Մեր էսօրվա գնացքի տոմսերը ժամը իննից հետո էին գործում, բայց Սոֆյան որոշեց ռիսկի դիմել. «8:46-ի գնացքը կնստեմ՝ հուսալով, որ ժամը 9-ից շուտ տոմսը չեն ստուգի: Ավելի լավ է շուտ հասնեմ օդանավակայան, մի քիչ սպասեմ»: Սրջանը որոշեց ռիսկի չդիմել, իսկ ես ասացի՝ թքած, կգնամ Սոֆյայի հետ՝ այդպիսով կոտրելով եվրոպական ինքնուրույնության կանոնները և Սոֆյային ճանապարհելով դեպի օդանավակայն:
Սրջանն ու Յովաննան նստելու էին մի ժամ հետոյի գնացքը, Սոֆյային ճանապարհելուց հետո հանդիպելու էինք Հաագայում:
Տոմս ստուգողը հայտնվեց մինչև գնացքի՝ Ասսեն հասնելը, այսինքն՝ մինչև ժամը ինը: Վախվխելով պարզեցինք մեր տոմսերը: Սուսուփուս դակեց ու ոչինչ չասաց: Սոֆյան աչքով արեց՝ լավ պրծանք:
- Գիտես, էս վերջերս անհանգստանում եմ գնացք նստելիս: Գալիսիայի դեպքից հետո ինչ լինում է, լուրերով տալիս են: Վերջերս էլ Շվեյցարիայում էր դեպք եղել,-խոստովանեց Սոֆյան:
Գնացքը նորմալ գնում էր: Արդեն տեղ էինք հասնում՝ Ամստերդամ հարավից շարժվեց դեպի Սխիպհոլ օդանավակայան, երբ հանկարծ լույսերը հանգեցին, գնացքը դանդաղեց, հետո՝ կանգ առավ: Առաջին հինգ րոպեն խելոք սպասում էինք: Երկրորդ հինգ րոպեն սկսեցինք հարցնել՝ էս ինչ էր: Միկրոֆոնով որևէ բան չէին հայտարարում: Երրորդ հինգ րոպեն տոմս ստուգողը եկավ-անցավ, հետ գնաց: Չորրորդ հինգ րոպեն մի հոլանդացի կին եկավ ու սկսեց բողոքել: Ոչ ոք ոչինչ չէր հասկանում: Հինգերորդ հինգ րոպեի ընթացքում մի կերպ բռնեցին տոմս ստուգողին ու հարցրին՝ ինչ է պատահել: Հոլանդերեն պատասխանից քաղեցի «կարճ միացում» արտահայտությունը:
Սոֆյան սկսեց լարվել: Կարճ միացման պատճառով վայ-ֆայ էլ չկար: Սրջանին սմս գրեց, ավիաուղիների հեռախոսի համարը ճշտել տվեց, զանգեց ու հարցրեց, թե մինչև երբ է ռեգիստրացիան: 13:15: Բացատրեց, որ գնացքում լռված ենք ու չգիտենք՝ երբ կշարժվենք, խնդրեց, որ հաշվի առնեն: Չէ որ չէ, 13:15 ու վերջ: Սոֆյան գնաց մեքենավարի մոտ ու հարցրեց, թե երբ ենք շարժվելու: Ասաց՝ տասնհինգ րոպեից, պիտի մյուս գնացքը գա, կապեն էս մեկին, ձգեն դեպի Սխիպհոլ: Արդեն հիսուն րոպե էր, ինչ կանգնած էինք:
Տասնհինգ րոպեն անցավ: Ձեն-ձուն չկա: Գնացքում ոմանք ներվայնությունից լացում են: Սոֆյան դեռ տիրապետում է իրեն: Օդ չկա շնչելու: Տոմս ստուգողը նորից անցավ: Հարցին, թե երբ կշարժվենք, պատասխանեց, որ ավելի քան հինգ րոպեից: Հինգ ժամն էլ է ավելի քան հինգ րոպե:
