Իմ կատարած հետազոտությունները ավելի շատ նոր հարցեր են առաջ բերել քան տվել են եղած հարցերի պատասխաններ:Raedwulf-ի խոսքերից
Վաննական ջան, անհամբեր սպասում ենք լինգվա ֆրանկայի տեսության մեկնաբանությանը քո անձնական կոմենտարով: Հետաքրքիր է լինելու!
Բարեբախտաբար «լինգվա ֆրանկայի» պատմությամբ ոչ ուղղակիորեն զբաղվել և զբաղվում են շատ ուսումնասիրողներ որոց եզրակացությունները համահունչ են իրար հետ, նրանք միակարծիք են որ Հայկական լեռնաշխարհի էթնիկական ընդհանրության լեզուն կենտրոնանիստ է հնդ երվրոպական գեր մշակույթի համար:
Տեսականորեն և գործնականորեն «լինգվա ֆրանկա» հայտարարված լեզուների մեջ հայկական լեզվի բառախումբը կրող մաս է կազմում:
ՈՒսումնասիրողները «լինգվա ֆրանկա» հայտարարված լեզուների մեջ մշտապես նկատումեն մեկ համգամանք , այդ «մոնո լեզվին» հատուկ հիմնական համակարգային արժեքները պահպանվել են պայմանականորեն ասած «Հայկական լեզուների» մեջ :
Ժամանակակից պատմահամեմատական լեզվաբանության մեջ « Հաբեթական լեզուներ» նույնացվում են «հնդ-եվրոպական» լեզուների հետ:
Հնդեվրոպական լեզուների հիմքերից մեկը համարվում է հեթթական լեզուն հաջորդ հիմքը համարվում է Հայոց լեզուն:
Որոշ ժամանակ անց «հեթթական լեզուն» վերջնականապես դուրս եկավ շրջանառությունից: Հնդեվրոպական լեզուների հիմքից դուրս եկած «հեթթական լեզուն» իր տեղը զիջեց ամբողջությամբ Հայերենին , բավականին ուշ շրջանում նրան միացան հունարենը և պարսկերենը:
Մեջբերել
Էջանիշներ