Վայ, շնորհակալ եմ շատ...Նարե՛ ջան, հիմա քսաներկուս եմ, տասնյոթ տարեկանում եմ գրել, բայց պիտի խոստովանեմ, որ չնայած նրան, որ ոճս փոխվել ա, նոր պատմվածքներ ունեմ շատ, բայց սա ամենաշատն ա հուզել ու սա միակ պատմվածքն ա, որի հերոսների հետ չգիտեմ ինչ կապով կապված եմ...ես լաց լինելով եմ գրել...հիշում եմ լավ, մամաս մտավ սենյակ, տեսավ լաց լինելով կարդում եմ գրածս...էհ, չգիտեմ, էս պատմվածքը շատ եմ սիրում, երևի որովհետև մի շնչով եմ գրել ու ինքս էլ չգիտեմ ներշնչանքը որտեղից էր...



Մեջբերել


Էջանիշներ