Եթե չլինեին ձեռքերս…

[Ծով]

Երբ որ հեշտ եմ քայլում…
Մարդը, որ ինքն իրեն փորձադաշտ է դարձնում,
Եվ խաղում է իր հետ և մրցակից փնտրում,
Նույն սխալի միջով շատ անգամներ անցնում,
Եվ անընդհատ պարտվում միշտ նույն կետում…
…
Զարմանում ենք հետո, թե այդ ինչպես եղավ,
Որ հանցանքը մեր դեմ մեր ձեռքերում գտան,
Ինչպե՞ս բողոքը այս մեր ձայնի դեմ ելավ,
Ու վախեցավ, թե ինքն իրեն պատիժ կտա…
…
Մարդուն հազար անգամ զգուշացրել են ախր.
«Այնտեղ անդունդն է խոր, մի՛ մոտեցիր դրան»
Նա փորձում է նորից այն ինչ հեշտ է ծախել,
Ամեն գնով պիտի դժվարության գնալ։
…
Ես էլ այդպիսին եմ, լավ է, դե ինչ արած,
Հեշտ է տրվում նրան, ով չի տվել երբեք,
Ու որոնման մեջ էլ, ես ապրում եմ կորած,
Որ թե ոչինչ, գոնե ես ինքս ինձ գտնեմ…
…
Միայն փորձել պետք չէ ո՛չ ինձ, ո՛չ քեզ,
Այս դաշտում ենք անվերջ մենք սխալվում,
Հիմա արդեն ես էլ դուրս եմ եկել ու տե՛ս,
Հիմա դժվար է շատ, երբ որ հեշտ եմ քայլում…
…
03.03.06