Ուրիշ բաներ

[Simon]

Եթե անհասկանալին կոնկրետ տասներկու հազար թիվն ա, ասեմ.
Տասներկու հազարը վերցրել եմ որպես սիմվոլիկ թիվ, Տասներկուսը քրիստոնեական սիմվոլիկայում, կարծեմ կաբալայում նույնպես, լրման, ամբողջականության սիմվոլն ա, այսինքն տարի բառի հետ օգտագործելուց ունի ամբողջ անցած ժամանակաշրջանի իմաստ: Ուղղակի տասներկու տարի ասելու դեպքում բառակապակցության սիմվոլիկ նշանակությունը կկորեր, դրա համր էլ տասներկու հազար եմ գրել, ինձ թվում էր, որ էսպես պիտի որ միտքը պարզ ու հասկանալի լիներ: Իսկ,
Մեկ վայրկյանում տասներկու հազար անգամ
Խփում է սիրտը հերթական զոհի...
նշանակում ա, հնարավոր ամենամեծ արագությանբ:

Շնորհակալ եմ

Ավելացվել է 12 րոպե անց
Գիտես ինչն էր անելի հետաքրքրում: Թե ինչու՞ է խփում զոհի սիրտը:
Ինքնին պարզ է եթե զոհը շնչավոր է, նշանակում է, որ նրա սիրտը պետք է խփի:
Իսկ եթե դու հատուկ շեշտել ես, և նշել, որ ամենամեծ արագությամբ, նշանակում է
դրանով մեզ ինչ որ բան ասում ես:

Օրինակ ինձ թվում է թե դա վախենալու համար ես գրել: Այսինքն վախից խփում է 12 անգամ:

Ինձ կմեկնաբանես, հենց ես պահով:

[Մելիք]

Գիտես ինչն էր անելի հետաքրքրում: Թե ինչու՞ է խփում զոհի սիրտը:
Ինքնին պարզ է եթե զոհը շնչավոր է, նշանակում է, որ նրա սիրտը պետք է խփի:
Իսկ եթե դու հատուկ շեշտել ես, և նշել, որ ամենամեծ արագությամբ, նշանակում է
դրանով մեզ ինչ որ բան ասում ես:

Օրինակ ինձ թվում է թե դա վախենալու համար ես գրել: Այսինքն վախից խփում է 12 անգամ:

Ինձ կմեկնաբանես, հենց ես պահով:

Սիմոն ջան , երբևէ չե՞ս սիրահարվել, չգիտե՞ս, որ, երբ սիրահարված ես, ու երբ նաըում ես սիրածիդ աչքերին, սրտիդ զարկերն արագանում ա: Իսկ վախի՞ց ա դա, թե՞ մի ուրիշ բանից, ինքդ կորոշես, երբ մի անգամ սիրտդ սկսի խփել էնպես, որ քեզ կթվա, թե ուր որ ա դուրս ա թռչելու:

[Մելիք]

Ես խելագար եմ.
նա ցնցեց իմ հոգու աշխարհը:
Ու փույթ չէ, թե գիշերը երկար է,
ու փույթ չէ, թե վաղը
ձանձրույթն ու ցուրտը ինձ կխանգարեն
երջանիկ լինել:
Հիմա ես պարում եմ,
ես հիմա խելագար եմ.
նա ցնցեց իմ հոգու աշխարհը:


Հիմա ցնցվում են բոլոր ջղերս:
Եվ հիմա ես շնչում եմ այնպես,
կարծես թե դեռ նոր ծնվում եմ,
կարծես թե նորից կյանքը սիրում եմ,
կարծես՝ մեռնում եմ,
կարծես՝ մեռնում եմ՝
մենակությունից,
ու մենության մեջ կարծես՝ զգում եմ
ես ջերմությունը հարազատ հոգու:

Ու ես պարում եմ,
ու չեմ ամաչում, որ խելագար եմ.
ցնցվել է իմ հոգու աշխարհը:

[Angelina]

Երևում է, որ ուժեղ սիրահարված ես:

[Մելիք]

Երևում է, որ ուժեղ սիրահարված ես:

Պատկերացրու, որ բացի սիրուց էլի կան բաներ, որ կարան ուժեղ զգացողությունների պատճառ դառնան: էս էդ դեպքը չի:

[kiki]

լավն էր

Դավ, հիմա նստած մտածում եմ, տեսնես սա ո՞ր դեպքն է...

