օրինակ ես Անանյանը կարդացել եմ տասնմեկ--տասներկու տարեկանում կոնկրետ չեմ հիշում բայց հիմա էլ մեծ հաճույքով կկարդամՀայկօ-ի խոսքերից
Ինձ, օրինակ, խիստ հետաքրքում ա էս թեմայում գրողների տարիքը...Ու մանավանդ՝ թե Cindy-ն իրո՞ք էդքան մեծ հաճույք ա ստանում 17 տարեկանում Անանյան կարդալուց:
Chuk Հարցնում եմ, որովհետև մի քանի ամիս առաջ փորձեցի վերոհիշյալ «Կորուսյալ Աշխարհը» նորից կարդալ ու ընկա ցնցակաթվածի մեջ. տափակ բան էր: Ընդամենը երկու լավ գլուխ ուներ՝ սկզբում ու վերջում, երկուսն էլ նվիրված Չելենջերնին ճամփու դնելու ու ընդունելու հանդիսավոր նիստերին: Mitre Ո՞նց կարող է ուրիշ ընտրություն չլինել: Գիրք կարդալիս սովորաբար ամենամեծ խնդիրը հենց ընտրության՝ չափից դուրս հսկայական լինելն է:
Ավելացվել է 1 րոպե անց
Հ.Գ. Անանյանի մասին ասածիդ հետ համաձայն եմ, ես էլ եմ շատ բան սովորել դրանցից: Կարդացել եմ ոչ միայն գեղարվեստական գործերը, այլ նաև 5 թե 7 հատորանոց «Հայկական բնաշխարհը»: Կարող է՝ վերնագիրը շփոթում եմ, վաղուց էր...
Վերջին խմբագրող՝ Հայկօ: 01.09.2008, 17:17: Պատճառ: Գրառման ավելացում
DIXIcarpe noctem
Փոքր ժամանակ «Կորուսյալ աշխարհը» մեծ հետաքրքրությամբ եմ կարդացել, բայց թե Արթուր Կոնան Դոյլն ի՞նչ կապ ուներ Վախթանգ Անանյանի հետ, չգիտեմԵս զուտ Անանյանի համար էի ասում: Չեմ կարծում, որ եթե հիմա «Կորուսյալ աշխարհը» կարդամ, մեծ բավարարվածություն ստանամ, երևի ավելի շուտ քեզ նման:
Իսկ ընդհանրապես արկածայիններից ես միշտ «Գանձերի կղզին» ու «Սև նետն» եմ այլ հարթության մեջ դրել, մեկ էլ եթե «Այվենհոն» արկածային է համարվում, դա: Կարծում եմ, որ միշտ էլ հաճույքով կկարդամ, թեև իհարկե լրջության մակարդակը փոխվել է:
Ժյուլի մասին շատ խոսվեց թեմայում... թեև էլի փոքր տարիքում Վեռնին կարդացել եմ հաճույքով, բայց առանձնապես մեծ տպավորություններ չեմ ունեցել:
Ի դեպ հայերից Խաժակ Գյուլնազարյանն էր երեխաների համար լավ արկածայիններ գրում: Այսինքն հիմա հաստատ այդ արկածայինները չէի կարդա, բայց էլի փոքր տարիքում գերագույն հաճույք եմ ստացել, լեզուն լավն էր:
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Բնական է , որ ընտրությունը կախված է ցանկությունից: Գրադարաններում մի գրքից ավել չէին տալիս, ես էլ մի քանի գրադարանից էի վերցնում : Ինձ թվում է, որ Անանյանի կարգի գրականությունը, կամ այսպես ասած արկածային գրադարանը, պետք է մինչև 13-15 տարեկանը կարդալ վերջացնել:
Իմաստ չունի գրավել համընդհանուր ուշադրությունը , եթե դրանից հետո առաջարկելիք չունես:
Համաձայն եմ, որ մինչև 13-14 տարեկանը արկածային գրադարանից ինչ կարդացիր՝ մենակ էդ է օգուտ մնալու. հետո արդեն անիմաստ ու անհետաքրքիր է դառնում: «Սև նետը» շատ էի սիրում, «Տորտուգա» բառն էդտեղից եմ սովորել
Վերջին խմբագրող՝ Հայկօ: 01.09.2008, 17:42:
DIXIcarpe noctem
Հենց ասեցիր տորտուգա հիշեցի Սաբատինիի Կապիտան Բլադի ոդիսականը,Համաձայն եմ, որ մինչև 13-14 տարեկանը արկածային գրադարանից ինչ կարդացիր՝ մենակ էդ է օգուտ մնալու. հետո արդեն անիմաստ ու անհետաքրքիր է դառնում: «Սև նետը» շատ էի սիրում, «Տորտուգա» բառն էդտեղից եմ սովորել
ոն՞ց էի մոռացել:
Իմաստ չունի գրավել համընդհանուր ուշադրությունը , եթե դրանից հետո առաջարկելիք չունես:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