Իմ վերևի մարդը

[Դավիթ]

Չէի ուզում էս թեմայում գրել, բայց դե Բյուրի համար արժի:
Եթե մի բառով հնարավոր ա բնութագրել իրեն, ապա դա կլինի ԵՌԱՆԴ:

Մեկ տեսնում ես ձյան միջով քայլում ա դեպի կայարան, որ գնացքին հասնի, մեկ էլ տեսնում ես 2 պատմվածք ա գրել, բլոգային գրառում, 3-4 կլիպ Բլեյանից ու Մորիսեթից, գրքերի փոխանակման թեմայում խորհուրդներ տալիս, գրքեր Երևան ուղարկում ու ձեռքի հետ էլ բանավիժում ա լեզվային խմբում, չհաշված ակումբի գրառումները:
Ո՞նց ա հասցնում, չեմ էլ պատկերացնում, բայց կխնդրեմ որ էդ եռանդը չկորցնի տարիների ընթացքում:
Եթե երկրի բնակչության 10 տոկոսը Բյուրի եռանդը ունենար, երկիրը ավելի լուսավոր տեղ կլիներ, լուրջ եմ ասում:

Համ էլ մերսի` Պաչյանի գիրքը ինձ ուղարկելու համար:

[Alphaone]

Վայ, ինչ լավ է, որ Դավթին է գրել, իր մասին սիրով կգրեմ: Ամենասկզբում Հավաքածու մրցույթը ճանաչեցի, հետո Դավիթին՝ ֆեյսբուքում: Այդ ժամանակ իր մասին այն քանակի ծայրահեղ հակասական բաներ սկսեցի տարբեր մարդկանցից լսել, որ լրիվ խճճվեցի: Որոշեցի, որ ոչ մեկի կարծիքն էլ ոչ դրական, ոչ բացասական հաշվի չեմ առնի, ինքս եմ կարծիք կազմելու ու կարծիքս արդյունքում եղավ դրական, բացի այդ թեև ակումբին էլ էի վաղուց առանց գրանցվել հետևում, մի անգամ էլ գրանցվելու անհաջող փորձ էի արել, բայց հենց Դավիթի ու մրցույթն այստեղ տեղափոխելու շնորհիվ էր, որ հայտնվեցի ակումբում: Էնպես որ, Դավիթն ինձ համար երկու կարևոր բան է արել՝ նորովի բացահայտել է ակումբն ու կոտրել գրական մրցույթներին չմասնակցելու ստերեոտիպը, երբ առաջին անգամ Հավաքածուի ու Գրական ակումբի համատեղ մրցույթին մասնակցեցի ու հետագայում էլի մրցույթների, որտեղ արտահայտված կարծիքներն ինձ շատ օգնեցին: Դրա համար իրականում շնորհակալ եմ: Հահհա, կարծես թե սկսեցի իմ մասին ավելի շատ գրել, քան Դավիթի: Ուղղակի Դավիթն ինձ համար այն մարդկանցից է, ում ահավոր բարդ է հասկանալ, ով ունի հստակ արժեհամակարգ, ով շատ ազատ է մտածում, բայց և երբեք չափը չի անցնի: Հարգում եմ իրեն:

[Վոլտերա]

Ալֆը մեր երրորդն ա, դե ինքըն իմացավ ինչի հետ եմ Ինքն ինձ գրավեց իր՝ արյան մասին գրառումներով, հետո արդեն սկսեցինք շփվել իրար հետ, հետո համատեղ պատմվածքը գրեցինք: Իրան շատ-շատ եմ սիրում, շատ եռանդով, ուրախ, պայծառ մարդ ա, առանց բարդույթների ու ավելորդությունների:

[Moonwalker]

Ալֆը մեր երրորդն ա, դե ինքըն իմացավ ինչի հետ եմ Ինքն ինձ գրավեց իր՝ արյան մասին գրառումներով, հետո արդեն սկսեցինք շփվել իրար հետ, հետո համատեղ պատմվածքը գրեցինք: Իրան շատ-շատ եմ սիրում, շատ եռանդով, ուրախ, պայծառ մարդ ա, առանց բարդույթների ու ավելորդությունների:

