Վա՜յ, մի քանի տարի առաջ պիտի էդ սեղմավեպերը լինեին… Թե չէ «Վարդանանքն» ու «Վերք Հայաստանին» (բացի «Հառաջաբանից») էդպես էլ չկարդացի (չեմ փոշմանել դրա համար), «Քաոսն» ու «Սամվելն» էլ ժամանակի անիմաստ կորուստ էին:
Չսիրած գործեր եք նշում , ասում եք սեղմավեպը կայֆ ա , պատկերացրու այն գիրքն ա ,որ միշտ ուզել ես կարդալ , ձեռքդ ա ընկել ու պարզվում ա սեղմավեպ ա:
Իմաստ չունի գրավել համընդհանուր ուշադրությունը , եթե դրանից հետո առաջարկելիք չունես:
Էջանիշներ