Ես կաթ չեմ սիրում…

**Esmeralda** · 26.10.2006, 20:02

Գրածս միայն կեսի մասին էր...
Հետոն ավելի տխուր էր... սիրտս ցավեց... իրոք, ցավեց...
Վայ.... այս ի՞նչ արեցիր, այնպես եմ լացում...

**StrangeLittleGirl** · 26.10.2006, 20:13

Ինչու՞ ես էսքան տխուր բաներ գրում:

**Ծով** · 26.10.2006, 21:40

ես շատ եմ գրել ուրախ բաների մասին,երազել ամենալավը,հորինել ամենաքնքուշ հեքիաթները,որ կարող են լինել կյանքում…
բայց տխուր բաներ շատ են լինում,և հաճախ մեզանից հեռու ինչ-որ տեղ,որտեղ մենք չենք էլ նայում,որ տեսնենք…
Կյանքն է այդպես.մի տեղ ուրախություն,մեկ այլ տեղ տխրություն և ամենը նույն երկնքի տակ…
Իսկ այս պատմվածքի ողջ իմաստը այն ջերմ սիրո մեջա,որ կա քրոջ ու եղբոր մեջ և դա ամենամեծ երջանկություններից մեկն է…
քեզ հարազատ ու թանկ մարդու համար,երբեմն կարող է մոռանաս քո կյանքի մասին,որ երջանկացնես նրան չնչին մի բանով և այդ պահին միայն կհասկանաս,որ իսկապես սիրում ես,և այդ պահին չես նկատի,որ այն ինչ դու անտեսում ես քո արածից թանկ է հենց քո հարազատի համար…
երբ մոռանում ես քեզ,իսկ դա բացառիկ դեպք է,երբ մարդն ինքն իրեն մոռանում է մեկ ուրիշի համար…

Ժպտա

**Ծով** · 26.10.2006, 21:42

Esmeralda-ի խոսքերից

Գրածս միայն կեսի մասին էր...
Հետոն ավելի տխուր էր... սիրտս ցավեց... իրոք, ցավեց...
Վայ.... այս ի՞նչ արեցիր, այնպես եմ լացում...

Կներես

Ես էլ էի գրելիս լացում…

**John** · 26.10.2006, 22:18

Փշաքաղվեցի… շատ լավ ես գրում՝ շնորհավորում եմ: Շարունակիր գրել՝ քո գրածները պետք են շատերին…

**Lionne_en_Chasse** · 27.10.2006, 00:45

Իրոք շատ տպավորիչ ես գրում, ընթերցողին միանգամից ստեղծագործությանդ տրամադրությունն ես հաղորդում ... Հավանում եմ քո գրածները նաև այն պաճառով , որ անիրական իրավիճակներ՝ գեղեցիկ բառերով ու աֆորիզմատիպ արտահայտություններով չես նկարագրում ... այլ իրական կյանքը, իրական կերպարներով
Ապրես Alize_etoilik

( ի դեպ անունդ ի՞նչ է փոքրիկ տաղանդ )