Ակումբցիների կատարած գրական նմանակումները

[Alex-Grig]

Հեյ կայքեցիք ականջ արեք
Կայքի սկսնակ անդամին,
Մեդատորներ, կայքի տերեր,
Լավ ուշք դրեք իմ խաղին

Մենք ամենքս հյուր ենք կայքում
Մեր գրանցման սև օրից,
Հերթով մտնում, դուրս ենք գալիս
Էս օրհնված ակումբից

Անց է կենում խոսք, քննարկում
Տափակ, անհամ կատակներ
..................................
..................................


Որևէ մեկը ցանկություն ունի՞ շարունակելու

[Ուլուանա]

Որևէ մեկը ցանկություն ունի՞ շարունակելու

Չէ, գրական նմանակումների դեպքում ուրիշի գրածը շարունակելն էնքան էլ հետաքրքիր չի։ Ավելի լավ ա՝ դու ինքդ մտածես։
Ի դեպ, նույն բանաստեղծության հիման վրա տարիներ առաջ էս թեմայում ես էլ էի գրել նմանակում՝ էն ժամանակներում խիստ արդիական մի երևույթի մասին. էս ա։

[StrangeLittleGirl]

Չէ, գրական նմանակումների դեպքում ուրիշի գրածը շարունակելն էնքան էլ հետաքրքիր չի։ Ավելի լավ ա՝ դու ինքդ մտածես։
Ի դեպ, նույն բանաստեղծության հիման վրա տարիներ առաջ էս թեմայում ես էլ էի գրել նմանակում՝ էն ժամանակներում խիստ արդիական մի երևույթի մասին. էս ա։

Վայ, ինչ հետաքրքիր էր փաստորեն էդ ժամանակվա տերմինները (ban, infraction) մոռացվել-գնացել են: Կեցցե հայերեն ու հայատառ ակումբը

[Smokie]

***

Անդամն ասավ այս ֆորումին - Ոտքս խերով թող լինի,
Ո՞վ իմանա, ի՜նչ գյոզալիկ թեմա կգտնեմ հիմի,
- Հեյ ջա՜ն, մնա ու գրառիր, ո՞վ իմանա թե հիմի
Ի՜նչ գեղեցիկ բան կհայտնես թեմայում մեր գյոզալիկ:

***

Երազումս պինգ-պոնգի
Գնդակն եկավ ի տեսի:
- Աստված չանի... ցավացրի՞
Մատդ, ի վախտ վայրէջքիս:

***

Ամռան տապին, խեղճ Անդին,
Մոլոր նստած բորդյուրին
Ձեռքի ափն է տնկում
Օրհնելով անցորդներին...

[Alex-Grig]

Չէ, գրական նմանակումների դեպքում ուրիշի գրածը շարունակելն էնքան էլ հետաքրքիր չի։ Ավելի լավ ա՝ դու ինքդ մտածես։
Ի դեպ, նույն բանաստեղծության հիման վրա տարիներ առաջ էս թեմայում ես էլ էի գրել նմանակում՝ էն ժամանակներում խիստ արդիական մի երևույթի մասին. էս ա։

Ինչ խոսք, քո մոտ ավելի լավ է ստացվել, բայց ես դեռ էդքան զզված չեմ....

[Ուլուանա]

Ինչ խոսք, քո մոտ ավելի լավ է ստացվել, բայց ես դեռ էդքան զզված չեմ....

Ես էլ զզված չեմ եղել, որ գրել եմ (ոչ էլ հիմա եմ զզված). գրել եմ ուրիշների՝ զզված–հեռացողների տեսանկյունից։

[KT']

Փող-երեք տառ, փող, հասարակ մի գոյական,
Եվ ընդհամենն իր այդ երեք հատիկ տառով
Բացատրում է ունեցվածքս զրոյական:

Փող՝ երեք տառ և ես կանգնած
Դատարկության գոյն եմ զգում իմ գրպանում,
Չեղածի դեմ ըմբոստանում
Ու հիշում եմ, որ թաղել եմ
Ինչ-որ գանձեր իմ բոստանում:

Փող՝ երեք տառ, և ես ուժգին
Փակում եմ դուռն ու հեռանում,
Գնում վաղուց լքված այգին
Ու ծլելիք մոլախոտի
Արմատներն եմ փորում-հանում:

Փող՝ երեք տառ ու երբ հանկարծ
Ձեռքս պինդ բանի դեմ առնում,
Գժված արագ դուրս եմ բերում,
Հողը սրբում, մաքրում, նայում..
Հիասթափությունը ցեցի պես
Հիմք է գցում իմ աչքի մեջ,
Հայացքի մեջ
Ու բերանում..

