Տիգրան Ուրիխանյանի հոդվածները

[Տատ]

Հարց. իսկ ինչու՞ սպասել, որ մեկ էլ խանգարեն, ընտրությունները տապալեն, նոր աղմուկ հանենք։ Մի՞թե պարզ չի, որ ընտրությունները տապալվելու են այնքան, քանի դեռ հասարակությունը դա թույլ է տալիս։

Պարզ չի։ Արդեն պարզ չի։

Հասրակությու՞նը...ԱՅՈ, հենց այդտեղ է թաղված շունը, հենց հասարակությունը կհսկի, քանի որ արդեն զգոն է։ Արդեն իշխանությունը միակատար չի կարող լինել, հենց հասարակությունը իր վրա պատասխանատվություն էլ թող վերցնի, ոչ միայն պահանջներ:

Որովհետև ԼՏՊ–ի նկատմամբ ատելությունը դեռ ետ է քաշում, հա՞։ Բայց չէ՞ որ ամեն մի այսպիսի տապալված ընտրություն մի խոշոր քայլ ետ է գցում մեզ։ Դեռ ետ գնալու տեղ ունե՞նք։ Վախենամ արդեն անդունդի պռունկին ենք։

Ատելություն էլ չկա, բայց հետքերն իհարկե չեն անցնի։ իսկ եթե կա, գուցե դրան պետք է լսել։ Հեքիաթս կարդացի՞ր։

Համաձայն եմ, էլ տեղ չկա, բայց ետադարձ էլ չկա։ Երբեք ոչինչ չի լինելու ինչպես առաջ։ Երկու կողմերի համար էլ, մի մոռացեք, որ ՍՍն էլ այս խաղին մասնակցում:
Լավատեսությունը վատ բան չէ;