Ինչպե՞ս հանգստանալ

[Աբելյան]

Լավ, ոնց ջոգեցի, ցրվածության դեմ ամենատրամաբանական, ամենառացիոնալ միջոցը հանգստանալն ա: Իսկ էտ դեպքում ո՞նց հանգստանալ, երբ ասենք կեսգիշերից շուտ քունս չի տանում, իսկ մեկ մեկ էլ պատահում ա, 2-ին նոր եմ քնում: Այսինքն՝ դասերի օրերին 6-7 ժամից ավել չեմ կարա քնեմ (դե, առավոտ 7-ին զարթնելն էլ գիտեք ինչքան տհաճ ա): Իսկ շաբաթ-կիրակի էլ ասենք 10-ից շուտ չեմ արթնանում: Հելնելուց միշտ հոգնած եմ ըլնում: Նենց դեպք չի եղել վերջի մի քանի տարիներում, որ հելնեմ ու ինձ հանգիստ զգամ: Ու տենց, երևի թե ամբողջ օրը հոգնած եմ մնում: Շատ հաճախ գլխումս տարօրինակ ծանրություն ա ըլնում: Գիշերն էլ գալիս ա, քունս չի տանում: Մեկ մեկ էլ ցերեկները կամ իրիկունները կարող ա մի բան կարդամ, մեկ էլ զգամ, որ քունս տանում ա: Հատկապես վերջերս շատ ա պատահում, որ ցերեկները կամ իրիկունները մի ժամի չափ քնում եմ, հետո զարթնում: Գլուխս ծանրացած ա ըլնում, աչքերս էլ փակվում են: Ու տենց բաները հատկապես վերջի տարիներին են հաճախակի դառնում: Ո՞նց լուծեմ էտ տեսակ պրոբլեմները:

[Սամվել]

Լավ, ոնց ջոգեցի, ցրվածության դեմ ամենատրամաբանական, ամենառացիոնալ միջոցը հանգստանալն ա: Իսկ էտ դեպքում ո՞նց հանգստանալ, երբ ասենք կեսգիշերից շուտ քունս չի տանում, իսկ մեկ մեկ էլ պատահում ա, 2-ին նոր եմ քնում: Այսինքն՝ դասերի օրերին 6-7 ժամից ավել չեմ կարա քնեմ (դե, առավոտ 7-ին զարթնելն էլ գիտեք ինչքան տհաճ ա): Իսկ շաբաթ-կիրակի էլ ասենք 10-ից շուտ չեմ արթնանում: Հելնելուց միշտ հոգնած եմ ըլնում: Նենց դեպք չի եղել վերջի մի քանի տարիներում, որ հելնեմ ու ինձ հանգիստ զգամ: Ու տենց, երևի թե ամբողջ օրը հոգնած եմ մնում: Շատ հաճախ գլխումս տարօրինակ ծանրություն ա ըլնում: Գիշերն էլ գալիս ա, քունս չի տանում: Մեկ մեկ էլ ցերեկները կամ իրիկունները կարող ա մի բան կարդամ, մեկ էլ զգամ, որ քունս տանում ա: Հատկապես վերջերս շատ ա պատահում, որ ցերեկները կամ իրիկունները մի ժամի չափ քնում եմ, հետո զարթնում: Գլուխս ծանրացած ա ըլնում, աչքերս էլ փակվում են: Ու տենց բաները հատկապես վերջի տարիներին են հաճախակի դառնում: Ո՞նց լուծեմ էտ տեսակ պրոբլեմները:

Մաքուր օդ

Կամ էլ մի 2 բաժակ քցում ես ու ինքնամոռաց քնում

Ավելացվել է 1 րոպե անց
Հ.Գ. Հայկո... էս թեման Հոգեբանականա թե՞ Փիլիսոփայական

[Լեո]

Թեմայի վերնագիրը կարդացի, մտածեցի էս ինչ ցենզուրայից դուրս թեմա ա

Հանգստի ամենալավ տարբերակ = ԾՈ~Վ

[Աբելյան]