..Թո՜ւ ճգնաժամ դրամական
Փող՝երեք տառ
Փող՝ հասարակ մի գոյական:

[Ruby Rue]

Վիսկի՛, վիսկի՛ եկ մեր տուն
Դեպրեսիվ է Ռուբի Րյուն,
Մի ճար արա լավանա,
Թե չէ ձեռքից կգնա:
Մեր վիսկին էլ ահագին
Black Velvet -ը հագին
Շոկոլադով մտավ տուն
Ուր պառկած էր Ռուբի Րյուն...
Նայեց ծուռ-ծուռ գրաֆները
Լուծեց բարդ խնդիրները,
Ծոցատետրը դուրս բերեց
Գրիչն առավ ու գրեց.
- Ոչինչ, ոչինչ Ռուբի Րյուն,
Չունի այնքան տաքություն,
Մի ջեմ, մի տորթ որ ուտի
Իսկույն ոտքի կկանգնի:

[Diana99]

Վաղուց գրական նմանակմամվ չենք զբաղվել... Եկել է հերթական բանաստեղծության ժամանակը.

Այս անգամ՝ Եղիշե Չարենցի «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծության նմանակումը՝ ըստ Ուլուանայի.

Սկզբում՝ բնագիրը.

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բարն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու Նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։

Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե,
Արևն ամռան ու ձմեռուայ վիշապաձայն բուքը վսեմ,
Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սև
Ու հնամյայ քաղաքների հազարամյա քա՛րն եմ սիրում։

Ուր էլ լինեմ - չե՛մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,
Չե՜մ մոռանա աղօթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,
Ինչքան էլ սո՜ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր -
Էլի՛ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան-յա՛րն եմ սիրում։

Իմ կարօտած սրտի համար ո՛չ մի ուրիշ հէքեաթ չկայ․
Նարեկացու, Քուչակի պէս լուսապսակ ճակատ չկայ․
Աշխա՛րհ անցի՛ր, Արարատի նման ճերմակ գագաթ չկայ․
Ինչպէս անհաս փառքի ճամբայ՝ ես իմ Մասիս սա՛րն եմ սիրում։


Հիմա՝ իմը.

Ես իմ անուշ «Դար» ակումբի

Ես իմ անուշ «Դար» ակումբի տրանսլիտազերծ տառն եմ սիրում,
«Զրուցարան» կոչվող տաքուկ, հարմարավետ վայրն եմ սիրում,
Չարաշահված սմայլիկների արտահայտած հույզը վսեմ
Ու հնամյա անդամների թեմայից դուրս ճառն եմ սիրում։

Սիրում եմ մեր դրվածքը խիստ, զգուշացումները բոբոյոտ,
Վարկանիշի կուբիկաշատ, կանաչափայլ լույսը պայծառ,
Մոդերատո րականների անհյուրընկալ տառերը բոլդ,
Ու կարգազանց անդամների բողոքաձայն բառն եմ սիրում։

Ուր էլ լինեմ, չեմ մոռանա լացակումած երգերը ձեր,
Չեմ մոռանա մոդա դարձած «հրաժեշտի» խոսքերը ձեր,
Ինչքա՜ն էլ ձեզ վիրավորեն տված ինֆրաքշընները մեր,
Էլի դուք ջերմ ու հայատառ «Դար» ակումբի գիրկն եք նետվում։

Ձեր կարոտած սրտի համար ուրիշ ոչ մի ֆորում չկա,
Artgeo-ի, Բյուրակնի պես հակասական անդամ չկա,
Inet անցիր, Chuk–ի նման սկզբունքային ադմին չկա,
Ինչպես անհաս ժամանցի վայր՝ ես իմ ակումբ «Դարն» եմ սիրում։

իրոք լավն է

[Alphaone]

Բնօրինակ՝ Վ. Տերյան

Միթե վերջին պոետն եմ ես,
Վերջին երգիչն իմ երկրի.
Մահն է արդյոք, թե նինջը քեզ
Պատել, պայծառ Նաիրի:

Վտարանդի, երկրում աղոտ,
Լուսեղ քեզ եմ երազում,
Եվ հնչում է, որպես աղոթք
Արքայական քո լեզուն:

Հնչում է միշտ խոր ու պայծառ,
Եվ խոցում է և այրում.
Արդյոք բոցե վարդերդ են վառ,
Թե վերքերն իմ հրահրուն:

Ահով ահա կանչում եմ քեզ
Ցոլա, ցնորք Նաիրի.-
Միթե վերջին պոետն եմ ես,
Վերջին երգիչն իմ երկրի..

