Դպրոցական հուշեր

[DVG]

Իսկ ես դպրոց շատ էի սիրում, մենակ թե ոչ թե նրա համար, որ գնայի դասի, այլ գնայի մեր դասարանը, մեր դասարանը մի ԲՈՒՄ էր դպրոցական կյանքում և մեր դպրոցում, հաշվի առնելով նաև այն փաստը, որ բոլոր դասատուները մեզ շատ էին սիրում…
Սենց, մի բան պատմեմ
Հիմա ռուսերենի դասաժամ ա, մեր երեխեքից մեկը դուրս էր գնացել, ու երբ ներս մտավ, բայց դուռը բաց մնաց, ու մեր դասարանում սովորություն կար, որ տենց դեպքում առաջին նստարանին նստածներից մեկը գնար փակեր: Հիմա, ես ու մի աղջիկ նստած էինք մեջտեղի շարքի առաջին նստարանին, ու երբ նկատեցինք, որ դուռը բաց է մանցել, նայեցինք իրար ու երկուսով վազեցին դեպի դուռը՝ փակենք, ու չգիտեմ, թե ոնց եղավ, երկուսս էլ ուժեղ հարվածեցինք դռանը ու , ինչպես կասեր մեր հայոցի դասատում, տապալվեցինք գետնին, /լավա իրար վրա չէինք/: Ու էդ թրմփոցից կողքի դասարանի դասատուները ու երեխեքը դուրս եկան, ու ինչ տեսնեն....մեր երեխեքը, ռուսերենի դասատվի հետ միասին, մեզ վրա մի լավ ծիծաղում էին, էդ դասատուներն էլ սկսեցին ծիծաղել...տենց բաներ
...............................................ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ

[Ուլուանա]

_ Ձեզ բոլորիդ չեմ ասել որտեղ մազ կա բանտիկ կապեք

Ես մեռա՜

Բյուր, պատմածդ չնայած լսել էի վաղուց, բայց էլի ծիծաղից մեռա, երբ կարդացի։ Լրիվ պատկերացրեցի քեզ խարդախ ուսուցչուհուդ հետ խիզախորեն մենամարտելիս։

[Kita]

չգիտեմ ինչու բացի վատից լավ բան չի հիշվում ու էտ անտեր դասխեկիս էլ կսպանեի հավեսով...
լավ հիշում եմ...ամեն անգամ էտ իրա ապուշավարի ձևով կազմակերպած էքսկուրսիաներին հետս միշտ մի բան պատահում էր իրա պատճառով...... ու միշտ ինձ բախտի քմահաճույքին էռ թողնում գիշերը տուն վերադառնալուց...մի անգամ տնից ավտոբուզը ահագին անցավ...հասանք շուկա ու ասում է, դե իջիր...գիշերվա 2ին....

[Kuk]

Զրուցարանում ծավալված հավես խոսակցությունն ինձ ստիպեց էս թեման բացել: Չնայած թեմայի իմաստը, կարծում եմ, պարզ ա, բայց, ամեն դեպքում, զրուցարանից որոշ գրառումներ մեջբերեմ այստեղ՝ թեմայի ֆորմատն ավելի հստակեցնելու համար:

Անատոմիա ասեցի` հիշեցի: Ժող, հիշում ե՞ք անատոմիայի 9-րդ դասարանի գիրքը: Տարին հենց սկսվեց ու գրքերը ստացանք, ես անհամբեր սպասում էի, թե երբ ա դասատուն 42 պարագրըֆին անցնելու... Էն էլ էդ պարագրըֆի վրով թռավ :
մարդու սեռական օրգանների մասին էր
Մինչև հիմա տանջում ա էդ հարցը` ձեր դպրոցում էլ ա՞ տենց եղել: Եթե հիշում եք, էլի :
Սովետական գիրք էր, ասածս դասի էջում էլ տկլոր կնիկ ու տղամարդ էին նկարած :