Հ.Գ. Հայկո... էս թեման Հոգեբանականա թե՞ Փիլիսոփայական

էլի՞
առողջա-բնապահպանական ա, բայց թե էն հին թեմայի շարունակությունն ա

[VisTolog]

Հայկո, պատկերացրու թե մի դաշտավայրում ես գտնվում, խոտերի երկարությունը հասնումա մեկ մետրի, ամպոտ եղանակա, միջին ուժեղության քամիյա, խոտերը ալիքաձև գնում գալիս են. իսկ դու, թևերդ բացել, կանգնել ես քամուն հակառակ ուղղությամբ, զգում ես քամին, զգում ես թե ոնցա շորերդ ալիքաձև ծածանվում, զգում ես թե ոնցա քամին մեղմ շոյում դեմքդ.. շնչում ես մաքուր օդը, պատկերացնում թե ոչ դարդ ունես, ոչ դաս, ոչ տխուր հիշողություններ... այլ ուղղակի ոչինչ չես մտածում...

Փորձի գիշերվա կողմերը, եթե բալկոն ունեք` բալկոնում, կամ լուսամուտից, վերջի վարյանտ պարկած տեղում:

Եղա Ցոլակ Հակոբյանը

[Moon]

Լավ, ոնց ջոգեցի, ցրվածության դեմ ամենատրամաբանական, ամենառացիոնալ միջոցը հանգստանալն ա: Իսկ էտ դեպքում ո՞նց հանգստանալ, երբ ասենք կեսգիշերից շուտ քունս չի տանում, իսկ մեկ մեկ էլ պատահում ա, 2-ին նոր եմ քնում: Այսինքն՝ դասերի օրերին 6-7 ժամից ավել չեմ կարա քնեմ (դե, առավոտ 7-ին զարթնելն էլ գիտեք ինչքան տհաճ ա): Իսկ շաբաթ-կիրակի էլ ասենք 10-ից շուտ չեմ արթնանում: Հելնելուց միշտ հոգնած եմ ըլնում: Նենց դեպք չի եղել վերջի մի քանի տարիներում, որ հելնեմ ու ինձ հանգիստ զգամ: Ու տենց, երևի թե ամբողջ օրը հոգնած եմ մնում: Շատ հաճախ գլխումս տարօրինակ ծանրություն ա ըլնում: Գիշերն էլ գալիս ա, քունս չի տանում: Մեկ մեկ էլ ցերեկները կամ իրիկունները կարող ա մի բան կարդամ, մեկ էլ զգամ, որ քունս տանում ա: Հատկապես վերջերս շատ ա պատահում, որ ցերեկները կամ իրիկունները մի ժամի չափ քնում եմ, հետո զարթնում: Գլուխս ծանրացած ա ըլնում, աչքերս էլ փակվում են: Ու տենց բաները հատկապես վերջի տարիներին են հաճախակի դառնում: Ո՞նց լուծեմ էտ տեսակ պրոբլեմները:

Հիշիր «3+2» ֆիլմը, որտեղ ասվում էր՝ Утопишься, море рядом.

[Vaho]

Իրական հանգստությունը անկեղծ աղոթքն է Աստծուն

[Արամ]

Հայկո ջան՝ բալես, առաջարկում եմ գնա մեր Արամուսի լեռները, պարկի ընդե, հանգստացի ու արի տուն, իմ մոտել գանգռենաս բռնեց գնացի մեռ լեռները եկա հիմա դզվելա

[*e}|{uka*]

