Մայան ուզում էր իր մասին լսել, գրեմ:
Չար չի Էմպթին, բայց համառ ա, մի քիչ էլ արդյունքում ստեռվայություն ունիԲայց դե չար չի հիմա, ինչ արած
Մարդկային տեսակ կա - գրկող, ինքը դրանցից ա: Ու սիրում ա, որ իրեն էլ գրկեն: Ու երևի դրա շուրջն են պտտվում իր բոլոր կամ համարյա բոլոր դրսևորումները
Empty`Tears (19.08.2009), Ribelle (09.06.2009)
Իսկ Բարեկամը տիպիկ գրկվող տեսակ ա:
Ինչ երջանկություն ա, չէ, երբ գրկող ու գրկվող տեսակներն իրար են "ռաստ" գալիս:
Բարեկամը վաղուց արդեն Բարեկամ չի, ինքը իր անունն ունի, այսինքն էդ անվան կարճ ձևը, որով ես միշտ իրեն դիմում եմ, իսկ որ իրեն խելոք ա պահում, անվան վերջում "ջան" էլ եմ ասում:
Ամեն անգամ հետը շփվելուց քեզ թվում ա, թե վերջ, էս իր վերջին շերտն էր, որ բացահայտեցի, արդեն ճանաչում եմ իրեն: Նեա, չկա տենց բան: Նենց հուսախաբ կանի, տեղդ չես գտնի:
impressionին, իսկ, ես "ջան" չեմ ասում, դե շատուշատ հազվադեպ, ու էդ դեպքերում իրան թվում ա, թե հեգնում եմ, թեև այնքան դրա կարիքն ունի… Գուցե իր դեպքում պետք ա գտնվի ավելի պինդ տեսակ, որը ի զորու լինի ամփոփելու impressionին...
impression-ը էն մարդկանցից ա, որոնք գրկաբաց են այնքան, որ կարող ես քեզ զգալ ազատ ու անկաշկանդ, անգամ ողջունվող անելու ինչ ուզում ես, առանց որևէ պայմանականության, առանց որևէ հետևողականության, ու առանց հետևանքների մասին մտածելու
Չգիտեմ, առավելություն ա դա, թե ոչ, դրական ա, թե ոչ, բայց դրա կարիքը երբեմն խիստ զգացվում ա, ու ես ուրախ եմ, որ կա Լիլիթը ու կարամ առանց որևէ նախաբանի մի անհեթեթ բան ասեմ ու ինքը նաղդ հասկացող ա ինչ ինչոց ա:
impression-ը լավ տեսողություն ունի: Իր որոշ ասածներ իմ համար հեղինակություն են, որտև հավատում եմ իր տեսողությանը:
Վաբշե-տը Լիլի մասին շատ կարելի ա գրել, ուղղակի ալարում եմ հիմա, թողնենք հետոյվա
Վերջին խմբագրող՝ Բարեկամ: 09.06.2009, 08:51:
ընդհանրապես էս թեման չեմ կարդում, ու երևի չեմ էլ գրել ստեղ, բայց «վերջին գրառում Բարեկամ» չկարողացա անտարբեր անցնեմ:
Եկել եմ ասեմ որ Բարեկամին շատ եմ սիրում:
համել Բարեկամի տղեն դեմք ա
անկապ ստացվեց, ինչպես միշտ իմ մոտ, մտքեր ձևակերպել չգիտեմ
Ներսես_AM
Ներսեսի մասին երևի երբեք չեմ գրել, առիթ չէր եղել:
Ներսեսին քանի գնում է ավելի եմ սիրում ու կապվում: Հազվադեպ են հանդիպում այնպիսի մարդիկ, ում հետ կարող եմ հանգիստ սրտով հանդարտ շփվել ու ժամանակ անցկացնել: Բա բարի աչքերը ինչ արժ են, դե ես էլ աչքամանիա ունեմ: Բացի դրանից էս վերջերս լիքը բաներ եմ բացահայտում ու նորովի իրան նայում: Շատ հավատարիմ է ու ուղղամիտ: Ու կարևորը մեջս հաստատ համոզված եմ, որ նույնիսկ չնչին հարցով եթե դիմեմ, մեկ է կօգնի իր ուժերի չափով` մի խոսքով իրան իմ ձևով վստահում եմ:
Էսքանը հլը որ: Հա դեե կարևորն էլ Բարսայիս երկրպագու է
Ты или заходи в мою жизнь, или иди куда-нибудь.. стоишь на пороге, а дверь настежь. мне холодно.
Kita
Թե քանի հատ Կիտա կա, էդ մենակ ինքը կիմանա, մարդ, որը միշտ ինքն իրեն է զոհաբերում, իր զգացմունքները, բայց ոչ ուրիշի հարմարավետությունը: Մարդ, որը ներքին ոչ մի փոթորիկ մաշկից դուրս չի թողնում անցնի, կուտակում, կուտակում է, ու ինքն իր ներսում սկսվում այրվել: Մարդ, որն այնքան հետաքրքիր ու բազմաշերտ է, բայց չբացահայտված նույնիսկ իր կողմից:
Հազվագյուտ մարդ, որ կարող ես ամեն ինչ վստահել, սեյֆից էլ պինդ կպահի: Թե ինչ է կատարվում Կիտայի ներսում շատ դժվար է իմանալ, արտաքին ոչ մի դրսևորում: Շատերը դա անտարբերության տեղ են դնում, բայց այդպես չի, նրբանկատ է ու շատ զգայուն: Քիչ է արտահայտվում:
“То, что вы не можете выразить – это Любовь.
То, что вы не можете отвергнуть/не признать – это Красота.
То, чего вы не можете избежать – это Истина”.
~ Шри Шри
Kita (09.06.2009)
Վարդի մասին շատ կարող եմ խոսել... Հիշում եմ՝ ժամանակին էն քիչ ակումբցիներից էր, որին չէի սիրում, իսկ հիմա էն քչերից է, որին սիրում եմ: Նա էլ իր ամուսնու՝ Հայկի նման վատ կողմերը չի թաքցնում: Դրա համար էլ առաջին շփումներից կարող է բացասական գնահատականի արժանանալ: Ամեն դեպքում, ես նրա այդ հատկանիշը շատ բարձր եմ գնահատում. մարդկանց ներկայանում է այնպիսին, ինչպիսին կա: Դիմակներ չի հագնում, ձևեր չի թափում: Շատ հարցերում կարող եմ նրա հետ համաձայն չլինել, բայց եթե առաջ դաժան վեճերի մեջ կմտնեի, ապա այսօր մեծ հաճույքով կքննարկեմ նրա հետ: Ամեն դեպքում, շատ հարցերում զարմանալիորեն համաձայն եմ նրա հետ:
Apsara (15.06.2009)
Բյուրակնին շատ եմ սիրում: Հարգում եմ իրա վիճակը
Մի խոսքով հիանալի մարդ է ու ավելի հիանալի կդառնա: Մնում է իր կյանքի էս ժամանակվա փորձությունները բարով հաղթահարի: Ու ամենակարևորը - չշեղվի
StrangeLittleGirl (01.11.2011)
dvgray - շատ հակասական տպավոևրություններ է թողել: Մեկ պինդ է, ինչպես կոբալտը, մեկ ջրիկ, ինչպս ջուրը: Մի խոսքով չձևավորվախ նիկ է, չձևավորված նիկին հատուկ նիստ ու կացով:
dvgray
իմ "ակումբային" պապան ա ինքը
Պատկերացնում եմ ինքը ինչ լավ պապայա ընդհանրապես, սենց բարի ու հասկացող ժպիտով… չգիտես ինչու իմ պապայի նման եմ պատկերացնում. մի քիչ կռվարար, մի քիչ հաստակող
Դիվ, լավն ես դու, շատ կցանկանայի ռելաում էլ քեզ ճանաչել
…և այդպես էլ չհասկացա՝ ով եմ ես…
մի Աղջիկ, որը երազում է մի օր Թիթեռ դառնալ, թե՞ Թիթեռ, որը երազում է Աղջիկ լինել…
dvgray (25.06.2009)
Երկնային