Աա Համարյա բոլոր դպրոցներում էդ դասը "վրով թռել են"
Բայց մեր մոտ չէ: Մեզ էդ ժամանակ ուրիշ դասատու էր փոխարինում ու ինքը էդ դասերը պատմեց, մեզ չհարցրեց : Բայց մեր դասատուն էլ կանցներ էդ դասերը, հլը մի հատ էլ կջաղայնանար, որ հրաժարվեինք պատմել :

Էդ միակ դասն էր, որ սաղ դասարանը անգիր գիտեր, բայց որ դասատուն հարցներ՝ ով ա պատրաստ, սաղ ասելու էին՝ ես չեմ սովորել: Մեր դասարանում էլ կարծեմ չենք անցել էդ դասը: Պատկերացրու մի դասարան, որտեղ ես եմ սովորել, ասեմ ավելին՝ մեր դասարանում նույնիսկ ինձնից լկտի տպեր էլ կային

Ապեր, ես էդ դասը անգիր էի արել ու սպասում էի, որ էդ ենք անցնելու, գնամ պատմեմ: Դասատուն մի հատ տատի էր, որոշել էի կայֆավատ ըլնեի, հոգու հետ խաղայի, համ էլ դասարանի տղերքին կբացեր, աղջիկներից էլ պալիտ կանեի, թե ով ա լկտի, ով չէ
Էն էլ պլաններս ջրեցին: Հլը մի բան էլ իմ հիշելով 2 ստացա, որ էդ դասը թռնելու մասին մուննաթ եկա

Դե մերն էլ ԵՊՀ-ի դասախոս էր. ոչ միայն այդ դասը անցանք, այլև շատ ուրիշ հարակից թեմաներ Համ էլ դա 8-րդ դասարանում էր: 9-ում ԴՆԹ-ատիպ թեմաներն էին արդեն:

Էն պլաստիկ փափուկոտ կազմով գրքերից էր, որ եթե քիչ բացած էջ էիր բացում, ուզում էիր բացածդ էջի վրա մնար, պետքա մի հատ գիրքը էդ ուզածդ էջը բացած թարս ծալեիր, որ մնար: Ես աղջկեքի գրքերը բացում էի էդ էջը, եթե նորմալ բացվում էր բացված մնում էր, ուրեմն կարել էր իրա հետ քննարկել էդ դասը

Աստ, բայց ութում է՞ր, թե՞ ավելի շուտ: Ութում արդեն լրիվ փչացած էինք որտև Որ դասից փախնում էինք, դասղեկը զանգում էր Լեդի բար, բարմենին ասում էր վերջի կուպեի հաշիվը տար, որ գան դասի

Հաստատ 8-ում էր

Իսկ մենք 8-ում ընդամենը մի անգամ փախանք դասից` քիմիայի , հաջորդ դասին էլ տխուր նստել էինք, սպասում էինք, որ հեսա մեր դասախոսը կասի` ուրեմն էդք՞ան էիք ինձ հարգում, էն էլ բան չասեց : Բայց էդ միակ դեպքն էր:

Գրառումներից մի քանի սմայլեր պակասեցրել եմ, որտև մեկ գրառման թույլատրելի սահմանն անցնում էր:

Մի խոսքով, ժողովուրդ, գրեք, քանի հիշում եք, բայց զգույշ կլինեք, որ ձեր երեխեքը դպրոցական տարիքում չկարդան էս գրառումները:ՃՃ

Մեկ էլ թեման զրուցարանի չվերածենք:

[My World My Space]

էդ դասի վրով թռնելուց առաջ դասատուն ասեց.
-էրեխեք էս դասն էլ տանը կկարդաք
մեր դասարանի Արթուրն էլ թե.
- մամաս չի թողում ես տենց դասեր սովորեմ....

