մայրիկի մասին շա՜՜՜տ դժվար է գրելը...Ինչ խոսք, Շիրազը վարպետ էր
Իսկ սա իմ՝ մայրիկիս նեղացնելու արդյունքն է...
Դեռ չծնված, երբ ես զգում էի քո քնքշանքը,
Մտածում էի, թե հենց դա է որ կա կյանքը։
...
Երբ, դեռ փոքրիկ, քո ծնկներին չոչ էի անում,
Ես գիտեի, որ հենց այդպես են մեծանում։
...
Եվ միայն քո հայացքում է, որ միշտ կամ ես,
Սրտիս ամեն զարկով, մա՛յր իմ, սիրում եմ քեզ։
'
Մեջբերել
Էջանիշներ