[Մելիք]

Կիկի ջան, կասեի, բայց վախենում եմ հիասթափեցնեմ: Տենց կարդալով, երևի, ավելի լավ, լուրջ ու կենդանի բանի մասին եք մտացում, քան էն ա, ինչը դրդել ա սա գրեուն:

[Ծով]

Ես խելագար եմ.
նա ցնցեց իմ հոգու աշխարհը:
Ու փույթ չէ, թե գիշերը երկար է,
ու փույթ չէ, թե վաղը
ձանձրույթն ու ցուրտը ինձ կխանգարեն
երջանիկ լինել:
Հիմա ես պարում եմ,
ես հիմա խելագար եմ.
նա ցնցեց իմ հոգու աշխարհը:


Հիմա ցնցվում են բոլոր ջղերս:
Եվ հիմա ես շնչում եմ այնպես,
կարծես թե դեռ նոր ծնվում եմ,
կարծես թե նորից կյանքը սիրում եմ,
կարծես՝ մեռնում եմ,
կարծես՝ մեռնում եմ՝
մենակությունից,
ու մենության մեջ կարծես՝ զգում եմ
ես ջերմությունը հարազատ հոգու:

Ու ես պարում եմ,
ու չեմ ամաչում, որ խելագար եմ.
ցնցվել է իմ հոգու աշխարհը:

Սա մի շնչով ես,չէ՞ գրել…

[Մելիք]

Սա մի շնչով ես,չէ՞ գրել…

Ընդհանրապես ցանկացած բան, եթե միանգամից չգրեցի հաստատ չեմ էլ գրի. հետո հավես չեմ անի, բացի էդ էլ տրամադրությունը, որ փոխվում ա, լրիվ ուրիշ բան ա ստացվում, դրա համար էլ չեմ սիրում տենց, մի տեսակ իրար կպցրածի տպավորություն եմ ունենում:

[Ծով]

Ընդհանրապես ցանկացած բան, եթե միանգամից չգրեցի հաստատ չեմ էլ գրի. հետո հավես չեմ անի, բացի էդ էլ տրամադրությունը, որ փոխվում ա, լրիվ ուրիշ բան ա ստացվում, դրա համար էլ չեմ սիրում տենց, մի տեսակ իրար կպցրածի տպավորություն եմ ունենում:

Չէ,բայց ստեղծագործությունը նաև աշխատանք է պահանջում…օրինակ ես էլ սիրում եմ երբ մի շնչով ստացվում է այն ինչ ճղել պետք չէ…Բայց մեկ-մեկ անընդհատ գրում ջնջում եմ…կամ օրերով մտածում մի մտքի շուրջ,ու երբ պահը հասունանում է,նստում ու գրում…բնական է տարբեր մարդկանց մոտ տարբեր է…Բայց ես միայն ժպտացի ու չասացի,որ մի շնչով հրաշալի ես գրել…

[Մելիք]

Չէ,բայց ստեղծագործությունը նաև աշխատանք է պահանջում…օրինակ ես էլ սիրում եմ երբ մի շնչով ստացվում է այն ինչ ճղել պետք չէ…Բայց մեկ-մեկ անընդհատ գրում ջնջում եմ…կամ օրերով մտածում մի մտքի շուրջ,ու երբ պահը հասունանում է,նստում ու գրում…բնական է տարբեր մարդկանց մոտ տարբեր է…

Ճիշտ ա, տարբեր մարդկանց մոտ տարբեր ա: Ինձ համար գրելը երբեք աշխատանք կատարել չի, հակառակը… գրում եմ, երբ ուզում եմ գրել, երբ "գրելս գալիս ա" Ու կյանքում չեմ նստի օրերով մտածեմ, թե ինչ գրեմ, տենց սաղ կայֆը կորում ա:

Բայց ես միայն ժպտացի ու չասացի,որ մի շնչով հրաշալի ես գրել…

Իսկ ես ասացի, որ դու ասացիր՝ մի շնչով հրաշալի՞ եմ գրել : Ես հրաշալի չեմ գրում, ես ուժեղ եմ գրում (գիտեմ,որ շատ համեստ եմ) : Ինձ համար բոլորովին կարևոր չի ստեղծագործության ողորկությունն ու գեղեցկությունը: Միակ բանը, որ ինձ հետաքրքրում ա, դա էն ա, որ կարդացողը ունենա էն զգացողությունները, ինչ ես եմ զգում էդ պահին(ու ինչքան էլ անհնար ա, որ մի մարդը զգա նույնը, ինչ զգում ա մի ուրիշը, այնուամենայնիվ, զգացողություն, որ զգացողությունները նույնն են, լինում ա): Ինձ համար էդ ա հասկացված լինելը ու էդ ա գլխաորը: Մնացածը մեղմ ասած "պոֆիգ": Իսկ սիրուն բանաստեղծություններ Արամայիս Սահակյանն էլ ա գրում :
Ի դեպ, քո հրաշալի բանաստեղծություններն էլ ինձ դուր են գալիս ոչ իրենց գեղեցկությամբ ու հղկվածությամբ, այլ իրենց վարակիչ էներգետիկայով :