Մեր կուրսի խխունջըՆորից սեպտեմբեր, նորից պետք է նոր կուրսեցիների հետ մերվել, որը իմ մոտ վատ է ստացվում: Ինչու նորից, կպատմամ դրա մասին հետո: Մտա լսարան, ոչ մի արտառոց բան չկար, միանման մարդիկ, ամեն մեկը իր դժգոհ դիմակը "քաշել" է դեմքին և նստել` տիպա մենք լուրջ տղերք ենք: Գնացի նստեցի միակ ազատ նստարանին, քանի որ ինչպես սեպտեմբերի 1-ը, այնպես էլ բոլոր օրերը ` ուշանում եմ: Զգացի որ ինչ որ մեկը ինձ է նայում, գլուխս արագ շրջեցի նրա կողմ` տեղից վեր թռավ: Ուշադիր զննեցի նրան, տիպիկ գյուղացի քյառթ: Մազերը ժելեյով հետ սանրաց, գլխի վերևում ինչ որ խուճուճիկներ արած, դժգոհ դեմքով արարած: Ծանոթացեք ` մեր կուրսի խխունջը: Խխունջը տգեղ ևս մի անգամ տգեղ, տհաճ մարդ է : Բայց իր ինքնագնահատման սանդղակը, երևի սխալ է աշխատում, քանի որ հենց առաջին րոպեից սկսեց աղջիկ կպցնել: Կողքը աղջիկ էր նստած: Հենց դասախոսը ինչ որ բան է ասում միանգամից կրկնում է այդ աղջկա համար, ինչ որ խոսալու թեմաներ է ման գալիս: Բա նրա այդ տականք ժպիտը...: Սեպտեմբերի 2-ը, նորից իր դեֆորմացված հետույքը տեղադրել էր, ինչ որ աղջկա կողքը: Անընդհատ աղջիկը բրդում էր խխունջին, քանի որ խխունջը շատ էր մոտիկանում նրան, գագաթնակետն էլ եղավ այն ժամանակ, երբ խխունջը համբուրեց նրա ականջը: Այ սրա նման կղանքներից է, որ պետք է գնաս քրոջդ/ընկերուհուդ կուրսեցիներին/դասարանցիներին զգուշացնելու, սրա նման թափոններն են կեղտոտում մեր երկիր մոլորակը:
Մեջբերել
Էջանիշներ