Է~ դե... Սկսում եմ ջղայնանալ, յա!
Չուկը գրում ա, որ սեղմագրերը դիմորդների համար են... Քավ լիցի, գրականությունից քննություն են տալիս միայն համապատասխան ֆակուկտետ ընդունվողները: Դե հիմա պատկերացրեք բանասեր, որը չի կարդացել Վերք Հայաստանին: Անլիարժեք բանասեր ա! Որովհետեւ չնայած սարսափելի վատ գործ ա ըստ իս, բայց առաջին աշխարհաբար երկն ա! Դե եթե հանում ենք դիմորդներին, տակը մնում են մարդիկ, որոնք ուղղակի չեն սիրում էս կամ էն գրողին ու չեն կարդում: Էդ դեպքում էս մարդկանց սեղմավեպն ինչի համար ա պետք? Որ ինչ անենք? Սյուժեին ծանոթանան? Ասեք ես կպատմեմ, փող մի տվեք էդ ախմախություններին: Բլին!
Մեջբերել
Բայց, միևնույն է, «Վարդանանք», «Վերք Հայաստանի» ու նմանատիպ վեպերը միայն սեղմավեպի տեսքով կհամաձայնեմ կարդալ։ 
Վարպետ-ի խոսքերից
Էջանիշներ