Ցենզուրայից դուրս գրականություն

[Մասսագետ]

Ո՞նց եք վերաբերվում, եթե գրողը գրում ա ժարգոնով, ցենզուրայից դուրս բառեր օգտագործելով:
Ես շատ եմ վիճել էս հարցի շուրջ, ուզում եմ ստեղի մարդկանց կարծիքն էլ լսել:

[Մելիք]

Ո՞նց եք վերաբերվում, եթե գրողը գրում ա ժարգոնով, ցենզուրայից դուրս բառեր օգտագործելով:
Ես շատ եմ վիճել էս հարցի շուրջ, ուզում եմ ստեղի մարդկանց կարծիքն էլ լսել:

Ուզում ա` ժարգոնով գրի, ուզում ա` ճապոներենով, կարևորը լավ գրի

[Artgeo]

Ո՞նց եք վերաբերվում, եթե գրողը գրում ա ժարգոնով, ցենզուրայից դուրս բառեր օգտագործելով:
Ես շատ եմ վիճել էս հարցի շուրջ, ուզում եմ ստեղի մարդկանց կարծիքն էլ լսել:

Կան դեպքեր, երբ առանց ժարգոնի անհնար է։ Օրինակ մարդկանց խոսակցությունները, երբ կերպարները պետք է ժառգոնով խոսեն։

Մի փոքր ծիծաղելի է
-Կրակայրիչ չունե՞ք կրակայրելու ծխախոտս։
-Կրակ կա՞, կպցնեմ։

Թե՞ խոսքը ընդհանուր ստեղծագործության մասին է

[Lionne_en_Chasse]

Եթե գիրքը միայն ժարգոնի ու հայոհոյանքների հավաքածու է իրենից ներկայացնում, ապա՝ բնականաբար վատ եմ վերաբերվում: Ճիշտ նշվեց, որ պահեր կան, որտեղ հնարավոր չէ նկարագրել առանց ժարգոնի , բայց եթե գրքում դա չափից դուրս է , ( ինչպես օրինական իրեն "գրող " համարող Սահակյանի , մեկ էլ նրա հետևորդ անասնաբուժ՝ բայց իրեն "գրող" հռչակած ,Ավետյանի դեպքում)ուրեմն արդեն գրական արժեքից զուրկ ,գրականության հետ կապ չունեցող գիրք է :

[John]

Երբեմն հաճելի է լսել անեկդոտներ,որոնց մեջ գերակշռում է ժարգոնը,ու կարծում եմ առանց ժարգոնի եդ անեկդոտները հեչ բան են։Օրինակ՝«Կարգին հաղորդման» մեջ ժարգոնը յուրօրինակ համ ու հոտ է հաղորդում իրանց կատակներին։

[Ուլուանա]

Կան դեպքեր, երբ առանց ժարգոնի անհնար է։ Օրինակ մարդկանց խոսակցությունները, երբ կերպարները պետք է ժառգոնով խոսեն։

Մի փոքր ծիծաղելի է
-Կրակայրիչ չունե՞ք կրակայրելու ծխախոտս։
-Կրակ կա՞, կպցնեմ։

Թե՞ խոսքը ընդհանուր ստեղծագործության մասին է

Համաձայն եմ։

Մրրիկ, ենթադրում եմ, ավելի ճիշտ՝ ոչ թե ենթադրում եմ, այլ համոված եմ, որ դու շատ լավ ես վերաբերվում նման ստեղծագործություններին, չէ՞։

[StrangeLittleGirl]

Կան դեպքեր, երբ առանց ժարգոնի անհնար է։ Օրինակ մարդկանց խոսակցությունները, երբ կերպարները պետք է ժառգոնով խոսեն։

Մի փոքր ծիծաղելի է
-Կրակայրիչ չունե՞ք կրակայրելու ծխախոտս։
-Կրակ կա՞, կպցնեմ։

Լիովին համաձայն եմ: Բայց տանել չեմ կարողանում, երբ ամբողջ ստեղծագործությունն է ժարգոնով գրված: Ոմանք փորձում են իրենց արդարացնել՝ ասելով, որ ինչպես խոսում են, էնպես էլ գրում են, մինչդեռ նրանք հաստատ էդպիսի բառեր չեն օգտագործում խոսելիս: Ոմանք էլ ասում են, թե էդպես են գրում, որովհետև ժողովուրդն է էդպես խոսում: Այդ դեպքում թող միայն նրանց ասածները ժարգոնով գրվեն:

Մրրիկ, ենթադրում եմ, ավելի ճիշտ՝ ոչ թե ենթադրում եմ, այլ համոված եմ, որ դու շատ լավ ես վերաբերվում նման ստեղծագործություններին, չէ՞։

Ոչ միայն շատ լավ է վերաբերվում, այլև ինքն է նույն ոճով գրում

[Chuk]

Ո՞նց եք վերաբերվում, եթե գրողը գրում ա ժարգոնով, ցենզուրայից դուրս բառեր օգտագործելով:
Ես շատ եմ վիճել էս հարցի շուրջ, ուզում եմ ստեղի մարդկանց կարծիքն էլ լսել:

Ամեն ոճն էլ իր ընթերցողն ունի իհարկե, բայց չափն անցնելն անընդունելի եմ համարում
Ես ահավոր չեմ սիրում, երբ հեղինակի խոսքը (ոչ խոսակցությունները) ու անգամ խոսակցություններից շատերը ժարգոնով են, բայց եթե ստեղծագործությունը լավն է, խանգարիչ հանգամանք չի լինում կարդալու ու ըստ արժանվույն գնահատելու համար:

[Ուլուանա]

Ոչ միայն շատ լավ է վերաբերվում, այլև ինքն է նույն ոճով գրում

Գիտեմ, դրա համար եմ ասում, էլի։

[Վարպետ]

Լինեի դիլլեր Վեգասում հեռու,
Գայիր-անցնեիր ռուլետկիս մոտով,
նայեինք իրար անզուսպ կարոտով
ու հասկանայինք մեկից իրարու:

Նայեինք իրար անզուսպ կարոտովª
ապավինած մեր սրտերի երգին:
Ասեիր."Արի էթանք մեր երկիր":
Ասեի. "Շատ լավ, բայցª գործից հետո":

Փորձենք փոխարինել "դիլլեր" եւ "ռուլետկա" բառերը հայերեն համարժեքներով: Իհարկե ես հասկանում եմ, որ հարցը հիմնականում վերաբերվում է հայհոյանքներին կամ խիստ անբարեհունչ ժարգոնին... բայց, կներեք, ինչպես կարող է գրական հերոսը իր ատելությունը ավելի կոնկրետ արտահայտել իր թշնամու նկատմամբ, եթե ոչ այսպես. "Ես քու լավը...": Հո չի՞ ասելու ."Անիծյալ լինես դու":
Հավատում ե՞ք որ վերջին դեպքում իսկապես ատում է...

[Մասսագետ]

Լիքը գործեր կան, որոնք ես տանել չեմ կարողանում մենակ շատ գրական լինելու պատճառով: Այո', հերոսից ա կախված նրա խոսելու լեզուն, ստեղծագործությունից ա կախված, եթե ստեղծագործության հերոսները ասենք մենակ "3-րդ մասի Կայֆիկի" նման տիպերն են, ուրեմն էդ ստեղծագործությունը պիտի ժարգոնային լինի ու քֆուր գրելուց էլ հեղինակը չպիտի ամաչի, իսկ եթե էդ ստեղծագործությունը ասենք " քաղաքակիրթ տիկինների մասին ա", ուրեմն պարզ ա պիտի լինի գրական, դե իսկ եթե էրկու հերոսներից էլ կա ուրեմն պիտի լինի և' նա, և' նա: Իսկ զոռով գրականն էլ մի բան չի, զոռով ժարգոնն էլ:

Լիովին համաձայն եմ: Բայց տանել չեմ կարողանում, երբ ամբողջ ստեղծագործությունն է ժարգոնով գրված: Ոմանք փորձում են իրենց արդարացնել՝ ասելով, որ ինչպես խոսում են, էնպես էլ գրում են, մինչդեռ նրանք հաստատ էդպիսի բառեր չեն օգտագործում խոսելիս: Ոմանք էլ ասում են, թե էդպես են գրում, որովհետև ժողովուրդն է էդպես խոսում: Այդ դեպքում թող միայն նրանց ասածները ժարգոնով գրվեն:

Դե կներես էլի, թող հըլը մի հատ ասենք քեզ ծանոթ ռաբիզ, որը սաղ կյանք բացի ժարգոնով ու քֆուր-քյաֆարով ուրիշ ձև չի խոսել, ու հըլը մի հատ էլ գրական խոսողներին ձեռ ա առնում, մի օր զարթնի ու որոշի, որ ինքը պիտի գրի ու սկսի գրել գրական լեզվով, կթքեմ ես իրա կեղծավորության վրա:

Ոչ միայն շատ լավ է վերաբերվում, այլև ինքն է նույն ոճով գրում

Ոնց ուզում գրում եմ:

[Artgeo]

ստեղծագործության հերոսները ասենք մենակ "3-րդ մասի Կայֆիկնի" նման տիպերն են,

Բայց արժի՞ իրանց մասին գրել

Հ.Գ. Մնացածի հետ համաձայն եմ

[Մասսագետ]

Բայց արժի՞ իրանց մասին գրել

Հա Արտ արժի, որովհետև դա հետաքրքիր ա, դա լավ թեմա ա, հետո կան մարդիկ, որ չգիտեն դրանց գոյության մասին, կամ գիտեն, բայց լավ չգիտեն:

Մի բան էլ էի ուզում ավելացնեի, հեղինակի խոսքի հետ կապված: Կան ստեղծագործություններ, որոնք մենակ հեղինակային են էդտեղ պիտի հեղինակը որոշի՝ որ լեզվով գրի, այսինքն՝ նայած ինքը ինչ կերպար ա ընտրել իրան:

[StrangeLittleGirl]

Դե կներես էլի, թող հըլը մի հատ ասենք քեզ ծանոթ ռաբիզ, որը սաղ կյանք բացի ժարգոնով ու քֆուր-քյաֆարով ուրիշ ձև չի խոսել, ու հըլը մի հատ էլ գրական խոսողներին ձեռ ա առնում, մի օր զարթնի ու որոշի, որ ինքը պիտի գրի ու սկսի գրել գրական լեզվով, կթքեմ ես իրա կեղծավորության վրա:

Եթե էդ մարդը երկու բառ իրար կողք գրել իմանար, ռաբիզ չէր կոչվի

[Artgeo]

Եթե էդ մարդը երկու բառ իրար կողք գրել իմանար, ռաբիզ չէր կոչվի

Փաստորեն Պոլիտեխում ռաբիզ չկա