ինչ հետաքրքիրա,բայց գիտես նի աքի ամիս առաջ լսեցի,որ մեր հայ ծրագրավորող մի քանի տղաներ նման բան արել էին:Երեվանի հատակագիծն էր,իր փողոցներով:կարծեմ կոմպյուտերային խաղ էր:Ու ուզում էին խաղը մեծացնել,դարձնել հայաստանի ամբողջ ք արտեզն անել: Բայց ես չեի ուզի,որ հիասթափվես,քանի որ նման բան կա:Հնարավոր է քո տարբերակն ավելի հետաքրքիր ու կատարելագործված լինի: Ես էլ չգիտեմ,թե երազանք ունեմ,թե չե:Բայց շատ էի ուզում թռչել պառաշյուտով ու թռա:Վոտքս ել լավ,ջիգյարով վնասեցի,արդեն մի տարի անցել է,բայց վոտքս ցավում է դեռH.a.y.k.o.-ի խոսքերից
7-8 տարեկանում մի հատ լեզու էի ուզում հորինեի, ու տենց, բառարան էի սարքում էտ լեզվի համար
այբուբենը լատինատառ էր
մի հատ ուրիշ խենթություն. մի քիչ մեծոտ տարիքում. ուզում էի թղթից քաղաք սարքեի, միլիոնանոց բնակչությամբ
թղթից լիքը շենքեր էի սարքել (ահագին էլ հաջող մեթոդով), կլեյով կպցրել էի փողոցների վրա (փողոցները նախօրոք գծել էի) էն էլ հետո ձեռ քաշեցի, արդեն կոմպով եմ տենց բան մտածել անեմ
Մեջբերել
Էջանիշներ