շատ լավ
լավ
վատ
շատ վատ
Արթուր Մեսչյան - հրաշալի երաժիշտ ու երգահան, որը իր ոճի մեջ միակն է: Իմ կարծիքով ի տարբերություն Ռուբեն Հախվերդյանի որին էլ ես շատ-շատ սիրում եմ, Մեսչյան միշտ չես կարա լսես, շատ դժվարամարս երգեր են, բայց երբ տրամադրված ես լսում ու խորանում երգի բառերի մեջ, երգերը քեզ տանում են ու զգում ես, որ էդ մենակ երգ չի այլ մի ամբող փիլիսոփայություն: Եվս մի բան, ինձ շատա դուր գալիս իրա համեստոըթյունը:
Ապրիր արագ, մահացիր երիտասարդ:
Արթուր Մեսչյանին շատ եմ սիրում : HardRock-ը ամեն ինչ ասեց :
ես տենց բաներ մի 2-3-4 անգամից ավել չեմ լսում.. ինքը լավնա .. տխուր նոտայի վրա.. լացկան երգեր են :Ր դրա համար եմ խուսափում վերալսելուց
total_abandon (30.12.2009)
Դրա համար եմ ասում, որ միշտ չես կարա լսես, պետքա տրամադրված լինես, թե չէ երաժշտությունը պարզապես կողքովդ կանցնի ու վերջ:Լոս-ի խոսքերից
Ապրիր արագ, մահացիր երիտասարդ:
Hardrock-ի ասածներին ավելացնելու բան առայժմ չունեմ, ամեն ինչի հետ համաձայն եմ։Ես էլ եմ շատ սիրում Արթուր Մեսչյանի երգերը, միայն թե որոշակի տրամադրություններ կան, որոնց դեպքում նրա երգերը ճնշում են...
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Դե ես չէի լսել իրան: Շատ էին գովում: Մեկից իրա հաղորդություններ ալբոմը վերցրի: Դե լավ էլի, ինչն ա դրա լա՞վ, դե տենց չի էլի կյանքը, ու բառերն էլ իրա ինձ տհաճ բանաստեղծների են հիշացնում:
Վերջին խմբագրող՝ Ուլուանա: 12.05.2006, 20:20:
Արթուր Մեսչյանի երգերը 15 րոպեից ավել չեմ կարողանում լսել,բայց սիրում եմ իրա երգերը,հատկապես են երգը,որի վերնագիրը չգիտեմ,բայց բառերը հետեվյալն էին. «Տարօրինակ մարդ արարած...»։
Շատ եմ սիրում, բայց ես էլ երկար չեմ սիրում լսել: 1-ից 3 երգ, օրվա մեջ
Hovsep, վերնագիրը որքան գիտեմ հենց այդպես է՝ «Տարօրինակ մարդ արարած...»։
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Ինձ շատ է դուր գալիս Մեսչյանի «Ո՞ւր էիր, աստված» երգը։ Իսկական գլուխգործոց է։
Ինձ դուր է գալիս է իր երգը մահացած թագավորի մասին « ․․․ հող է հիմա։» երգը։ Անունը չեմ հիշում։
Շատ է խոսվում այս երգչի մասին , դրական կարծիքներ շատ եմ լսել , բայց անձամբ երգիչին հնարավորություն չի ընձեռվել
Եթե խնդրեմ ինչ-որ մեկը կտեղադրի՞ նրա երգերից այստեղ
Il y a des gens qui augmentent votre solitude en venant la troubler...
Մրիկ, եթե քեզ թողում ես տենց արտահայտվել իրա երգերի մասին, ասեմ, որ երևի դու պռոստը չես հասել էդ աստիճանին, որ լսես իրան: Երգ լսում են ոչմիայն նրա համար, որ տակը ցկցկան:
Վերջին խմբագրող՝ Artgeo: 12.05.2006, 21:45:
Ապրիր արագ, մահացիր երիտասարդ:
RaMeSsEs-ll (17.01.2009), xaker00 (10.10.2009)
Անկեղծ ասած, ես նրա երգերը լսել եմ, բայց բառերին ուշադրություն չեմ դարձրել, որովեհետվ երաժշտությունն առանց այդ էլ դեպրեսիվ է
Վերջին խմբագրող՝ Ուլուանա: 12.05.2006, 20:27:
Moon (10.03.2009)
Հետաքրքիր է, հազար անգամ լսել եմ նրա երգերը, բայց ես էլ համարյա ոչ մի երգի վերնագիրը չեմ հիշում... միայն մի քանի երգի վերնագիր։
Իրոք, որոշ դեպքերում կարելի է դեպրեսիայի մեջ ընկնել, բայց որոշ դեպքերում էլ... չեմ կարող բացատրել, բայց մի ուրիշ զգացողություն է լինում...
Արշակը երբեմն վատ տրամադրության ժամանակ միացնում է, ու եթե բախտս չբերի, այդ ժամանակ ես էլ վատ տրամադրություն ունենամ կամ դեպրեսիայի շեմին լինեմ, ուրեմն կորած եմ...Հետաքրքիր է, որ իր վրա նման տրամադրությունների ժամանակ Արթուր Մեսչյանը շատ լավ է ազդում։
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Իմ կարծիքով Արթուր Մեսչյանի երգերը բոլորովին էլ դեպրեսիվ կամ լացկան չեն։ Ընդհակառակը՝ մեջը պայքար կա։ ՈՒ ինձ վրա շատ լավ են ազդում։ ՈՒղղակի սխալ եք ընկալում։ Մրրիկի ասած ալբոմը չեմ հիշում, բայց նրա «Թափառում» և «The monologue of a crazed violinist» ալբոմները շատ եմ սիրում (չնայած իրարից շատ տարբեր են ոճով ու տրամադրությամբ)։
Ի դեպ, նրա երգերի մի մասը կարծեմ Խաչիկ Դաշտենցի բառերով են։
Добро победило зло, поставило его на колени и зверски убило
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Էջանիշներ