթրիքին չուտեմ քեզ:![]()

Լիլ, կամ էլ ասենք սենց.
Մի նեղացիր.
Նեղանալուց գեշանում ես, դառնում վհուկ,
Ու աչքերդ դուրս են ցցվում, ասես պնդուկ,
Շրթունքներդ սևանում են, դիակի պես,
Մազերդ են այդժամ թափվում, ճերմակում ես:
Խոսիր ինձ հետ.
Երբ որ ինձնից դու նեղացած բառ չես ասում,
Ունեցածդ մի քիչ խելքն է անհետ կորում,
Ու չորս կողմից բոլորը լոկ ծիծաղում են,
Քո հետևից անվերջ ծաղրում ու խոսում են...
Մի պարտադրիր.
Թե որ գրել ես չգիտեմ, դու մի ստիպիր,
Իսկ թե գրեմ, իմ գրածում քեզ մի փնտրիր,
Անտաղանդ եմ, հասկանու՞մ ես, ինչ էլ գրեմ,
Անիմաստ, չար տողեր դրանք լոկ կստացվեն...
Եկ մոռանանք.
Ինչ եղել է, եկ հետևում հիմա թողնենք,
Ընկերությունը մի նոր էջից արի սկսենք,
Բավ է իրար վիրավորենք կամ պարտադրենք,
Կյանք է տրված, եկ վայելենք...
Վերջին խմբագրող՝ Chuk: 08.09.2008, 21:14:
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Չուկ, արի դու գնա էդ աղջկա հետ բարիշելու![]()

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