Մարին մեր ակումբի նոր սերնդի կայֆարիկ դեմքերից ա: Ստեղ որոշակի պարբերականությամբ հայտնվում են մարդիկ, որոնք մերվում ու մնում են, դառնում են Ակումբի լիարժեք անդամներ: Իրանք քիչ են, բայց հիմնականում իրանք են հնաբնակների նամշած երակներում թարմ արյուն ավելացնում:
Ընդհանուր տպավորությամբ զարմանալիորեն տարբերվում ա բիբեր-թվայլայթյան գորշ մասսայից: Տենց թեթև հետաքրքիր ու գովելի գրական ու երաժշտական ճաշակ ունի, ինչքանով որ ես գիտեմ գոնե: Լավ նորեկ ա:
Տաքերն ընկնի մեծ ակումբահանդիպում կազմակերպենք ու ռեալում էլ հանդիպենք: Ոնց որ Ձայնալարն էր տենց մեկի համար ասում՝ որ համոզվեմ իսկական ա

[Շինարար]

Մունի տարիքը իրա գրառումների կողքին ամեն անգամ, որ կարդում եմ, հենց գիտեմ՝ ինձ ծաղրում են: Ոնց կարա էդքան կայացած, հասուն լինի 19 տարեկան պատանին, ձեռս վրա չէր գնում էս բառը գրելու Չեմ ուզում խոսալ իրա գիտելիքներից և այլն, որովհետև գիտելիքները միշտ չի, որ էդ տարիքում էդքան մարսված են լինում, էդքան ամբողջացրած, հունցած են լինում մարդուն: Ու միայն ակումբում չի ինքը էսպիսին, հենց իրականում էդ տարիքում, երբ ես գիքոր էի, Մունին ճանաչեի, երևի հետը ձյաձյայով կխոսեի: Էն որ ասում են մարդկությունը փոխակերպվում ա, նոր ֆորմացիայի մարդիկ են գալիս, Մունը էդ տեսության ապացույցն ա: Մի տեսակ չեմ ուզում, որ գովքի տոպրակ դառնա գրածս, մյուս կողմից էլ էդքան լավ չեմ ճանաչում իրան, որ թերությունները հասցրած լինեմ տեսնել, իսկ քանի չես նկատել, ենթադրվում ա, որ չկա Կեցցես, Մունվոքեր ջան:

[Արէա]

Շինարարին հազիվ բռնցրել եմ, արագ-արագ գրեմ, քանի մարդ չի գրել:
Մի անգամ գրեց, թե Երևանում եմ, կարող ա՞ գաս, մի երկու բաժակ բան խմենք իրար հետ: Ասի չէ: Չէ ու չոռ, հլը էրեսս էլ բռնում ա պատմում եմ: Ասի չէ, ասեց չէ՝ չէ, ցավդ էլ տանեմ: Տենց Շինին չտեսա: Մի անգամ էլ բա թե կարո՞ղ ա Վանաձոր գաս, ես էլ թե չէ. զահրումար...
Հա, ինչ եմ ուզում ասեմ, էս Շինարարը լավ տղա ա շատ, էդքան իմ անշնորհքություններից հետո ոչ նեղացավ, ոչ ասեց դե ռադ եղի է, ոչ բան: Բայց էլի վախենում եմ հանդիպեմ: Ես խելոք մարդկանցից մի քիչ վախենում եմ: Համ վախենում եմ, համ սիրում եմ: Վախենում, սիրում, վախենում, սիրում: Բայց մի օր էլ որ առիթ լինի, որոշել եմ խմեմ, նոր գնամ Շինի հետ ծանոթության՝ ես խմած ժամանակ մի քիչ ավելի քաջ եմ լինում: Գնամ, նստենք մի քիչ զրուց անենք: Չնայած Շինարարը խելոք խելոք գրքեր ա կարդում, իմ նման չի, բայց որ խմած լինեմ, երևի ես էլ խելոք բաներից կկարողանամ խոսել:

Հ.Գ. Էսօր խմած եմ, թե չէ ես ո՞ր օրվա սենց դուխով բաներ գրողն եմ

[Malxas]

Արէա ջան, ես էլ քո մասին շուտ գրեմ, քանի ուրիշը չի գրել, մանավանդ ենթադրում եմ, որ ցանկացողներ շատ կլինեն:

Քեզ կարելի է մեկ բառով բնութագրել. դու պոետ ես: Լավ բանաստեղծություններ ես գրում, բայց եթե չգրեիր էլ ու նույնիսկ տառերն էլ չիմանաիր, միևնույն է կշարունակեիր պոետ լինել իմ աչքում: Քո հոգին է պոետի հոգի, եղբայրս:

[Շինարար]

Նախ ասեմ, որ Մալխասը Արեայի մասին էն գրեց, ինչ ուզում էի ձևակերպեմ ուրիշ բառերով ու ինչ-որ լավ չէր ստացվում, շատ դիպուկ, շատ լավ բնութագիր էր: Ապրես:

