Չսիրած գործեր եք նշում , ասում եք սեղմավեպը կայֆ ա , պատկերացրու այն գիրքն ա ,որ միշտ ուզել ես կարդալ , ձեռքդ ա ընկել ու պարզվում ա սեղմավեպ ա:StrangeLittleGirl-ի խոսքերից
Չսիրած գործեր եք նշում , ասում եք սեղմավեպը կայֆ ա , պատկերացրու այն գիրքն ա ,որ միշտ ուզել ես կարդալ , ձեռքդ ա ընկել ու պարզվում ա սեղմավեպ ա:
Իմաստ չունի գրավել համընդհանուր ուշադրությունը , եթե դրանից հետո առաջարկելիք չունես:
Հա՜, էդ ահավոր ա: Բայց եկեք ճիշտը խոսենք. նշված գործերից ո՞ր մեկն է տուժում «սեղմելիս»: Ա՛յ, օրինակ, եթե փորձեին Հրանտ Մաթևոսյանի գործերը սեղմել, հաստատ կորուստը մեծ կլիներ: Որպես գաղտնիք ասեմ, որ «Սամվելը» թռնելով եմ կարդացել, բայց պարզվել է, որ ես էդ գրքից նույն չափ տեղյակ եմ եղել, որքան նրանք, ովքեր բոլոր էջերը կարդացել են, անգամ՝ երկու անգամ (տենց մարդիկ էլ են լինումՉսիրած գործեր եք նշում , ասում եք սեղմավեպը կայֆ ա , պատկերացրու այն գիրքն ա ,որ միշտ ուզել ես կարդալ , ձեռքդ ա ընկել ու պարզվում ա սեղմավեպ ա:):
Օրինակ ""Քաոսը" եթե լավ սեղմեն, մի երկու հատ մանր-մունր "Խառնաշփոթ" դուրս կգա ոնց էլ չլինի, չէ՞:
Find what you love and let it kill you. (c) Bukowski
'' Վերք Հայաստանից '' էլ երևի միայն քերծվածքներ
բայց ,եթե լուրջ , ամեն գործ չի որ կարելի է այդպես քամել, վերջապես հեղինակը ամեն տողի ու բառր վրա տքնել ե , չէ՞
Իմաստ չունի գրավել համընդհանուր ուշադրությունը , եթե դրանից հետո առաջարկելիք չունես:
Սեղմում ենքՕրինակ ""Քաոսը" եթե լավ սեղմեն, մի երկու հատ մանր-մունր "Խառնաշփոթ" դուրս կգա ոնց էլ չլինի, չէ՞:
Մարկոս Աղա Ալիմյանը մեռավ: Կտակը մնաց: Մեծ տղուն չէր ուզում տալ, որտովհետև ռուս կնիկ ուներ: Մյուս տղան փչացած էր: Էն երրորդն էլ փոքր էր, համ էլ փչացած էր: Հետո մեծ տղան լավն էր, դառավ վատը: Միջնակն էլ վատն էր, դառավ լավը: Փոքրն էլ փախավ:
Էս ա
Էհ, Բյուր, նման սեղմավեպից հետո արդեն հաստատ որ ոք չի ուզենա կարդալ «Քաոս»–ը, իսկ ինքն իրականում հեչ էլ վատ գործ չի։ Չգիտեմ դու ոնց, բայց ես տասներեք տարեկանում մեծ հետաքրքրությամբ ու հաճույքով եմ կարդացել։ Ու մի տեսակ էնպես չեմ ուզում, որ «Քաոս»–ի սեղմավեպ լինի, ափսոս է ախր...Սեղմում ենք
Մարկոս Աղա Ալիմյանը մեռավ: Կտակը մնաց: Մեծ տղուն չէր ուզում տալ, որտովհետև ռուս կնիկ ուներ: Մյուս տղան փչացած էր: Էն երրորդն էլ փոքր էր, համ էլ փչացած էր: Հետո մեծ տղան լավն էր, դառավ վատը: Միջնակն էլ վատն էր, դառավ լավը: Փոքրն էլ փախավ:
Էս ա
Ես էլ 15 տարեկանում զոռով եմ կարդացել, որ կարողանամ գրականության քննություն տալ: Ափսոս էր էդ ժամանակը, շա՜տ ափսոս:Էհ, Բյուր, նման սեղմավեպից հետո արդեն հաստատ որ ոք չի ուզենա կարդալ «Քաոս»–ը, իսկ ինքն իրականում հեչ էլ վատ գործ չի։ Չգիտեմ դու ոնց, բայց ես տասներեք տարեկանում մեծ հետաքրքրությամբ ու հաճույքով եմ կարդացել։ Ու մի տեսակ էնպես չեմ ուզում, որ «Քաոս»–ի սեղմավեպ լինի, ափսոս է ախր...
Բյուր... Դու պատկերացնում ես, եթե քո կյանքը նույն կերպ սեղմես` ինչ կլինի? Հնարավոր են սուիցիդալ հետեւանքներ: Պատկերացրու` ի~նչ անիմաստ կյանք ես ապրել: Ծնվել ես, չարություններ ես արել, քխիկ-մխիկ, հետո սովորել ես ու տենց... Ցանկացած վեպ կարելի է սեղմել քո բերած օրինակով: Նույնիսկ Հրանտ Մաթեւոսյանի: Մի քանի հովիվ իրենցից մեկի ոչխարները կերել էին: Ու չնայած էդ մեկը չէր բողոքում, բայց օրենքի համաձայն մլիցա էկավ ու սկսեց քընընել: Վերջում սաղով գնացի քաղաք դատի:Սեղմում ենք
Մարկոս Աղա Ալիմյանը մեռավ: Կտակը մնաց: Մեծ տղուն չէր ուզում տալ, որտովհետև ռուս կնիկ ուներ: Մյուս տղան փչացած էր: Էն երրորդն էլ փոքր էր, համ էլ փչացած էր: Հետո մեծ տղան լավն էր, դառավ վատը: Միջնակն էլ վատն էր, դառավ լավը: Փոքրն էլ փախավ:
Էս ա
Ավելացվել է 3 րոպե անց
Միանշանակ էդպես ա: Եթե սեղմավեպ, ապա միայն գովազդային նպատակներով: Սեղմավեպի ու իրական ստեղծագործության տարբերությունը նույնն է, ինչ կաթի փոշու ու տատիկի դույլի միջից վերցրած մի բաժակ հենց նոր կթած, տաք ու փրփրալի կաթի:Լիլ, դու տարբեր բաներ ես խառնում իրար։
Բյուրն էլ էր գրել «Ալիսան հրաշքների աշխարհում» ու «Ռոբինզոն Կրուզոյի» մասին։ Ինքն էլ գուցե չմանալով՝ հրաշալի օրինակ է բերել, որ սեղմավեպերը, եթե նպատակ ունեն լեզու ուսումնասիրողի գործը հեշտացնել, ընտրված պիտի լինեն արկածային կամ հեքիաթատիպ թեթւ գրականությունից, մեջն էլ մի երկու սիրուն, գունավոր նկար կդնեն, հոյակապ բան կսատցվի։Դա միայն գովել է, ու ես երկու ձեռքով կողմ եմ դրան։ Բայց դնել պատմավեպերը քանդել, ախր անելու բան չի... Կամ պատկերացնում եք չորս հատորանոց հսկայական «Պատերազմ ւ խաղաղությունը» վերցնեն սեղմավեպ սարքեն, ինչ է թե՝ էդքանը ո՞վ է կարդացողը։ Անխղճություն է նման արժեքներին կպնելը...
Ավելացվել է 11 րոպե անց
Բյուր, կենսագրությանդ սեղմավեպի մեջ ավելացնում ես` անիմաստ կռիվները, ու սուիցիդալ հետեւանքը դառնում ա անխուսափելի: Վերջին նախադասությանդ համար ուղղակի որեւէ ասելիք չեմ գտնում:
Վերջին խմբագրող՝ Վարպետ: 29.08.2008, 12:06: Պատճառ: Գրառման ավելացում
В детстве я нередко сочинял заведомый вздор и притом всегда
только для того, чтобы вызвать удивление окружающих…Чарльз Дарвин
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