Հանգիստը արվեստ է : Հանգիստը ոչ պակաս պատասխանատու է , քան աշխատանքը ինքը , և հանգստանալ կարողացողները ճիշտ այնքան են , որքան լավ աշխատել կարողացող մարդիկ . երկու ունակությունն էլ միշտ զուգադիպում են : Ամենաբարդը , ինչպես և ամեն ինչում , ներքին իներցիան հաղթահարելն է , մի ալիքից մյուսը ցատկելը
:Եթե օրինակ մարդը ուժասպառ է աշխատանքից և անկարող որևէ գալար շարժելու , հեռուստացույցին գրկախառնվելով հանձնվում է միայն գլխացավի, դա հանգիստ չէ , ավելի շուտ կենդանական ուժասպառություն , զառամախտ : Իսկական հանգիստը պահանջում է հատուկ կարգի կազմակերպվածություն , պահանջում է , կոպիտ ասած, սեփական ենթագիտակցության վրա կուլտուրական բռնացում : Հանգիստը պետք է հոգալ այնպես ինչպես մայրը՝ երեխայի : Իսկ ինչպես կարելի է այն կազմակեպե՞լ: Դա արդեն կախված է յուրաքանչյուրի հնարավորությունից ու ցանկությունից...

[Սելավի]

Եթե աշխատում եք կանգնած ուրեմ պիտի հանգստանաք նստած, իսկ եթե աշխատում եք նստած ուրեմ պիտի հանցստանաք կանգնած, ու ընդհանրապես լիարժեք հանգստության կարող եք հասնել նաև զբաղվելով ձեր սիրած գործով, այսինքը, ինչ սիրում եք, դրանով էլ զբաղվեք «հիմնական աշխատանքից հետո» ու կունենաք գրեթե կատարիալ հանգստություն:
Սա է ընդհամենը լավ հանգստանալու գաղտնիքը:
Իսկ ինչ մնումա ծով գնալուն ու դրա տիպի այլ բաներին, ասեմ որ շատ մարդիք կան որ ծովափ գնալով ոչ թե հանգստանում են այլ «անհանգստանում են» ահավոր հոգնում են:

[Ձայնալար]

Jazz, Box, Sex

քո դեպքում երևի`

Rap, Football, Sex

[*e}|{uka*]

Պե՞տք է , արդյոք , բացատրել , թե դա ինչ է: Հանգիստը հանգիստ է :
Հանգիստ՝ նշանակում է վերանալ, անջատվել: Հետևաբար, հանգիստը այնպիսի զգացմունք է, որի դեպքում մարդն ազատվում է իր ծանր շնչառությունից: Բայց , իհարկե, հոգին չի ավանդում : Ոչ պարզապես հանգստանում է: Նրա հոգին հոգու հանգստություն է գտնում... Իսկ ինչպե՞ս հանգստանալ . այ դա ամեն մեկս մեզ ճանաչելով լավագույն տարբերակը կգտնենք :

[VisTolog]

Հանգիստ ես լինում այն ժամանակ, երբ.
1. Ցանկացած երևույթի վերաբերվում ես շատ հանգիստ.
2. Աշխատում ես լինել մի քիչ կոպիտմը ասած` սառնասիրտ.
3. ՈՒղեղդ <<անջատում>> ես.
4. Ապրում ես պատրանքներով, երազանքներով
5. Եթե աման ես ջարդում, չես ասում <<վաաաայ, էս ինչ եղաաաավ, հիմա ինչով եմ հաց ուտելուուու>>, այլ շատ հանգիստ, վերցնում և աղբն ես նետում.
6. Եթե ինչ-որ վնասվածք ես ունենում, կամ հանդիպում այդպիսի վնասվածք ունեցողի, պանիկայի մեջ չես ընկնում. ՈՒ ընդհանրապես, պանիկային վերջ ես տալիս
7. Եթե էտ օրվա դասը չես արել, ուրեմն չես մտածում դրա մասին. գնում ես դասի այնպես, ոնցոր ոչինչ էլ չի եղել. հենց հիշես, ուղեղիդ ու սրտիտ աշխատանքը կարագանա.
8. Ամենակարևորը, ինչը որ քեզ նյարդայնացնումա, վերաբերվում ես շաաատ հանգիստ.