Նմանակում՝ Ալֆա

Միթե վերջին վհուկն եմ ես,
Վերջին վամպիրն իմ երկրի,
Մահն է արդյոք, թե դինջը քեզ
Պատել իմ ժանր՝ ֆենտեզի:

Վտարանդի ժանրում աղոտ,
Ինչքան էլ ինձ փորձեմ, փորձե՜մ,
Էլի ավելն է ինձ կարոտ,
Որ մի լավ թափ տամ ու հեծեմ:

Թռչեմ հանդարտ, թռչեմ համառ,
Եվ երազեմ, և սլանամ,
Արդյոք սրտիս բերկրանք է վառ,
Թե իմ կարոտն է աննման:

Ահով ահա փնտում եմ քեզ,
Ցոլա իմ ժանր՝ ֆենտեզի,
Միթե վերջին վհուկն եմ ես,
Վերջին վամպիրն իմ երկրի...

[Ruby Rue]

Նվիրվում է վերջին ջեմի պայծառ հիշատակին...

Միթե՞ վերջին ջեմն ես դու,
Վերջին քաղցրը սառնարանի
Չար Ռուբին է արդյո՞ք ուտում,
Քե’զ, համով քաղցրավենիք:

Շրթունքներս լպստելով,
Քա’ղցրս, քեզ եմ երազում,
Եվ ուտում եմ ափսոսելով
Վերջին կաթիլդ համով:

Սոված, տխուր խնդրում եմ քեզ,
Մի պրծի'ր, իմ ջեմ ծիրանի.-
Միթե՞ վերջին ջեմն ես դու
Վերջին քաղցրը սառնարանի…

Հ.Գ. Էնքան սոված էի, որ երրորդ տունը կերա:

[Մարկուս]

Մի անգամ, առավոտյան արթնանալով անհանգիստ քնից, ես հայտաբերեցի, որ ես իմ անկողնում փոխակերպվել եմ մեծ, սարսափելի կռուասանի Ֆրենց Կաֆկա- Կերպարանափոխություն

[CactuSoul]

Խոսք ակումբցուն


Լսիր, ակումբցի՛, պատգամ որպես,
CactuSoul-ի խոսքը սրտանց,
Այսօրվանից դու անդամն ես
«Դար» ակումբի հազարագանձ:

Կտրել է նա հանց աստղալույս
Երկինքները կարծրատիպի,
Շառաչել է խռովահույզ
Սլացքի դեմ տրանսլիտի:

Ու մեր Chuk-ի նուրբ հանճարով
Դարձել ֆորում մի հայատառ,
Դարձել է հույս, դարձել դրոշ,
Պահել գիրը մեր անաղարտ:

Նրանով է ինտերնետում
Հայ գիրը ոտք դրել մի օր,
Հիմա եկել քեզ է հասել
Նրա կարկաչը «Դար»-ավոր:

Պահիր նրան բարձր ու վճիտ,
Արարատի Սուրբ ձյունի պես,
Պահիր նրան սրտիդ մոտիկ,
Զգա ակումբն արյանդ մեջ:

Ու տես, ակումբցի՛, ուր էլ լինես,
Այս ինետում ուր էլ գնաս,
Facebook-ն անգամ մտքից հանես,
«Դար» ակումբը չմոռանա՛ս...

[Jarre]

Facebook-ն անգամ մտքից հանես,
«Դար» ակումբը չմոռանա՛ս...

[Ուլուանա]

Լավն ա շատ ։

Իհարկե, բնագրի կառուցվածքից շեղում կլինի, բայց իրականությանն ավելի մոտ կլիներ սենց.

Ֆեյսբուքը մտքից կհանես,
Որ Ակումբը չմոռանաս ։