Գնացի հանդիպմանը, մտածելով, որ գուցե օտար կլինեմ:
Վերջերս հաճախ եմ այդպես մտածում: Իրոք ինձ թվում է, որ ինչ-որ չափով օտարացել եմ, մղվել ետին պլան: Մոտեցա ու ջերմ բարևեցի մարդկանց, արժանացա նույնքան ջերմ բարևների:
Ընկերոջս հետ էի: Խոսելու ահագին նյութ ունեինք: Քիչ այն կողմ առանձնացա: Եկավ նա: Նրա համար, համենայն դեպս, չպետք է օտար լինեի: Մեր մտերմությունը, կարծեմ, հին պատմություն ունի: Բայց եկավ ու զգացի, որ եկել է որպես օտար: Եկավ ու մի ընդհանուր բարև նետեց բոլորին: Մի պահ ինձ նայեց... ինձ թվաց, թե օտարն է ինձ նայում: Ընկճվեցի: Ուզում էի գնալ, համբուրել ինչպես միշտ ու ջերմ հարցնել առողջությունը: Բայց ինչ-որ բան ինձ ետ էր պահում: Կարծես հասկանում էի, որ ինքն ուզում է բոլորիցս օտար լինել, գուցե չհասկացված, գուցե մերժված: Մնացի տեղումս. սխալ 1:
Քիչ հետո խումբը ցաքուցրիվ եղավ: Ամեն մի խումբը մի բանով էր զբաղված: ԻՆքն էլ մոտեցավ խմբերից մեկին, բայց զգացի, տեսա, որ որպես օտար է մոտենում: Լուռ կանգնել էր: Ընկերս, ով իրեն չէր ճանաչում, հարցրեց «Էս աղջկան ի՞նչ որ բան է պատահել»: «Չգիտեմ», - ստեցի ես: Գիտեի: Ուզեցի մոտենամ ու հարցնեմ թե ինչ է եղել: Չէի համարձակվում. սխալ 2: Հետո մի պահ երբ մենակ էր, մոտեցա ու հարցրի. սխալ 3: Ասեց այն, ինչ սպասում էի լսել ու ինչը գիտեին բոլորը... ասեց մի բան, որին ուզում է հավատալ, բայց չի հավատում:
Ուզում էի փախնել: Չգիտեմ ինչու՞ խուսափում էի նրա հետ խոսելուց. սխալ 4: Հետո երբ այգուց գնում էինք, ավտոմեքենայի մեջ ազատ տեղ կար ու ուզում էի իրեն առաջարկել այդ տեղում նստել, բայց վախեցա դրանից. սխալ 5: Հետո սրճարանում նստեց կողքս ու վախեցա խոսել. սխալ 6: Ես չգիտեի ինքն ի՞նչ է սպասում ինձնից ու մյուսներից... Ինձ առաջարկեցին շուտ հեռանալ: Ուրիշ դեպքում չէի համաձայնվի, բայց փախնել էի ուզում. սխալ 7:
Ինձնից ինչ-որ գանձ են ուզում խլել:
Ու խլել ուզում է հենց այդ գանձը:
Նա ուզում է մնալ ինքն իր համար... միայն:
Չեմ ուզում համակերպվել դրան: Ինքը իմ մի մասն ա: Ուզի՞, թե՞ չուզի:
Ու սուտ է: Չեմ օտարացել: Ինքն էլ չի օտարացել:
Մենք էլի նույնն ենք: Չեմ հասկանում, թե ի՞նչն է փոխվել...
Մեջբերել
Էջանիշներ