Շատ լավ ես նկարագրել, Չուկ:
Ես էլ լավ նյարդայնացա, ցավալի է:Այ իրենց ու իրենց նմաններին է պետք ստիպել սա կարդալ, գուցե էդ քարացած ու անտարբեր ուղեղներում ինչ-որ բան զրնգա:
Շատ լավ ես նկարագրել, Չուկ:
Ես էլ լավ նյարդայնացա, ցավալի է:Այ իրենց ու իրենց նմաններին է պետք ստիպել սա կարդալ, գուցե էդ քարացած ու անտարբեր ուղեղներում ինչ-որ բան զրնգա:
Շունչս պահած կարդացի, հնարավորինս արագ, արդեն խեղդվել էի, վա՜յ,..., արդեն լացում էի, կարծես ես էի անելանելի դրության ու հաղթելու տրամադրության մեջ...
Լավ է շարադրված, այնքան լավ, որ ամբողջ ստորացումն ու զզվանքն ապրեցի:
Ցավում եմ, որ էս լրիվ ապրել ես, հետո էլ վերապրելով գրել: Է՜, ինչքա՜ն նմանատիպ դեպքերի ենք հանդիպում...
Շնորհակալ եմ ...
Վերջին խմբագրող՝ Ֆոտոն: 14.08.2009, 02:56:
Chuk (14.08.2009)
Իսկ ի՞նչ, երբ այդ քաշքշուկի ժամանակը ազատ արձակման 4 ժամերից է գնում: Երբ Երևանից եկած հարազատներիտ հասցնում ես 2-3 ժամով տեսնել: 2-3 անգամից զզվում, ջխայնանում ու հարազատներին խնդրում ես, որ էլ չգան:
Նորմալ (ցավոք սրտի) սովետական պատմություն, որն ածանցվել է ու դառել հայկական, ռուսական, ադրբեջանական և այլն: Ինքնահաստատման, ինքնամեծարման, սեփական նշանակալիության բարձրացման երբեմն նաև երկու կոպեկ աշխատելու ողբալի և ծիծաղելի գործընթաց:
Երբեք չեմ հանդիպել կատվի, որին հետաքրքրեր մկների կարծիքն իր մասին:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