ապշելու էԾով-ի խոսքերից
ապշելու է
վիճակն իմ խիստ անորոշ է. պարտության մեջ եմ `կամովի...
Մոդերատորական: Գրառումը ջնջված է:
Վերջին խմբագրող՝ Artgeo: 06.06.2009, 16:11:
murmushka (06.06.2009)
...
Գրել ոչնչի մասին...լավ է դեռ, քան ոչինչ չգրել,
Կամ word-ին հանձնել զգացածը և ապրել ստեղնաշարելիս,
Սովորել եմ, վարպետ եմ, ինչ խոսք, ես գիտեմ մտքերս ցրել,
բայց ոչ մոռանալ ինչ-որ բան, այլ շաղ տալ անհոգ պարելիս:
Ես սիրում եմ...այս է խնդիրը...ու դա մի՞թե խնդիր է, Տե՛ր իմ,
Ես սիրում եմ...ահա իմ գիրը...և մուսան՝ իմ սրտին մտերիմ:
Իմ հոգին, իմ նյարդերը, սիրտը...չգիտեի, որ ունեմ, իրավ,
ԵՍ զգացի դրանց գոյությունը, երբ հերթով նա կրեց, տարավ:
Ու հավերժ է սերը, համոզված եմ...լավ գիտեմ, որ հավերժ է ու վերջ,
Ես ուզում եմ թեկուզ խենթանալ, բայց այսպես սիրել անվերջ:
...
Գրել ոչնչի մասին...այդ մասին դեռ ոչինչ չի գրվել,
Իսկ ես ո՛չ գրող եմ, ո՛չ խենթ, պարզապես սովորել եմ սիրել...
07.06.09
Ահա եսը, ահա այն էգոն, որ ամեն տեղ մարդ էր փնտրում,
Նա փորձում էր աշխարհը զգալ և որսալ կերպարներ անթիվ,
Երբ հոգնում էր, տխրում, սպառվում, երբ ծարավ էր զգում կոկորդում,
նա նստում էր, գրում ու գրում ու թղթեր պատռում բազմաթիվ:
...
Նա փոխեց ու ոչ իր դեմքը, այլ միայն կյանքի դիմախաղը,
Ու այդպես հեշտ է պարտվել նախօրոք «առած» խաղը...
...
Ես նայում եմ շուրջս, Ո՛վ, տե՛ր, դու երկինք հազվադեպ ես նայում,
Եվ տեսնում եմ քեզ ամեն տեղ, միայն ոչ երկնակամարում:
...
Ու գիտե՞ս ինչու են հիմա այսքան խառն ու ցրված իմ մտքերը,
Ես քեզնով ինձ գտնել եմ ուզում, մոռացել ես թողնել հետքերդ...
07.06.09
Վերջին խմբագրող՝ Ծով: 07.06.2009, 02:16:
Թողեցի այն տողերը, որը բոլորից շատ եմ հավանել:
Հիմա կարծիքս:
Ես դեռ ամբողջ գիշեր մի քանի տողիդ շուրջ մտածելու եմ: Դու այն մարդն ես, ում տողերը մոգում են, ում տողերը կարող են «բանաձևեր» դառնալ մեկի համար: Գիտես, որ չեմ սիրում «թլի թիթել» ոճի ստեղծագործություններ, դրա համար եմ հավանում քո գործերը: Դրանք լույս են, ճանապարհ են, թելի կծիկ են, որոնք ինչ-որ մեկին դուրս կբերեն լաբիրինթոսից: Դրանք միևնույն ժամանակ կարելի է կարդալ և անցնել՝ վայելելով պահի մոգությունը, բայց ավելի խելացի մարդը կհիշի, կտնտղի ու կգտնի այն դուռը, որը կարելի է բացել քո տված բանալիներով: Ապրես Ծովինար: Ես սա չեմ ասում, որովհետև դու Ծովինարն ես, ես սա ասում եմ, որովհետև «ես երկինք հազվադեպ եմ նայում», որովհետև ինչ-որ մեկով «ինձ գտնել եմ ուզում, մոռացել Է թողնել հետքերը»... Ու դա ինձ ասեցիր դու, մինչ այս պահը Դորիանի մեջ դա չկար: Հարստացրեցիր ինձ, Ծովինար... Բրավո...
Chilly (08.06.2009), murmushka (07.06.2009), Sambitbaba (05.02.2012), Ծով (07.06.2009)
Առաջինը դե գիտես՝ ում եմ նվիրում
Երկրորդը քեեեեեեեզ, Դո՛ր ջան...
