Կա խոսք որի հեղինակ Հեգելն է եթե չեմ սխալվում... "Ամեն ժողովուրդ արժանի է իր ղեկավարներին"...
Կարծիքներ...
Ամեն ժողովուրդ արժանի է իր ղեկավարներին
Կա խոսք որի հեղինակ Հեգելն է եթե չեմ սխալվում... "Ամեն ժողովուրդ արժանի է իր ղեկավարներին"...
Կարծիքներ...
Loading your personal settings....
Եթե ղեկավարը ընտրվում է ժողովրդի կամքով համաձայն եմ, բայց Հայաստանի պայմաններում Հեգելի գրածը չի գործում, ժողովուրդը ուզում է փոխի ու իրեն արժան ղեկավար ընտրի, բայց առայժմ չի կարողանում(միայն առայժմ):Սամվել-ի խոսքերից
Կա խոսք որի հեղինակ Հեգելն է եթե չեմ սխալվում... "Ամեն ժողովուրդ արժանի է իր ղեկավարներին"...
Կարծիքներ...
Ժողովրդի քանի՞ տոկոսն է ուզում... ու քանի՞ տոկոսն է 5000 դրամով իրա երեխաների ապագան վաճառում...
Loading your personal settings....
5000 դրամով վաճառվողները մեծամասնություն չեն կազմում, ես իրանց համարում եմ անգիտակից մասսա, իրանք ուղղակի չեն պատկերացնում ինչ փորձանք են բերում ժողովրդի գլխին թեկուզ 5000 վերցնելով(կարծես ի՞նչ վատ բան են անում, բայց դրա հետևանքներ գալիս ա իր երեխային քթերից):Ժողովրդի քանի՞ տոկոսն է ուզում... ու քանի՞ տոկոսն է 5000 դրամով իրա երեխաների ապագան վաճառում...
Լավ իսկ Անտարբեր մասսան քանի՞ տոկոսնա
Loading your personal settings....
Էդ հարցը պրն. Սուտիբեկյանին խնդրում եմԼավ իսկ Անտարբեր մասսան քանի՞ տոկոսնա
չեմ ակրծում վերջին ընտրություներից հետո անտարբեր մասսան մեծ լինի:
Իմ կարծիքով 5000 դրամներն այդքան էլ մեծ դեր չեն խաղում ընտրություններում, առավել ևս վերջին ընտրության ժամանակ այն մեծ դեր չխավաց.Յուրաքանչյուր ընտրության ժամանակ էլ դրանք լինում են
Առավել վտանգավոր են լցոնումները, քանի որ նրանք կարող են հասնել հսկայական չափերի ինչպես եղավ վերջին ընտրության ժամանակ
Հարգելիս:
Սենց լիքը մտքեր կան ասված ու չասված:
Հա: Իհարկե երկուսին գումարած երկու հավասար է չորսի: Ոչ չորսուկեսի, ոչ էլ չորսհազարի: Այլ ուղիղ չորսի:
Սակայն հարցը ոչ թե էն է, թե ով ում է արժանի, քանի որ ամեն մի մտածող ու հասկացեղ մարդ էլ գիտի հավասարության ձախ կողմում եղած գումարելիների գումարից ինչ թիվ է ստացվելու, այլ հարցը էն է, թե ոնց անենք, որ հավասարության մեջ ի հայտ գան նոր անդամներ: Ու նաև ի՞նչ նոր անդամ ինչ նոր արժեքի կբերի:
Օրինակ, եթե այնտեղ կիրառենք ասենք Կոնֆուցիոսի ուսմունքի պրակտիկ կրողների մի մեծ խումբ, ապա կարող ենք ստանալ լրիվ նոր, անսպասել արդյունքներ: Իսկ ինչպիսի՞ արդյունքներ… Այ էս հարցի պատասխանը կարող էինք ունենալ, եթե մեր մոտ քաղքականությամբ զբաղվեին ոչ թե եսիմ ովքեր, այլ լուրջ գիտական ներդրում ունեցող գիտնականներ:
Սակայն մեր մոտ բարդ, երրորդ կարգի դիֆերենցիալ հավասարումենրը լուծում են եսիմ ովքեր: Ու քեզ համար պարզ չի՞, որ մի քիչ տետրը ձեռները քնելուց հետո, հավասարման աջ կողմում մի հատ թիվ են նկարում լուրջ դեմքով /ասենք վագրի թռիչք 15 %/, ու աշխարհի գիտնականները գլուխ են ջարդում հասկանալու համար թե էս ոնց՞ եղավ:
Բայց դիտակից աշխարհը գոնե մի բան լավ գիտի, որ էտպես "տուտուցներին" մի անգամ խաբելուց հետո երկրորդ անգամ ոչ մեկը "շան տեղ չի դնում": Իսկ մե՞նք: Մենք դնում ենք ամենակարևոր տեղերում, ու մի հատ էլ լեգենդներ պատմում իրար, թե "գիտե՞ս ինչ խելոք ա… գիտե՞ս ինչ ամենակարող ա"
Այ սա իսկապես խնդիր է: Խոշոր խնդիր, որը քիչ-քիր կվերան միայն գրագիտության տարածելուց հետո:
Որքան որ ինձ հայտնի է, այս արտահայտության` "Ամեն ժողովուրդ արժանի է իր ղեկավարին" հեղինակը Նապոլեոնն է:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