Մեջբերում Elmo-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Սկզբունքորեն չեմ ընդունում սեփական մարմնին նկարելը, ծակելը, ինչ որ բաներ կպցնելը: Երևի մենակ մահվան սպառնալիքի տակ կթողնեմ վրես տատու անեն, կամ ինչ որ օղակ մօղակ կպցնեն:

Բայց ահավոր դեմ եմ, երբ սկսում են մարդկանց գլխին քարոզ կարդալ, մանավանդ անծանոթ: Ախպեր ջան չե՞ք սիրում մի կախեք, չե՞ք ուզում մի նկարեք, բայց նկարողներին ու կախողներին մի քննադատեք/տո լավ քննադատեք, բայց «ականջօղով տղեն, գոմիկն ա ականջօղ կապում և այլն» -ին վերջ տվեք/: Պահի տակ կարող ա ականջօղով կամ տատույով տղեն ջղայնանա, բռնի էդ գոմիգ ասողի տուտուզին ազգային ժողովի նախագա տատու անի, ճամփի:
Փաստորեն ստացվում ա, որ եթե հարցնում ենք, թե ինչի համար, ինչ պատճառով են նկարվել կամ երկաթեղեն կախել էդ քննադատությունա? Կարող ա դրա մեջ ինչ որ հատուկ իմաստ կա, որ մենք` հասարակ մահկանացուներս խաբար չենք? Նշված երևույթներին ամեն մեկն իրավունք ունի իր ուզած ձևով վերաբերվի, բայց կարծիք արտահայտելուց էն կողմ ոզնուն էլա պարզ, որ գնալու տեղ չկա: