Հաճախ է պատահում, որ ինչ-որ հետաքրքիր թեմա եմ բացում Ակումբում, և մեծ եռանդով սկսում եմ կարդալ: Առաջին եջը կարդալիս մի քանի բառեր եմ որոնում իմ բառարանում բայց դեռ բավական ոգևորված եմ մի լավ պատասխան գրելու ... երկրորդը կարդալիս արդեն մի քիչ հոգնած կլինեմ բարդ ու ծավալուն նախադասություններից և երրորդ եջում էդ եռանդն ինձ, ցավոք սրտի, բոլորովին հեռացավ, օտար լեզվի հասկացողությունը սպառված է: Նույնպիսի երևույթ է լինում, երբ փորձում եմ հայ գրականությունը կարդալ:
Հենց դրա համար է, որ սեղմավեպը շատ լավ գյուտարարություն է: Ես երեկ սկսեցի «Քաոս»-ի սեղմավեպը կարդալ, հիմա քսաներորդ եջում եմ և կարող եմ ասեմ, որ ամեն եջում ծանոթացա միջինը 15 ինձ անծանոթ բառ: Երևի օրիգինալում ես պետք է դիմավորեի եջը միջինը 40 անծանոթ բառ: Իսկ մինչ հիմա ոճն ինձ դուր է գալիս, ինձ ոգևորում է ավելի կարդալու և ամենակարևորը՝ շարունակելու իմ հայերեն սովորելը, որպեսզի միգուցե ապագայում օրիգինալ կկարողանամ կարդալ:
Հ.Գ. Chuck, չկա՞ օնլայն-թվային տարբերակներ էդ քո նշած «ձայնագրքերի»:
Մեջբերել
Էջանիշներ