Ավելացվել է 1 րոպե անց


Ավելացվել է 2 րոպե անց
Մեկ-մեկ էլ տեղերով փոխում ես

[*e}|{uka*]

Հանգիստ ես լինում այն ժամանակ, երբ.
1. Ցանկացած երևույթի վերաբերվում ես շատ հանգիստ.
2. Աշխատում ես լինել մի քիչ կոպիտմը ասած` սառնասիրտ.
3. ՈՒղեղդ <<անջատում>> ես.
4. Ապրում ես պատրանքներով, երազանքներով
5. Եթե աման ես ջարդում, չես ասում <<վաաաայ, էս ինչ եղաաաավ, հիմա ինչով եմ հաց ուտելուուու>>, այլ շատ հանգիստ, վերցնում և աղբն ես նետում.
6. Եթե ինչ-որ վնասվածք ես ունենում, կամ հանդիպում այդպիսի վնասվածք ունեցողի, պանիկայի մեջ չես ընկնում. ՈՒ ընդհանրապես, պանիկային վերջ ես տալիս
7. Եթե էտ օրվա դասը չես արել, ուրեմն չես մտածում դրա մասին. գնում ես դասի այնպես, ոնցոր ոչինչ էլ չի եղել. հենց հիշես, ուղեղիդ ու սրտիտ աշխատանքը կարագանա.
8. Ամենակարևորը, ինչը որ քեզ նյարդայնացնումա, վերաբերվում ես շաաատ հանգիստ.

Ավելացվել է 1 րոպե անց

Վիստը գյուտ արեց

Հազար տարի մնա ինձ տենց « հանգիստ պետք չի», ճիշտն ասած էս դա հանգիստ էլ չէի համարի ուղղակի կասեի պատասխանատվության զգացումի բացակայում կամ« թքած ամեն ինչի վրա»

Կամ ո՞նց կարելի է ցանկացած երևույթներին հանգիստ վերաբերվել. վերևի հարկում գազի բալոն պայթի դու ասես. «հոպ , հլը հանգիստ, Նո փանիք!, նո փռոբլեմ »

[VisTolog]

Վիստը գյուտ արեց

Հազար տարի մնա ինձ տենց « հանգիստ պետք չի», ճիշտն ասած էս դա հանգիստ էլ չէի համարի ուղղակի կասեի պատասխանատվության զգացումի բացակայում կամ« թքած ամեն ինչի վրա»

Կամ ո՞նց կարելի է ցանկացած երևույթներին հանգիստ վերաբերվել. վերևի հարկում գազի բալոն պայթի դու ասես. «հոպ , հլը հանգիստ, Նո փանիք!, նո փռոբլեմ »

լ. վերևի հարկում գազի բալոն պայթի դու ասես. «հոպ , հլը հանգիստ, Նո փանիք!, նո փռոբլեմ »

Դե պիտի սովորես կամաց-կամաց.

Հազար տարի մնա ինձ տենց « հանգիստ պետք չի», ճիշտն ասած էս դա հանգիստ էլ չէի համարի ուղղակի կասեի պատասխանատվության զգացումի բացակայում կամ« թքած ամեն ինչի վրա»

Բայց տենց ավելի լավա. անձնական փորձիցս եմ ասում

Ավելացվել է 2 րոպե անց

Կամ ո՞նց կարելի է ցանկացած երևույթներին հանգիստ վերաբերվե

Նախ ես չեմ էլ ասում, որ ցանկացած երևույթի այդպես վերաբերվես, այլ շատ հանգիստ.
Ճիշտա, յուրաքանչյուր անգամ հանգիիստ մնալով, մի քիչ ներքուստ քեզ վատ ես զգում, բայց դա մի քանի րոպե է տևում, և ազատում է հետագա մտածմունքներից.

Ավելացվել է 3 րոպե անց

Վիստը գյուտ արեց

Դե հա, էտի գյուտ չի, ուղղակի ոչ մեկ չի օգտագործում էտ ձևերը. Ես ուղղակի թվարկում էի նրանց համար, ովքեր կօգտագործեն.