Շատ հաճախ մենք մարդկանց հետ չենք ծանոթանում, չենք շփվում, որովհետև հավես չունենք հերթական մակերեսային հարաբերության, հավես չունենք, որովհետև գիտենք, որ էս մի անգամն է, ու վերջ, էլ էս մարդուն չենք տեսնելու: Բայց կյանքի սիրունություններից մեկն էլ հենց էդ է. մարդկանց հետ խոսել ինքնաթիռում, համերգների ժամանակ, ընդհանուր ընկերոջ փարթիին, զրուցել առանց սպասումների, առանց ակնկալելու, որ նորից եք հանդիպելու, շփվել առանց կախվածության ու կապվածության, հետո էդ շփումը ծալել, դնել հիշողությունների դարակում որպես մի սիրուն պատմություն քո կյանքից: Պարտադիր չէ, որ բոլոր մարդիկ, որոնց հետ մի երկու բառ փոխանակում ես, ընկերներ դառնան: Պարտադիր չէ, որ բոլոր ժամադրությունները հարաբերություն դառնան: Պարտադիր չէ, որ բոլոր թիմային աշխատանքները համագործակցություն դառնան: էդ բոլորը սիրուն են հենց ժամանակի կոնկրետ կետում, կոնկրետ պահի: Հետո արդեն դառնում են ռուտին:
Մեջբերել
Էջանիշներ