ԱրաքսյաAlize_etoilik-ի խոսքերից
Arm_LionneԻմ անունը Ծովինար ա…
իսկ քո՞նը…:
Իսկ գրական կեղծանուն ունե՞ս Ծովինար
ԱրաքսյաArm_Lionne
իսկ քո՞նը…:
Իսկ գրական կեղծանուն ունե՞ս Ծովինար
Il y a des gens qui augmentent votre solitude en venant la troubler...
Սիրուն անուն ունեսԱրաքսյա
Իսկ գրական կեղծանուն ունե՞ս Ծովինար
Գրական կեղծանուն դեռ չունեմ,բայց հավանաբար անունից շատ չի շեղվի…
Ամեն դեպքում շոյված եմ հարցիցդ
Ծովինար ջան, ախր շատ լավ ես գրում, է։ Այնքան բնական, գեղեցիկ ու հուզիչ։Կարելի է ասել՝ պատրաստի գրող ես։
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Վախենում կարդալ… Տրամադրությունս բարձր ա, կարծիքները կարդալուց հետո հասկացա, որ հուզիչ, տխուր բան ես գրել ու հիմա վախենում եմ ես էլ լաց լինեմ: Ուստի կկարդամ մելանխոլիկ վիճակում գտնվելու ժամանակ:
Моя религия очень проста, моя религия - доброта.
(c)<<The Dalai Lama: Kindness, Clarity and Insight>>
http://www.buddhism.am
Ապրես խոսքեր չեմ գտնում : Շատ տխուր էր ,անընդհատ ուզում էի չկարդալ,բայց արցունքներս հակառակն էին ասում
Երբ փայլում են աչքերը մարդու…
Իմ կարծիքով, շատ լավ կլիներ մեծ պատմություն դարձնել
Հիանալի էր…
Մի լացի նրա համար, որ դա վերջացել է, այլ ժպտա` որ դա եղել է:
Վերջապես կարդացի
Շնորհակալ եմ…
Շատ լավ ես գրում, ապրես, կարծում եմ այս ստեղծագործությունտ կարդացողը չի կատող առանց թաշկինակի "յոլլա գնալ"
Դու ոչ միայն հրաշալի ստեղծագործում ես, այլ նաև կոնկրետ այս գրածիտ համար ասեմ , բարություն և միմյանց նկատմամբ սեր ես քարոզում ընթերցողներիտ…
Գաղափարներ, որոնք մարդը շատ հաճախ է մոռանում , և միշտ կարիք ունի հիշելու.
Շարունակի գրել… Դա քո մոտ հրաշալի է ստացվում
Ավելի հեշտ է գնալ մի ճանապարհով, քան ետ դառնալ նրանից…
(հետևություն)
Եթե ուզում ես մարդ զգալ քեզ, հետևիր քո կյանքի ընթացքին.
Շատ շնորհակալություն....
Օֆիսում նստած, բոլորից թաքուն, գործերս թողել, հետևում էի հերոսներիդ ճակատագրին... Շատ հուզվեցի...
Լավ պատմվածք էր, ու նաև շնորհակալ եմ Դինային, որ գրառում արեց, պատմվածքը երևաց, իսկ իմ նման ալարկոտը հազիվ թե շատ փորփրեր, որ լավ բան գտներ կարդալու
Find what you love and let it kill you. (c) Bukowski
Իսկապես, չթարմացվեր՝ ես էլ չպիտի նկատեի այս հրաշալի ստեղծագործությունը: Տխուր, հուզիչ պատմություն էր: Նույն զգացողությունն ունեցա՝ ինչ «Գիքորն» առաջին անգամ կարդալիս: Բայց պիտի նշեմ, ու ինքս ինձ էլ դրանով սփոփեմ, որ պատմվածքն ավելի շատ այդ ժամանակաշրջանին կսազեր, որ հիմա գյուղերում այդ աստիճան աղքատ ընտանիքներ չկան: Ու մեկ էլ փոքր ինչ արհեստական էր փոքրիկ գյուղացի տղայի՝ Համոյին «պարոն»-ով դիմելը
Ամեն դեպքում շատ լավն էր, ապրես…
Էրնեկ վստահությանդ...
Տարորինա՞կ ա, որ գյուղացի տղան կարա լավ դաստիարակված լինի, թեկուզ աղքատ ընտանիքում մեծացած: Էտ հեչ տարօրինակ չի, ջանա: Տարօրինակը էն ա, որ կյանքը իրան իրավունք ա վերպահում ինչ-որ մի երեխայի զրկել կաթից, ու Ծովինարը տեսնում ա էդ կյանքը իրա ամբողջ դաժանությամբ, ու դրանով հանդերձ, հավատում ա, որ կյանքը, ամեն դեպքում, արժանի ա գովեստի, ու, փաստորեն, ճիշտ ա մտածումՈւ մեկ էլ փոքր ինչ արհեստական էր փոքրիկ գյուղացի տղայի՝ Համոյին «պարոն»-ով դիմելը
…
Ես վատացա: Էլ կյանքում էս թեման չեմ բացի:
Лучше Гор могут быть только Горы.
Տարօրինակ չի, չափազանցված է պարզապես, որքան էլ դաստիարակված լինեն գյուղի երեխաները (իսկ աղքատի ընտանիքի մասին կարծեմ չեմ էլ հիշատակել ), էլի իրենցից մեծերին պարոնով չեն դիմում: Եվ հետո ո՞վ խոսեց Ծովինարի սխալ մտածելուց: Ես ինքս էլ հրաշալի եմ համարում պատմվածքն ու խրախուսում Ծովինարին:Էրնեկ վստահությանդ...
Տարորինա՞կ ա, որ գյուղացի տղան կարա լավ դաստիարակված լինի, թեկուզ աղքատ ընտանիքում մեծացած: Էտ հեչ տարօրինակ չի, ջանա: Տարօրինակը էն ա, որ կյանքը իրան իրավունք ա վերպահում ինչ-որ մի երեխայի զրկել կաթից, ու Ծովինարը տեսնում ա էդ կյանքը իրա ամբողջ դաժանությամբ, ու դրանով հանդերձ, հավատում ա, որ կյանքը, ամեն դեպքում, արժանի ա գովեստի, ու, փաստորեն, ճիշտ ա մտածում
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