իսկապես երկնային անձնավորություն, որը այս երկրային կյանքում թվում է թե չպիտի դիմանար, բայց ի հակադրություն ամեն ինչի նա նաև շատ ուժեղ անձնավորություն է
Նյուտը հիանալի մարդ է, զգում է դիմացինին, կարողանում է գտնել ու ասել հենց այն, ինչ սպասում էիր լսել, կարողանում է սեփական ցավը կողքի դնել ու դառնալ քո ապավենը, կարողանում է մխիթարել ու հույս տալ, կարողանում է ոգեշնչել ու հավատացնել, որ ամեն ինչ լավ կլինի
ես ինքս ատ շատ անգամ զգացել եմ նրա անսահման նվիրվածությունն ու հոգատարությունը, Շնորհակալություն Նյուտ ջան
Մի՛ փորձիր թաքցնել սխալդ, ընդունի՛ր այն, պատասխա՛ն տուր և շարժվի՛ր առաջ
Երկնային (25.06.2009)
Մուրմուշկային շատ եմ սիում ու հարգում, որովհետև Արմինեն գաղափարի զինվոր է: Կանացի ու զգացմունքային այս էակի մեջ էնքան շատ ուժ ու քաջություն կա: Ուզում եմ, որ Արմինեի նման մարդիկ շատ լինեին ու բոլորս էլ ինչ որ չափով նմանվեինք իրեն:
Միևնույն ժամանակ Արմինեն համեստ է ու մի քիչ էլ ամաչկոտ:
I may be paranoid but no android!
ՌուֆըԱյ սենց
Իմ սիրած ակումբցիների պատվո հարթակի վրա կանգնողներից է
Հ.Գ. Շատ չուռես, հա, մեջդ)
Il y a un spectacle plus grand que la mer, c'est le ciel; il y a un spectacle plus grand que le ciel, c'est l'intérieur de l'âme. (V. Hugo, Les Misérables)
Ռուֆուս (25.06.2009)
Ռուֆուս: Հայկը տարօրինակ մարդ ա: Իմ տպավորությամբ՝ մեկուսի ա շատ, ու էդ առանձնացվածությունը (եթե մենակություն չասեմ) էսպես թե էնպես արտացոլվում ա իր կյանքի բոլոր ասպեկտների վրա: Էս հազարավոր պատճառներ կարող ա ունենալ, բայց հիմնականը, երևի, էն ա, որ ինքը էնպիսին չի, ինչպիսին բոլորը: Ու ինձ թվում ա, որ էն ամենը, ինչ ինքը անում ա, ուղղված ա մի նպատակի՝ էդ մենակությունից փախչելուն: Կարծում եմ՝ Հայկը հիմա նենց մարդ ա փնտրում, ով կհասկանա իրեն՝ լինի դիտած ֆիլմերի կամ լսած երգերի առումով, լինի կյանքի ու մարդկային հարաբերությունների մասին ունեցած պատկերացումների առումով:
Հայկը ազնիվ մարդ ա: Նույնիսկ չափազանց ազնիվ: Անկեղծ, պարտաճանաչ, նույնիսկ մի քիչ էլ պարզ՝ բառիս լավ իմաստով: Անհիշաչար ա: Ապրում ա մի տեսակ ուրիշ աշխարհում (համենայն դեպս՝ ոչ էն աշխարհում, որտեղ ես), մի լրիվ ուրիշ իրականության մեջ, ընդ որում՝ ուրիշների իրականությանը չի հարմարվում, բայց ոչ էլ ուրիշների իրականությունն ա հարմարացնում իրեն: Բարի ա էն իմաստով, որ երբեք չեմ նկատել, որ դիմացինին փորձի ճնշել կամ ծիծաղել վրան: Մի տեսակ «ապրիր, ու թող, որ ուրիշներն էլ ապրեն»: Կարողանում ա առավելագույնը քաղել իր կյանքի փոքրիկ հաճույքներից, ու սիրում ա դրանք: Ընկերասեր ա, մարդամոտ, ընդհանուր խոսակցության թեմա գտնելիս՝ հետաքրիր զրուցակից: Միլիարդավոր խաղեր գիտի. ես նույնիսկ կասկածում եմ, որ ինքը աշխարհի բոլոր սեղանային խաղերը խաղացել ա, էն կարտ-մարտը էլ չասած: Բայց կյանքում խաղալ չի սիրում, միշտ նույնն ա, միշտ բաց, ու էդ նույնիսկ մեկ-մեկ ներվայնացնում ա: Եթե Հայկից սպասում ես էն, ինչին ինքը իրոք ընդունակ ա ու ուզում ա անել, ինքը շատ վստահելի մարդ ա, հաստատ չի հիասթափեցնի: Սիրում ա օգնել: Մեծ թերարժեքության կոմպլեքս ունի, ոնց որ թե, ինքն իրեն համարում ա առնվազն ձանձրալի մարդ: Շատ հավասարակշռված ա, իրան ափերից դուրս եկած չեմ պատկերացնում: Փափուկ մարդ ա էն իմաստով, որ չոր մարդ չի, կամ չի կարողանում լինել:
Էս ինչքան գրեցի: Կարճ ասած՝ ջահել, մելանխոլիկ Դոնկիխոտ
ars83: Արսենը էն մարդկանցից ա, որոնք ուզում ես, որ ինչքան հնարավոր ա շատ լինեն շրջապատումդ: Մինչև հիմա իմ քթիմազ բնավորությամբ հանդերձ որ մի վատ բան չեմ նկատել իր մեջ: Սկսեմ ընդեղից, որ Արսը հանդուրժողականության մարմնացում ա: Հումորով ա, ընդ որում՝ մի տեսակ բարձ, ինտելեկտուալ, մեղմ հումոր ունի: Սիրում ա սովորել ու իմանալ, ընդ որում՝ շատ համեստ ա, որովհետև շատ բան գիտի, բայց քիչ բան ա ասում: Մի տեսակ հանգստություն ա ճառագում: Կարողանում ա լեզու գտնել բացարձակապես բոլորի հետ, որովհետև իր մեջ կրում ա նենց արժեքներ, որ բոլորի համար գնահատելի ու բարձր են, ոչ թե կապված են ճաշակի կամ բնավորության հետ: Կարողանում ա նենց անել, որ մարդիկ սիրեն ու գնահատեն իրեն: Շատ լավ շախմատ ա խաղում (ասում են:
Վերջին խմբագրող՝ Ուրվական: 25.06.2009, 20:57:
DIXIcarpe noctem
Հայկօ-ն որոշակի իմաստներով բացառություն է հայ տղայի տարածված կերպարում: Ինքը գրագետ է ու զարգացած, հումորն ու ջրիկությունը կարողանում է տարբերել իրարից, մարդկանց էլ լավ զգում է. դա հասկացա մասնավորապես Ռուֆուսի մասին արտահայտվելուց հետո: Առաջ, երբ դեռ Հայկօ-ի միայն վիրտուալ կերպարին էի ծանոթ, ահավոր ինքնահավան ու ինքնասիրահարված էր թվում, սարսափելի ներվայնացնող էր իր կերպարն ինձ համար: Բայց հիմա էդ կերպարը հօդս ցնդեց
Ինքը էն մարդկանցից ա, ում ես հաճույքով կներառեի ընկերախմբում, հատկապես եթե քաղաքից դուրս բնության գրկում ժամանակ անցկացնելու հնարավորություն լիներ:
Հայկօ (01.07.2009)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