[Ապե Ջան]

Առաջի ժամը՝ աշխատանքի ուսուցում, երկրորդը՝ Ֆիզկուլտուրա, երրորդը՝ դասատուն հիվանդ էր, վաղն էլ չենք անելու, դե չորրորդ ժամի հանրահաշիվն էլ դպրոցում այսօր արել եմ ռւոսկիի ժամի դասամիջոցին:

[Լուսաբեր]

Դպրոցի ամենավառ հիշողությունս երկար դասամիջոցին ճաշարանում փողով կամ պարտքով` Ալվարդ տոտայի սարքած կոտլետ հացերն են, որի համար արժեր ամեն օր դասի գնալ
Իրականում, տաս տարվա մեջ երևի հաշված անգամ եմ դասից բացակայել, եսիմ որտեղից մեջս մտել էր, որ կարևորը գնահատականը չի, այլ գիտելիքը ու տենց դասի էի գնում, որ եթե գոնե դասը չեմ սովորել գոնե լսեմ օրվա դասը:
Անատոմիայի խուժան դասերը մենք սիրուն անցել ենք, ոնց-որ մնացած դասերը, ուղղակի աղջիկները առանձին, տղաներn էլ իրենց համար առանձին... հատուկ ժամեր էին հատկացրել... ականջդ կանչի Սիմոնյան, չնայած ասում են գիշերը ականջ չեն կանչի )
Հոգեբանության ժամերն էին հավես անցնում մեր դպրոցում, որովհետև հատուկ սենյակ էին սարքել կլոր սեղանով ու տենց կլոր սեղանով նստում խոսում քննարկում էինք, գնահատական ստանալ չկար, հոգեբանությունից ինչ գնահատական ստանալ ախր ))), այ տենց լավ դասատուններ էլ ենք ունեցել ))
բայց ինչ հիշեմ չհիշեմ դպրոցական տարիներս վառ հիշողություն են դարձրել առաջին ու միակ սերս Ես ու Սասը մի ուղղությամբ էինք նստում, երկրորդ շարքում, կողքս նստող աղջկան ասում էի հետ նստի միշտ որ ես մի ձեռիս հենված իբր դաս եմ գրում կամ կարդում, բայց նայեմ ու զմայլվեմ Սասով ))), էլ չասեմ ոնց էի խուճապի մատնվում, երբ հանկարծ մեր հայացքները հանդիպում էին ու հասկանում էր, որ իրեն եմ նայում, էն որ մանթո ես լինում ու փոխանակ շարունակես նայել կամ զուսպ մի հատ ժպտաս, փոխարենը հայացքդ արագ փախցնում ես ու կարմրատակում )) Ինչ օրեր էին է՜ :ՃՃ
Դպրոցական տարիներին.... մեկ էլ ասում էին, որ երանի ենք տալու էտ տարիները.... ես երանի չեմ տալիս, ես ուղղակի հաճույքով հիշում եմ

[Ameli]

Վայ ինչ ամոթա, բան չեմ հիշում դպրոցական տարիներից

[Morg]

Էհհհ, ինչ էլ լավ ժամանակին բացվեց էս թեման, կակռազ գիշերվա կեսին ընկել էի դպրոցական հիշողություններիս գիրկը: Ինչպես բոլոր 8-րդ դասարաններում, մեր դասարանում էլ էդ դասը բացատրելու օրվան սպասել էինք ամբողջ տարին: Դասատուն էլ հենց սեպտեմբերից մեզ նախապատրաստել էր դրան, ասել էր ես ձեզ ամեն ինչ պարզ ու մանրամասնորեն եմ բացատրելու, շփվելու ենք ազատ ու անկաշկանդ: Բացատրելու օրն էլ բոլորս կազմ պատրաստ նստած սպասում ենք իրան, էտ օրը ոչ մեկ դասից չէր փախել, բայց դասատուն եկավ, ասեց թեման կկարդաք, մյուս դասին անցնելու ենք հաջորդ թեմային, էսօր դաս չենք անում, ազատ եք: