Արտաշես, Սովետական միությունը նույնպես չէր ընդունում հանրահավաքներ և ճիշտն ասած այդպիսիք չկային մինև 1988 թվականը: Մեկ-երկու երկնչոտ փորձերը, օրինակ Տաշքենդում, անցան ջարդ ու կոտորածով և վախեցրին մարդկանց աչքերը: Շատ «հաջող» երկիր էր, որը իբր ուներ կայուն արդյունաբերություն, կայուն բանկային համակարգ, կայուն հասարակություն: Դրանից այդ երկրի վարկանիշն ամենևին էլ բարձր չէր, եթե չասենք ընդհակառակը: Թե ինչ եղավ հետո և ինչպես միանգամից, հայտնի է բոլորին: Մեր երկիրն էլ կարող է 70 տարի Ձեր պես մտածելով ոչինչ չանի և առանց կասկածի կհայտնվի նույն վիճակում, և դեռ էլ ավելի վատ և չգիտեմ, թե դրանից ով կշահի: Սա խորհելու համար:
Մեջբերել
Էջանիշներ