Իմ վերևի մարդը

[StrangeLittleGirl]

Լիլ, սպանելու եմ քեզ: Գալի մասին ես էի ուզում գրել, էն էլ տեսա` թեմայից դուրս ա, սուս մնացի

Լավ, ուրեմն Նաիրուհին... Սկսենք իրա սեփական տողերից.

անգամ ինձ նման կոմպլեքսավորված ու փակ մարդն

Նաիրուհին բացարձակապես անկոմպլեքս մարդ ա: Ինձ դուր ա գալիս իրա էդ ազատությունը, բացությունը, ուզած բանն ուզած րոպեին ասելու ունակությունը:
Նաիրուհին ծայր աստիճանի շփվող ա: Ինձ թվում ա` ինքը կարա ցանկացած մարդու հետ լեզու գտնի: Ավելին` նույնիսկ ամենաչխոսկան մարդուն կարա էնպես խոսացնի, որ էդ մարդն ինքն էլ զարմանա: Ու կարա նենց բաներ քեզնից դուրս քաշի, որ ինքդ էլ զարմանաս, թե ոնց ես էդ ամեն ինչն ասում: Էդ նրանից ա, որ ինքը բացի ամեն ինչից նաև վստահելի ա: Ինքը նենց մարդ ա, որի հետ կարաս կիսվես ու թեթևանաս, գիտես, որ չի դատելու, պիտակներ չի կպցնելու:
Նաիրուհին ներսից շա՜տ խորը մարդ ա: Պիտի շփվես հետը, որ արտաքինից ասող-խոսող, երբեմն էլ կոպիտ (հիշենք որտեղացի ես ) աղջիկը ներսից լիքը շերտեր ունի: Ինքը համ փխրուն ա, համ ուժեղ: Նենց հետաքրքիր են էդ երկու հատկանիշներն իրար հաջորդում կամ ի հայտ գալիս միաժամանակ:
Նենց հետաքրքիր ա, որ խոշոր հաշվով նայենք, Նաիրուհու հետ ես բավական քիչ եմ շփվել, բայց մի տեսակ էնքան լավ գիտեմ իրան, էնքան հարազատ ա, էնքան սիրելի, որ ոնց որ իրար հետ մեծացած լինենք:

[Գալաթեա]

Էսօր հասկացել եմ, որ Բյուրի շատ հատկանիշների մեջ շատ եմ սիրում նաև իր անկեղծ, անզուսպ ու լկտի ծիծաղը Շատ վարակիչ հատկություն ունի: Տենց ծեծաղ ունեցող մարդն ուղղակի չի կարա վատը լինի, հավաստիացնում եմ ձեզ:
Ես ընդհանրապես, տարօրինակ ճաշակ ունեմ մարդկանց հետ կապված: Կարամ չսիրեմ բոլորի կողմից սիրվածին ու կարամ սիրեմ Բյուրի պես՝ շատերի բկին կանգնող մարդկանց: Իրեն դժվար ա հասկանալ հաճախ, բայց դրա տակ էքստենտրիկ, հորինված բարդություն չի, պարզապես պետք ա չալարել ու մի քիչ ավելի ժամանակ հատկացնել ու հաստատ չես փոշմանի
Մի օր որ աղջիկ ունենամ, կուզեմ Բյուրի պես մի քիչ գիժ լինի, որ փորձեմ իրեն հասկանամ, ուժ գործադրեմ դրա համար, փոխակերպվեմ իր համար, որ ամեն ինչ հալած յուղի պես չլինի:
Տենց ավելի թանկ ու գնահատելի ա ստացվում

[erexa]

Գալաթեան մի քիչ լաչառ մարդու տպավորություն ա թողել, բայց էդ լաչառության մեջ, մի ինչ-որ համով բան կա, որն էլ յուրահատուկ ա դարձնում իրեն: Ուժեղ անձնավորություն ա, որպես հայ աղջիկ, դա շա՜տ ողջունելի ա: Մեկ էլ ինչն եմ շատ սիրում իր բնավորության մեջ, որ ինքը չի վախենում և կարողանում ա պաշտպանել իր ընկերներին ու մինչև վերջ կգնա: Սրտացավ,շփվող և ջերմ մարդու տպավորություն ա թողել:

[Smokie]

Երեխան իմ կարծիքով էնքան էլ երեխա չի: Բավականին հասուն աղջիկ ա: Իրեն քիչ եմ տեսել ակումբի քննարկումներին մասնակցելիս՝ ավելի շատ օրագրային ու Զրուցարանային գրառումներով ա աչքի ընկնում: Նուրբ, զգայուն աղջիկ ա: Հայրենասեր՝ է՛ն հայրենասերներից, որ սրտի կսկիծով ասում են «էս երկրում մի բան էն չի»: Էնպես չի, որ վատատես ա՝ իրատես ա, ուղղակի ոնց-որ վատն ավելի շատ ա տեսնում: Շփվող ա՝ ասող խոսող, վստահող ու շատ բարի:


Մի անգամ շա՜տ զարմացա, որ տեսա իր ավատարում դեմքը փակած աղջիկ ա պատկերված՝ կարծում էի արծիվ ա ու մինչև հիմա էլ նույն տպավորությունն ա մոտս, հաճախ եմ մոռանում իրական նշանակությունը:

[erexa]

Դաստիարակված անձնավորություն ա Սմոքին: Կարծում եմ, դու քո էությամբ ուրախ պետք է լինես, նենց ոնց կաս: Իր օրագրային գրառումներում հետաքրքիր ձևով ա բացահայտում ինքն իրեն, իր երաժշտական ճաշակը ու էդ ամեն ինչը քեզ մոտ շատ լավ ա ստացվում: Դրական փոփոխություն եմ նկատում իր մեջ: Մի քիչ մեծացել ա, դարձել ա ավելի ազատ ու ինքնավստահ: Երևում ա, շատ ա սիրում ակումբցիներին ու շփում ա փնտրում ակումբցիների հետ:
Ինձ շատ ա դուր գալիս Սմոքիի ներդաշնակ բնավորությունը: Կարծում եմ չի սիրում մարդկանց նեղություն տալ: Ինձ թվում է, իր մոտ շատ լավ է ստացվում մարդկանց շփման մեջ պահպանել, իր ներդաշնակությունը: Ես հավատում եմ, որ Սմոքին իր ներդաշնակությամբ կարող է վարաքել մյուս մարդկանց ու իր դրական էներգիայով ստեղծել ուրախ և հաճելի մթնոլորտ: Լավատես ա, թեթև: Երևում ա կենդանիներ շատ ա սիրում՝ հատկապես նապաստակներին: Դե իսկ բարիության մասին, խոսք չկա:

[Այբ]

Երբ նոր էի ակումբում գրանցվել, մտածում էի, որ Էդիտան 16 տարեկան է, կամ ավելի փոքր: Բայց հետո՝ չէ... գրառումներին հետևելով հասկացա, որ 16 տարեկան չի: Ինչքան որ հասցրել եմ ճանաչել՝ հավասարակշռված, շփվող, բարի աղջիկ է: Մենակ ափսոս, որ ուշ-ուշ է երևում ակումբում:
Սիրում եմ Էդիտային: Իմ սիրելի ակումբցիներից է:

[Շինարար]

Այբը շատ սիրուն գրական ճաշակ ունի՝ շատ, ինձ շատ հարազատ: Էն նորեկներից ա, ում կուզեի ճանաչել: Ընդհանրապես, էս թեմայում երբ գրում եմ, երկար եմ գրում, բայց Այբի մասին առայժմ մենակ էսքանը կարող եմ ասել:

[Dayana]

Սկսել եմ կասկածել, որ Շինարարն իսկապես էնպիսին ա, ինչպիսին ակումբում ա: Մի տեսակ իդեալական ա ստացվում, մարդ ուզում ա մի թերություն գտնի, չի ստացվում:
Չեմ կարծում, թե կա ակումբում մեկը, ում հետ շփման եզրեր չի գտնի Տիրանը, ու էդ ահագին մեծ հատկանիշ ա, որովհետև իրականում ակումբը նենց թայֆա-թայֆա ա, ինչը նորմալ ա 600 հոգանոց խմբում բայց Շինարարը կարող ա էդ բոլոր խմբավորումների հետ առանց խնդիր շփվել:
Սովորաբար հեչ պետքս չի թե ով գրառմանս վարկանիշ կամ շնորհակալություն հայտնեց, բայց որ օրագրումս գրառում եմ անում, մի կես ժամ հիստերիկ ռեֆռեշ եմ անում, որ տեսնեմ Շինարարը կարդա՞ց, շնորհակալություն կամ վարկանիշ տվե՞ց, ու հենց նիկքը գրառմանս տակ երևում ա, սիրտս տեղն ա ընկնում

[keyboard]

