Ասում են` ժամանակը բուժում է…
Բայց ինչու՞ երբ ետ ենք նայում և հիշում ենք մեր կյանքում առանձնահատուկ հիշվող պահերը, սովորաբար լաց ենք լինում… Որովհետև երբեք դրա մասին ոչ մեկին չե՞նք ասել, թե՞ որովհետև տխրությունն է իջնում, որ այդ ամեն անցել է…
Ինչու՞ մենք այդ պահերը երբեք բաց չենք թողնում մեր հիշողությունից…
Ինչու՞, կարծես թե ներված, համակերպված ու մոռացված վիրավորանքի մասին մտածելիս ցավ ենք ապրում…
…և այդպես էլ չհասկացա՝ ով եմ ես…
մի Աղջիկ, որը երազում է մի օր Թիթեռ դառնալ, թե՞ Թիթեռ, որը երազում է Աղջիկ լինել…
Հարկ է ճշտել` առանձնահատուկ լա՞վ, թե՞ վատ պահերը: Թերևս երկու դեպքում էլ լաց լինել կարելի էԵրկնային-ի խոսքերից
ո՞րն է խնդիրը:
Որովհետևներ կարելի է լիքը գտնել. այնուամենայնիվ, ամենակարևորը թերևս կարող է այն լինել, որ իմանալով հետևանքները` կցանկանայիր, որ իրերի դասավորությունն այլ լիներ:
Էս դեմքում "ներված" ու "մոռացված" բառերն արժի կասկածի տակ առնել:Ինչու՞ մենք այդ պահերը երբեք բաց չենք թողնում մեր հիշողությունից…
Ինչու՞, կարծես թե ներված, համակերպված ու մոռացված վիրավորանքի մասին մտածելիս ցավ ենք ապրում…
Վերջին խմբագրող՝ Frigid-: 21.04.2008, 09:42:
I did not ask for the life that I was given, but it was given nonetheless. And with it I did my best.
Ինչ տարօրինակ ա բայց
Ես գնալով համոզվում եմ, որ մարդիկ նույն հասկացությունն ընկալում են լրիվ յուրովի. անգամ գույները, երևի թե, ամեն մեկի համար ասենք "կանաչ" լրիվ տարբեր հասկացություն ա...
Նախ՝ ժամանակն իրոք բուժում է, բայց երևի թե էլի ամեն մեկի համար ընդհանրացված ասելը սխալ կլինի: Ինձ՝ բուժում է, սակայն հաստատ կլինեն մարդիկ, ովքեր կծիծաղեն այս մտքի վրա կամ էլ կքմծիծաղեն...
Հետո... ամեն բան կախված է նաև նրանից, թե ոնց ես դու ինքդ վերաբերվում նրան, ինչը հանձնել ես ժամանակին, որ բուժի
Find what you love and let it kill you. (c) Bukowski
Մմմմ.... եթե անհատներից փաստումներ են պետք, ասեմ.
Ժամանակն իմ ամենամեծ ընկերն ու թշնամին է. խլելով կյանքիս այդքան պետքական ակնթարթները` բուժում է ինձ այդքան անպետք վերքերը: (ոնց որ լավ ստացվեց, հը՞)
I did not ask for the life that I was given, but it was given nonetheless. And with it I did my best.
Ժամանակը բուժու՞մ է, ինչը՞, միթե՞ հնարավոր է բուժվել կամ մոռանալչեմ պատկերացնում
ես արդեն 6 տարի ուզում եմ մոռանալ ու ապրել հանգիստ, բայց չեմ կարողանում, յուրաքանչյուր քայս կշռադատվում է հենց այդ չմոռանալուս արդյունքում
ու ես ուրախ եմ, որ չեմ մոռացել
Չես պատկերացնի ինչ հարազատա ինձ այդ ամենը:Ճիշտ չէ որ ասում են ժամանակը բուժումա,այլ ավելի շուտ ժամանակի ընթացքում այդ զգացմունքը կամ վիշտը թաքցնում է մեր հոգու խորքում:Ու մեկա ուզած չուզած մի որոշ ժամանակ անց հիշեցնումա մեզ:
А ведь зима - это и есть сказка.... Главное верить в чудеса...и я верю
Ժամանկը բուժում է: Ու առողջ կապրես մինչև, որ նորից չհիշես..... ամենիչ լավ է ընթանում մինչև, որ սկսում ես հիշել:
Ես չգիտեմ թե այս թեմայի հեղինկը ինչ ցավոտ հիշողություններ ունի , որ ես կարանամ բավարա պատասյխան տամ իր հարցին, քանի որ բոլորս նույն ձև և նույնքան էլ տարբեր ենք մտածում, ընդունում, հասկանում, նեղվում, ուրախանում և այլն:Սակայն նենց երևույթներ կան, որոնց համար հիմա լացում ես , բայց հետո ժամանակը կգա ու կզգաս, որ ինչքան հիմար ես եղել ու կսկսես ծիծաղել ինքդ քո վրա:
Ժամանակը անզոր է ինչ-որ բան բուժել...Այն ավելի շուտ օգնում է համակերպվել տարած ցավին,ստացված վերքերին:Օգնում է խորասուզվել և չմտածել,հասկանալ քո սխալը,ճիշտը, նորից կարողանալ հավասարակշռել ամեն ինչ...Օգնում է նույն սխալը չկրկնել:
Ժամանակը չի բուժում ,այլ ուղղակի մոռացության է տալիս և խրում աշխատանքի կամ դասերի մեջ..........................................
Мы всегда ценим то,чего мы добиваемся сами,своими силами...!
վայ մարդիկ, սխալ բաներ մի հասկացեք…
թեման իմ կամ իմ պրոբլեմների մասին չի…
բացել եմ, որովհետև առհասարակ շատ հաճախ եմ նման պատմություններ լսում, շատերի մոտ նման պրոբլեմ կա, ուզում էի ուղղակի ձեր կարծիքները լսել…
…և այդպես էլ չհասկացա՝ ով եմ ես…
մի Աղջիկ, որը երազում է մի օր Թիթեռ դառնալ, թե՞ Թիթեռ, որը երազում է Աղջիկ լինել…
Երկնային- բայց դե դու էլ ես չէ հիշում?
Հմմ
Սխալ է մոռանալը, բայց անցյալով պետք չի ապրել, ընդհամենը հիշել ամեն ինչ դրանից դաս քաղել ու չկրկնել նույն սխալները, սա մեզանից պահանջվում
Հմմ
ամեն մեկս ինչ-որ բան ունենք հիշելու… բայց ես տենց ծանր չեմ տանում հիշողություններս…
…և այդպես էլ չհասկացա՝ ով եմ ես…
մի Աղջիկ, որը երազում է մի օր Թիթեռ դառնալ, թե՞ Թիթեռ, որը երազում է Աղջիկ լինել…
Բայց դե թեմայիտ սկիզբը նենց էմոցիայով ես գրել, որ լացս էկավ:Ակամայից ես էլ սկսեցի հիշել.........ամեն մեկս ինչ-որ բան ունենք հիշելու… բայց ես տենց ծանր չեմ տանում հիշողություններս…
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