Մալխասի մասին հետաքրքիր ա գրել, որովհետև ինքը ակումբում ա ու ակումբցի չի՝ էն իմաստով, որ գոնե ստեղծագործող մարդկանց համար ակումբը անդըրգրաունդային միջավայր ա: Էստեղ մարդիկ են, ովքեր գրում են, բայց չեն տպագրվում ու մեծ մասամբ էդ ուղղությամբ քայլեր չեն էլ անում: Մալխասը արդեն գրքեր տպած եկավ ակումբ, ու միանգամից հետաքրրքվեց, թե էդ որ տենց գրում-մրում եք, հլա ասեք՝ ինչ ունեք տպած, կարդամ Էնպես չեղավ էլ, որ մերվեց էս միջավայրին, բայց մնաց: Էդպես ինքն իրենով մի հետաքրքիր տարածություն ա էստեղ զբաղեցնում, ունի մականուն, կարգավիճակ, ավատար, ստորագրություն, բայց զուգահեռ մի այլ աշխարհից ա՝ իրական աշխարհի քաղաքացին մեր էս անիրականությունում: Ու թե կան մարդիկ, որ մտածում են, որ էս վիրտուալը խանգարում ա իրականին, տեսեք՝ եղբայրներ ու քույրեր, իրականից մարդիկ մեզ մոտ են գալիս:

[StrangeLittleGirl]

Շինի մասին որ գրեմ, էնքա՜ն եմ գրելու: Ես իրան մի այլ կարգի եմ սիրում: Ինձ էնքան դուր ա գալիս, որ ինքը իրա զարգացվածության ու ինտելեկտի հետ նաև պարզ ու մաքուր ա:

Շինը էն քիչ մարդկանցից ա, որին սենց մինչև վերջ, մինչև հոգուս խորքը վստահում եմ:

Մի խոսքով, շատ չխոսամ, ինքը բացառիկ մարդ ա ինձ համար

[ivy]

Ուզում եմ իմ ու Բյուրի հարաբերությունների մասին գրել:
Բյուրն էն եզակի մարդկանցից է, եթե ոչ միակը, որի հետ հարաբերություններում էսքան տարվա մեջ երբևէ որևէ կոնֆլիկտ կամ պրոբլեմ (չնչին անգամ) չեմ ունեցել: Իր հետ իմ հարաբերությունները կարելի է համարել իդեալական:
Ինքն ինձ երբևէ չի նյարդայնացնում, ինչ էլ անի. իրեն ընկալում եմ ոնց որ կա ու շատ սիրում եմ հենց էդպիսին:
Մեր հարաբերություններում էն է հավես, որ ճիշտ տեղում ենք «կանգնած». եթե իրար մի քիչ ավելի մոտ գայինք կամ հեռու գնայինք, երևի ամեն ինչ էսքան իդեալական չէր հոսի: Մենք ունենք մեր մտերմության դաշտը, որը համապարփակ չէ, բայց ինչքան որ կա, լի է փոխադարձ վստահությամբ ու ջերմությամբ:
Ինչ-որ տեղ քրոջս հետ հարաբերություններն է ինձ հիշեցնում, թեև քույրս դեռ կարողանում է ինձ երբեմն զայրացնել, իսկ Բյուրը չէ:
Բյուրն ինձ համար կարևոր ու թանկ մարդ է, իմ փոքր աշխարհի մի մասնիկն է ու կարծում եմ դեռ շատ երկար կմնա էդպիսին:

[Mephistopheles]

Ուզում եմ իմ ու Բյուրի հարաբերությունների մասին գրել:
Բյուրն էն եզակի մարդկանցից է, եթե ոչ միակը, որի հետ հարաբերություններում էսքան տարվա մեջ երբևէ որևէ կոնֆլիկտ կամ պրոբլեմ (չնչին անգամ) չեմ ունեցել: Իր հետ իմ հարաբերությունները կարելի է համարել իդեալական:
Ինքն ինձ երբևէ չի նյարդայնացնում, ինչ էլ անի. իրեն ընկալում եմ ոնց որ կա ու շատ սիրում եմ հենց էդպիսին:
Մեր հարաբերություններում էն է հավես, որ ճիշտ տեղում ենք «կանգնած». եթե իրար մի քիչ ավելի մոտ գայինք կամ հեռու գնայինք, երևի ամեն ինչ էսքան իդեալական չէր հոսի: Մենք ունենք մեր մտերմության դաշտը, որը համապարփակ չէ, բայց ինչքան որ կա, լի է փոխադարձ վստահությամբ ու ջերմությամբ:
Ինչ-որ տեղ քրոջս հետ հարաբերություններն է ինձ հիշեցնում, թեև քույրս դեռ կարողանում է ինձ երբեմն զայրացնել, իսկ Բյուրը չէ:
Բյուրն ինձ համար կարևոր ու թանկ մարդ է, իմ փոքր աշխարհի մի մասնիկն է ու կարծում եմ դեռ շատ երկար կմնա էդպիսին:

Այվին էն մարդկանցից ա որի մասին ոչ մի վատ բան չեմ կարող ասել… շատ լավն ա, հավասարակշռված, միշտ ի չափի մեջ, ինձ շատ շատ ա օգնել ու սիրել… դրա համար ես էլ եմ իրան շատ սիրում ուղղակի էս վերջերս մունդառություն ա անում ու Բյուրին ա պաշտպանում վեճերի մեջ… թե խի՞ չեմ հասկանում… ի՞նչ կա էդ Բյուրի մեջ… ու սաղ օրը թարս ա ինձ խոսում… քնելուց էլ լացում եմ, բարձս թաղ-թաց ա… վիրավորանքից…

[Գալաթեա]

Մեֆին վաղուց գիտեմ: 4 տարուց ավել ա:
Հետաքրքիր կերպար ա: Ակումբի ամենավառ դեմքերից ա, անկասկած: Մեֆին հնարավոր ա չսիրել, ատել, ներվայնանալ իրանից, ջղայնանալ վրեն, ուզել ծեծել, կոպտել, սիրել, շատ սիրել ու լիքը այլ բաներ, բայց մի բան կա, որ հաստատ չէս կարող անել՝ դա Մեֆին չնկատելն ա:
Իրան հնարավոր չի չնկատել:
Մեֆի քաղաքական հայացքներին ծանոթ են բոլոր նրանք ովքեր գոնե մի անգամ քաղաքականություն բաժին են մտել: Շատերն առանց դրա էլ են ծանոթ:
Բայց էս վերջերս Մեֆը մի նոր կողմ ցույց տվեց Ակումբի գրական հատվածին՝ գրականության ոլորտում իր թարմ ու յուրօրինակ, ներվայնացնող ու հունից հանող խորը հայացքներն ու վերլուծությունները:
Մեֆը միակ մարդն ա Ակումբում, որին ես չեմ տեսել ռեալում(ինձ համար կարևոր ա ռեալ շփումը), բայց մեկ ա ինքը կա ինձ համար: He's there.
Մի խոսքով, զզվում եմ Մեֆից:
Անտանելի տիպ ա:

[Rhayader]

Գալոն միակ մարդն ա Ակումբում, որ ինձանից շատ ա քրֆում ու տակից դուրս գալիս

[StrangeLittleGirl]

Բայն իմ հին ընկերներից էր: Հազար տարի ա իրան ճանաչում եմ ու լավ հիշում եմ՝ ոնց ու ինչու եմ ծանոթացել: Հետագայում որ իմացա Tell the Tale բանաստեղծության հեղինակն ինքն ա, ահագին զարմացել էի, որովհետև էդ բանաստեղծությունը լրիվ ուրիշ տեղից, ուրիշ կերպ էր հասել ինձ:

Ինչևէ...

Բայը հազվագյուտ զարգացած ու ինտելեկտուալ մարդ ա, հազվագյուտ գիտելիքներ ունի: Երևի նույնիսկ ամբողջ աշխարհում իրա նման մարդիկ մատների վրա հաշված են: Բայց դրա հետ մեկտեղ ինքը գնահատել չգիտի մարդկային հարաբերությունները, կարա հազար տարվա մտերմությունը մի քանի րոպեում տա, քանդի: Ու հա, ինքը ինձ վերջերս շատ ուժեղ ա վիրավորել: Չգիտեմ՝ երբևէ կներե՞մ իրան, թե՞ չէ:

[Mephistopheles]

իմ վերևի մարդու վերևի մարդուն ուզում եմ ասել որ բանի տեղ չդնի իրա տակի ու իմ վերևի մարդուն, որովհետև ինքը նեղացկոտի ու թիթիզի մեկն ա… ամեն ստից բանից նեղանում ա… բայց անկախ ամեն ինչից եթե ինքը քեզ նեղացրել ա ուրեմն պտի իրանից մի հատ ներոություն խնդրես… ինքը պետք չի որ նեղացած մնա… սխալ ա տենց…