Մեջբերում Աթեիստ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Երբ ես գրում եմ, որ հոգի եմ կանչել, դա կարծիք չի, դա փաստ է:
Երբ գրում եմ, որ հայելու մեջ ոչինչ չերևաց, դա փաստ է:

Երբ ինչ-որ մեկը, գրում է "Ես ինչ որ տեղ լսել եմ, որ ինչ որ մեկի մոտ այսպիսի բան է տեղի ունեցել", դա արդեն ոչ թե փաստ է, այլ բամբասանք:

Անիմաստ եմ համարում շարադրել կարծիքս աստվածաշունչ կոչվող գրքի և նրանում շարադրված "փաստերի" մասին:
Վստա՞հ ես, որ դա հենց հոգի էր և ոչ թե այլ էներգետիկ կամ նմանատիպ մի երևույթ...
Կբացատրես մեզ, թե ի՞նչ է իրենից ներկայացնում հոգին և ի՞նչ է լինում նրա հետ երբ նա թողնում է ֆիզիկական աշխարհը և գնում իրեն համապատասխան ոլորտն ու թե ինչպե՞ս է հնարավոր լինում այն ոլորտից ուր գտնվում է այդ հոգին պարապ մարդկանց խաղերի շնորհիվ գա ու շփվի մարդկանց հետ...
երբ հայելու մեջ ոչինչ չտեսար դա գուցե նշանակում է որ իվիճակի չեղար տեսնել համապատասխան զգայարանների զգայունակության պատճառով...

Իրականում շատ վտանգավոր բան է առաջին հայացքից այդքան զվարճալի թվացող այդ զբաղմունքն. հետո կփորձեմ ավելի մանրամասնել, իսկ այժմ կսպասեմ պատասխաններին...