էդքան շռայլ էլ մի՛ եղիr...մեջս կուռեմ ու չեմ գրի
Dorian (07.06.2009)
Իյա!!! Տենց բան չկա: Ուռել-մուռել չգիտեմ:Առաջինը դե գիտես՝ ում եմ նվիրում
Երկրորդը քեեեեեեեզ, Դո՛ր ջան...
էդքան շռայլ էլ մի՛ եղիr...
Բայց երկրորդը մեծ հաճույքով ընդունում եմ...
Ապլես...
Ծովինար ջան հիացաց եմ...
հիանալի ես գրում..
ճիշտ է քեզ գտա facebook-ում, ընկերներից մեկը քօ բանաստեղծությունն եր տեղադրել...բայց շատ ուրախ ե, որ այստեղ մեր սիրելի ակումբում կարող եմ ընթերցել գրվածքներդ...
ապրես :Ճ
իսկ կյանքը շարունակվում է...
Ծով (12.01.2011)
Ու բառերն ի պատասխան, որ թաքցրիր քո ներսում,
Այն բառերի, որ խոցում էին,իսկ դու ոչինչ չէիր ասում,
Հիմա դարձան անժամանակ ,հիմա դու էլ չգիտես,
Որ մտքում կորցրիր դրանք ու ինչպես պիտի գտնես...
...
Հիմա դարձան անժամանակ...իզուր մի' փորձիր հիշել,
Դրանց ճիշտն ու սխալն արդեն լռությունն է որոշել...
24.02. 2011
Ambrosine (25.02.2011), aragats (27.02.2011), Ariadna (09.04.2011), CactuSoul (11.04.2011), Chilly (25.02.2011), E-la Via (21.04.2011), Empty`Tears (25.02.2011), Kita (24.02.2011), Kuk (24.02.2011), Lusinamara (09.04.2011), Mark Pauler (25.02.2011), murmushka (25.02.2011), My World My Space (24.02.2011), Nadine (24.02.2011), Sambitbaba (05.07.2011), Tig (25.02.2011), Ինչուիկ (09.04.2011), Նաիրուհի (25.02.2011)
Ծովս կարոտել էի
Ты или заходи в мою жизнь, или иди куда-нибудь.. стоишь на пороге, а дверь настежь. мне холодно.
Ծով (27.02.2011)
…
Մենք երբեք չենք ներում,
Մենք խաղում ենք ներել,
Քանզի շատ ենք սիրում
Մեղավորին սիրել...
Մենք ներում ենք գուցե,
Սակայն վերքը ներսում
Միշտ փորձում է բացվել,
Երբ ցավը չի մարսում...
Մենք ներում ենք գուցե
Միայն այն ժամանակ,
Երբ պատրաստ ենք կորցնել
Նույնիսկ սերը անհագ...
...
Մենք ներում ենք, բայց լուռ
Կամ ներում ենք խաղում,
Զի խոսքերն են իզուր,
Բախտի մնջախաղում...
09.04.2011
aragats (09.04.2011), Ariadna (09.04.2011), CactuSoul (11.04.2011), Chilly (09.04.2011), Lusinamara (09.04.2011), Mark Pauler (10.04.2011), murmushka (09.04.2011), Nadine (11.04.2011), Renata (08.09.2011), Sambitbaba (05.07.2011), Tig (09.04.2011), Ինչուիկ (09.04.2011), Լուսաբեր (09.04.2011), Հայկօ (09.04.2011)
Չեմ կարում էլի չասեմ, որ դու ուրիշագույնն ես.... Դու դեմք ես, դու ուծյուծյու ես Ծով, հազար անգամ կարդացի ու չյոռտ վազմի, ճիշտ ես ասում...
Lusinamara (09.04.2011), Ծով (09.04.2011)
Ծով, ինչպես միշտ՝ հզոր ես, շնորհակալություն բանաստեղծությունների համար
Մի առաջարկ ունեմ միայն…
Նշված բառերը կարդալիս մտքիս ծայրով Ավետ Բարսեղյանն անցավ, իսկ իմ կարծիքով դա լավ նշան չի
Խիստ սուբյեկտիվ կարծիք-առաջարկ է
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Ծով (10.06.2011)
Ծով ջան,չեմ ճանաչում քեզ,որ էսպես եմ դիմում,բայց էնքան հստակ ու հավես ես գրել,շատ սիրեցի էս մեկը,ու էնքան ճիշտ էր ու սահուն էր կարդացվում...շնորհաակալ եմ
ասումա պետքա չ՛դժգոհես, որ լավ լինի ամեն ինչ!!!
....բլա, բլա, բլաաա՝
Ծով (12.06.2011)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
'
Էջանիշներ