12:15 է արդեն: Եկան, ինչ-որ գործիքներով գնացքի դուռը բացեցին: Օդ խաղաց: Հետևի վագոնների ժողովուրդը տեղափոխվել է դեպի մեր վագոն: Դռնից դուրս ենք նայում, լրիվ ամայի-անկապ տեղում ենք: Գնացքից փախչելն ու տրանսպորտի ուրիշ միջոց փնտրելը տարբերակ չէ:
Շուտով մեր վագոնն էլ լքեցինք, ավելի առաջացանք: Դիմացի վագոնի դուռը բաց էր, ուղևորները ցատկով ու փրկարարների օգնությամբ ցատկում էին ներքև, առաջ գնում, բարձրանում ավելի դիմացի վագոնը, որին ամրացել էր նոր ժամանած գնացքը:
Մարդիկ օրորալով-շորորալով, ֆոտո անելով բարձրանում էին: Սոֆյան ներվայնանում էր: Հսկայական ճամպրուկները մի կերպ բարձրացրինք ու տեղավորվեցինք: Երբ շարժվեցինք, որ նստենք, պարզվեց՝ մի ճամպրուկն ուղղակի չի անցնում վագոնով:
- Մեկնումեկդ վեր կկենա՞ք ճամպրուկս դնեմ աթոռին: Դեռ էլի մարդիկ են գալիս, հետև էլ չի գնում ճամպրուկս:
Անտարբեր լռություն: Հոլանդական սառը, էգոիստ անտարբերություն: Սոֆյան նույնը կրկնեց համարյա գոռալով: Մի աղջիկ մուննաթը դեմքին վեր կացավ:
Սրջանենք Սխիպհոլում իջել են, մեզ են սպասում, մինչև Հաագա չեն գնացել: Պարբերաբար զանգում է:
12:40: Գնացքը դեռ չի շարժվում: Բարձրախոսով հայտարարեցին, որ հիմա էլ փորձում են հետևի վագոններից պոկվել, չի ստացվում: Գնացքը ցնցվեց: Մեկ, երկու, երեք, ու պոկվեց: Մարդիկ ուրախ բացականչեցին: Ճամպրուկավորները լարված են: Մի քանի հոգի արդեն բաց են թողել չվերթները ու չգիտեն՝ ինչի համար են Սխիպհոլ հասնում: Սոֆյան գժված էր. «Եթե չհասնեմ չվերթիս, ես անտուն եմ»: Ասածի մեջ ճշմարտություն կար. վերադառնում էր Նոր Զելանդիա, սենյակը հանձնել էր արդեն, իսկ մինչև օգոստոսի վերջ բոլոր չվերթները զբաղված էին:
12:50, վերջապես շարժվեցինք: 13:00, հասանք Սխիպհոլ: Վազում ենք դեպի ռեգիստրացիան: 13:10, հասել ենք: Սրջանն ու Յովաննան էլ են գալիս, մինչ Սոֆյան կշռում է հսկայական ճամպրուկը, ստիպված լինում որոշ բաներ հանել միջից, որովհետև շատ ծանր է լինում:
13:15, ռեգիստրացիան ավարտվեց: Սոֆյան պինդ գրկեց բոլորիս ու վազեց դեպի ինքնաթիռը: Բարի ճանապարհ, Սոֆյա: Երանի՜ քեզ, երկու օրից տանը կլինես:
Սրջանը, Յովաննան ու ես մի քիչ պտտվեցինք Սխիպհոլում, I amsterdam գրությունը գտանք, որի մոտ ամեն իրեն հարգող տուրիստ նկարվում է, իսկ ես 2007-ից մինչև էսօր ոչ մի նկար չունեի էնտեղ: Հետո իջանք կայարան՝ Հաագա գնալու:
Կայարանում պարբերաբար հայտարարում են, որ գնացքներն ուշանում են, ուղղությունները փոխում կամ քենսըլվում, որովհետև Ամստերդամ հարավի ու Սխիպհոլի արանքում մի գնացք «դեֆեկտ» ունի: Ու ես բոլորից լավ գիտեմ, թե այդ ինչ գնացք է...
Մեջբերել
Էջանիշներ