Դայի մասին էլ ես, առաջ ընկնողներ չլինեն


Դայի հետ ծանոթությունս էն եզակի դրական բաներից ա, ինչ ինձ տվելա վիրտուալ կյանքը:
Դրական ասածն էլ էն խոսքը չի, ես գտել եմ մարդու, ում հարազատ քույր եմ համարում:
Ամի պես մաքուր, պարզ ու սրտացավ մարդկանցով շրջապատված մարդը կարա պնդի, որ
ինքը կատարյալ երջանիկ ա, քանի որ միմիայն դրականով ա շրջապատված լինելոո:
Շատ եմ ափսոսում, որ հիմա Հայսատանում չի ու չեմ կարա հյուր գնամ ծախսի տակ գցեմ էլի
Բայց ոչինչ, կգա օր, որ մենք էլի կհանդիպենք ու ծախսը կկիսենք
Ամինի մասին ինչքան էլ գրես չի ներկայացնի ու չի բավարարի ասելիքն ու զգացածդ իրական
ներկայացնելու համար:
Ամ ջան, կարող եմ հանգիստ ասել քուրիկ ջան, ուզում եմ, որ կյանքդ էնքան մաքուր ու ջինջ
լինի, ոնց որ առավոտյան կանաչ տերևի վրա ցողի կաթիլի պարզ ու մաքուր պատկերը:
Չգիտեմ էլ ոնց գրեմ, որ բան բաց չթողնեմ, ով քեզ ճանաչում ա գիտի դու ինքան լավն ես, ով էլ
չի ճանաչում, ասեմ` լիքը բան եք կորցրել, բավական շատ, էնքան շատ, որ ինչքան քեզ ուշ
ճանաչեն, էնքան էդ բացը լրացնելը ավելի դժվար կդառնա:
Ամ ջան անհամբեր սպասում եմ քեզ, ավելի ճիշտ ձեզ, որ վերջապես կարոտներս առնենք:
Սահմանափավեմ. Դու լավն ես, ամենալավը, ուղղակի լավը…

[enna]

Էնքան հարազատ ես դու ինձ:Ես քեռի կամ հոպար չունեմ:Դու եկար փոխարինելու էդ երկու մարդկանց:
Հովոյի մոտ մարդկային հատկանիշները բարձրի վրա են:Սա չեմ ասում էն բանի համար,որ նա ինձ հարազատ ա,այլ ուղղակի ինքը էտպիսին ա՝ճշտապահ,արդար,մի խոսքով օժտված էն հատկանիշներով,որպեսզի մարդ լինի մեծատառով:

[enna]

Էնքան հարազատ ես դու ինձ:Ես քեռի կամ հոպար չունեմ:Դու եկար փոխարինելու էդ երկու մարդկանց:
Հովոյի մոտ մարդկային հատկանիշները բարձրի վրա են:Սա չեմ ասում էն բանի համար,որ նա ինձ հարազատ ա,այլ ուղղակի ինքը էտպիսին ա՝ճշտապահ,արդար,մի խոսքով օժտված էն հատկանիշներով,որպեսզի մարդ լինի մեծատառով:

Սղմում եմ խմբագրել,որ էլի բան ավելացնեմ,մեկ էլ զգում եմ,որ էսպես շատ երկարա ստացվելու, համ էլ խմբագրելու ժամանակն ա լրացել:Ասելիքս էնքան շատա...Մի խոսքով Հով դու աշխարհի ամենալավ քեռի-հոպարն ես

[StrangeLittleGirl]

Ակումբում միշտ լինում են խորհրդավոր մարդիկ: Էննան այ էդ խորհրդավորներից ա: Ինչ-որ մութ, վախենալու ու հետաքրքիր բան կա մեջը: Ինքը նաև բողոքող ա, մեկ-մեկ անտեղի, որ սկսում ես ծիծաղել, բայց էդ բողոքների մեջ էլ տեսնում ես, որ ինքը նկատող ա: Աչքիս բան չի վրիպում: Մեկ-մեկ նենց հետաքրքիր բաների մասին կգրի, որ կմտածես` վայ, ոնց էլ նկատել ա: Էննան նաև խելացի ա: Մեկ-մեկ որ կարդում եմ իրա գրառումները, զարմանում եմ, թե ոնց ա էս երեխան սենց խորը մտածում: Ու դրա համար ջղայնանում եմ, երբ «մեծերը» նրան հորդորում են չխառնվել թեմային: Ախր Էննան շատ ավելի շատ ասելիք ունի, քան բազմաթիվ «մեծեր»:

[Արամ]

StrangeLittleGirl-ին շատ-շուտվանից եմ ճանաչում: Չգիտեմ մի տե դաժը աչքովս ընկել ա, որ ինձ շատ ա սիրում: Բացի այն, որ այլանդակ բանիմացա, ինքը են աղջիկների դասին ա պատկանում, որ իրա հետ հաստատ մի տե պիվա կխմեի ու տղավարի մի քիչ կխոսաի: Իրանից շատ բան եմ սովորում, մեկ-մեկ որ ասում են ստեղս ցավում ա, մտովի հիշում եմ Հարցեր բժիշկների թեման, հիշում եմ իրա գրառումները, ու «յանի խելոք»-ի տպավորություն թողում:

[StrangeLittleGirl]

Արամն ակումբի էն խելացի պստոներից ա, էն որ աչքներիս առաջ մեծացավ
Նենց եմ հիշում, որ տարիներ առաջ խախտումներ, ավելի ճիշտ` չարություն էր անում, Չուկն էլ հա տուգանում էր (թե՞ նաև արգելափակում): Բայց դե տարիներ անցան, ինքը մեծացավ, լրջացավ, խելոքացավ:

[Ուլուանա]

Վաղուց չեմ գրելԲյուրի մասին։
Մի անգամ Շինարարի մասին էսպիսի մի կարծիք էի գրել, որ հիմա մտածում եմ, բառացիորեն կարելի ա նույնը Բյուրի մասին էլ ասել.

Շինարարը մի տեսակ շատ իսկական է։ Ինձ համար ինչ–որ առումով ինքն ասոցիացվում է չտաշված, չմշակված քարի հետ, էն իմաստով, որ կյանքն իրեն ոչ մի կերպ չի կարողանում «տաշել», իր ուզած ձևը տալ. ինքը ոնց կար, էնպիսին էլ մնացել է ու, համոզված եմ, կմնա։ Իր մեջ ամենաշատը գնահատում եմ պարզ ու շիտակ լինելը, իր էությանը հավատարիմ մնալը՝ անկախ շրջապատի կարծիքներից ու ազդեցություններից։ Էդպիսի հավատարմություն ես շատ քիչ եմ հանդիպել։

Այ, էդ քիչ հանդիպածներիցս մեկն էլ Բյուրն ա։ Սա, իհարկե, բոլորովին չի նշանակում, թե իրենք նման են։ Իրականում հեչ նման չեն, ու էդ պատճառով ես ահագին ժամանակ մտածում էի, թե ինչն ա իրար մեջ էդքան գրավում իրենց, հիմա մտածում եմ, որ երևի հենց էդ ընդհանրությունը, որովհետև եթե նայենք բնավորության գծերին, նախասիրություններին ու ընդհանրապես կյանքի նկատմամբ վերաբերմունքին, իրենք շա՜տ տարբեր են ու դրանից ելնելով՝ թվում ա, թե չպիտի իրար համակրեին որպես մարդ։ Բայց էդ ընդհանրությունը շատ առանցքային, միջուկ կազմող գիծ ա, ու երևի զարմանալի բան չկա, որ էդպիսի դեր ունի։ Մի խոսքով՝ ինձ թվում ա (գուցե սխալվում եմ)՝ ես գտել եմ գաղտնիքը ։

Կարծեմ ժամանակին գրել եմ, բայց դե դրա վրա առնվազն մի հինգ տարվա փոշի ա նստել, նենց որ թարմացնելը երևի ավելորդ չի, հատկապես որ դա նաև ցույց ա տալիս, որ էդ առումով ոչինչ չի փոխվել. Բյուրի նկատմամբ իմ վերաբերմունքը լրիվ տարբեր ա իմ ընկերներից որևէ մեկի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքից։ Ես ընդհանրապես սիրում եմ երբեմն մտքումս դասակարգումներ անել ինձ համար. ծանոթներիս ու մտերիմներիս «դասավորել» համապատասխան «դարակներում»՝ ըստ միայն ինձ հայտնի չափանիշների ու զգացողությունների, ու էդ առումով Բյուրը ոչ միայն առանձին «դարակում» ա, որտեղ ուրիշ մարդ չկա, այլև ընդհանրապես ուրիշ «պահարանում» ։ Հա, էսքան գրեցի, մի հատ չասեցի, թե էդ ինչ վերաբերմունք ա։ Բյուրի նկատմամբ ես շատ ուժեղ հարազատություն եմ միշտ զգացել ու զգում՝ անկախ մեր ունեցած հարաբերություններից, որոնք տարիների ընթացքում արդեն մի քանի անգամ կտրուկ փոփոխությունների են ենթարկվել՝ ամենաջերմից մինչև համարյա թշնամական։ Թու–թու–թու, ահագին ժամանակ ա՝ լավ են։ Երևի համ ինքն ա հասունացել, համ ես, համ էլ մեր հարաբերություններն են արդեն չափահաս դարձել ։ Ինքը էն դեպքերից ա, որ կարող ա ընդհանրապես դուրդ չգա, բայց մեկ ա, սիրում ես։ Չնայած հիմա դուր էլ ա գալիս՝ որոշ վերապահումներով ։