Տատու և Փիրսինգ

[Moon]

Եթե դուք ունեք փիրսինգ կամ տատու, ինձ հետաքրքրում է, ինչպե՞ս որոշեցիք այդ քայլին գնալ։ Ընդհանրապես ինչի՞ համար եք անում փիրս կամ տատու։
Ես նյութ եմ գրում, ինձ հետաքրքիր կարծիքներ են պետք։
Իսկ եթե չունեք երկուսն էլ, հետաքրքրում է, ի՞նչ կարծիք ունեք տատուների և փիրսերի մասին։

Գեղեցի՞կ եք համարում տատուներն ու փիրսերը։



Մոդերատորական: Գրառման գունվորումը և թավությունը վերացված է: Գրեք ընթեռնելի, աչք չցավեցնող, տեքստի ձևաչափումներին դիմեք անհրաժեշտության դեպքում կարևոր հատվածներն ընդգծելու, ընթերցողի ուշադրությունը կոնկրետ հատվածներ վրա բևեռելու համար:

[firewall]

Եթե դուք ունեք փիրսինգ կամ տատու, ինձ հետաքրքրում է, ինչպես որոշեցիք այդ քայլին գնալ։ Ընդհանրապես ինչի համար եք անում փիրս կամ տատու։ Ես նյութ եմ գրում, ինձ հետաքրքիր կարծիքներ են պետք։
ԻՍկ եթե չունեք երկուսն էլ, հետաքրքրում է, ինչ կարծիք ունեք տատուների և փիրսերի մասին։

լավ, վատ, անտարբեր, մեկ էլ ամենինչ չափի մեջ է սիրուն... այսքանը

[impression]

Գժուկ ջան, թե ինչի ես տենց աչք ցավացնող գույներով բաներ գրում մարդ չի հասկանում, մեկ էլ՝ տատուն ու փիրսինգն ինչու է սեր և ռոմանտիկա բաժնում, էդ էլ էր անհասկանալի... երևի ժամանակակից սերն ու ռոմանտիկան մենակ տատուներով են լինում հա՞... իմ վերաբերմունքն էլ՝ նորմալ, մարդն ու իր մարմինը՝ ինչ ուզում ա թող անի, մենք էլ մնանք մեր գործերին... այլ հարց է, թե որքանով են տատուն և փիրսինգը վնաս հասցնում առողջությանը, մանավանդ հայաստանյան տատու սալոնների պայմաններում, բայց դե ոչ մեկ տենց հարց չի տվել, ես էլ ինձ նեղություն չեմ տա խորանամ

Որպես թույլ տեսողություն ու քայքայված ներվերի տեր մարդ, այսինքն ինվալիդի իրավունքով, խնդրում եմ, եթե կարելի ա, գրեք սևով սպիտակին, մարդ ենք, ի վերջո ֆորում ա, ոչ թե հուշատետր

[Երկնային]

Շատ նորմալ եմ վերաբերվում… Ամեն մեկը անում է իր մարրմնի հետ այն, ինչ ցանկանում է…
Ասեմ` որոշ մարդկանց շատ սազում է… գեղեցիկ կարող է նայվել…

ուղղակի որոշ դեպքերում համարում եմ, որ դրա հարկը չկա… օրինակ ես ինքս բացարձակապես ցանկություն չունեմ փիրսինգի… բայց ուրիշների վրա դուրս կարող է և գա… օրինակ քթի վրա…
բայց երևի անհարմար կլինի, եթե գրիպով վարակվեն, կարող ա բորբոքում լինի…
հետո օրինա չեմ հասկանում, թե ոնց են կարողանում լեզուն ծակել հետո էլ թլիկ-թլիկ խոսում են, մինչև հարմարվեն մարդիկ իրանք իրանց տանջելու համար մի հատ են…

նույնն էլ վերաբերում է տատուին… բացասականը այն է, որ մշտական է… դրա համար պետք է շատ լավ մտածել մինչև «տատույավորվելը» բայց, ինչ խոսք, շատ դեպքեորւմ կարող է սիրուն նայվել…
ամեն ինչ չափի մեջ, իհարկե…

[Chuk]

Մոդերատորական: Թեման «Սեր, զգացմունքներ, ռոմանտիկա» բաժնից տեղափոխվել է «Դեսից-Դենից» բաժին:

[Ռուֆուս]

Սիրում եմ և տատու և փիրսինգ, մենակ թե ոչ սեփական մարմնիս վրա

[Amaru]

ես պիրսինգների համար խելագարվում եմ ու ինչքան ցավոտ ա ստացվում, էնքան լավ

[Արամ]

Պիրսինգերից զզվում եմ.....բայց այ տատու.....իհարկե իմ վրա չէի ցանկանյի ունենայի....տատու սիրում եմ աղջկա վրա են....գոտկատեղից մի քիչ վերև…...ախր ես մեղավոր եմ որ շաաատ սիրունա նայվում՞

[Rhayader]

Էսօր առաջին պիրսս արեցի: Ֆու, պատմություն էր: Շուտով նկարներ կդնեմ:

[Economist]

Էսօր առաջին պիրսս արեցի: Ֆու, պատմություն էր: Շուտով նկարներ կդնեմ:

Շնորհավորանքներս

[Rhayader]

Շնորհավորանքներս

Մերսիբո Նախորոք ասեմ՝ ինչ-որ չերեզչուռ բան չպատկերացնեք, ձախ ականջս է
Պատմությունը սկսեց նրանից, որ ես չեմ վստահի սալոնի աշխատողին՝ ոչ թե ցավից եմ վախենում, այլ պարզապես չեմ վստահի:

Ընկերուհիներիցս մեկին համոզեցի, որ անի: Երեկ Վալպուրգյան գիշերն էինք նշում (սատանիզմի գլխավոր տոներից է), ես ներերակային կատետոր բերեցի (էն որ կաթիլային համակարգին հիվանդին միացնելիս են օգտագործում), ինքը՝ օղ: Կատետորով ցանկացած պիրսինգ հարմար է անել. ասեղը խրում ես, պիրսը դնում ասեղի ծակի մեջ, ասեղը հանում՝ սովորաբար արյուն անգամ չի գալիս:
Վախեցել էի, որ մեծ օղ վերցրած կլինի, կատետորը մեծ էի վերցրել: Ավաղ, դա իմ միակ սխալը չէր:
Կատետորն իր վրա ունի պլաստիկե թաղանթ, որը թողնում են երակի մեջ՝ համակարգին միացնելիս: Ես դա մոռացել էի, ու այն ասեղի հետ խրվեց ականջիս բլթակի մեջ: Իսկ ես ականջս չէի սառեցրել՝ արյան ներհոսքը պակասացնելու համար: Օղը դնելուց հետո սկսեց արյունահոսել, բայց ցավ չկար: Սպիրտավորեցի, հարբեցի:
Ամբողջ ընթացքում խաղում էի հետը, որ չկպնի: Նույնիսկ չի էլ բորբոքվել: Շատ գոհ եմ, շատ լավ եմ զգում:

[Economist]

Մերսիբո Նախորոք ասեմ՝ ինչ-որ չերեզչուռ բան չպատկերացնեք, ձախ ականջս է
Պատմությունը սկսեց նրանից, որ ես չեմ վստահի սալոնի աշխատողին՝ ոչ թե ցավից եմ վախենում, այլ պարզապես չեմ վստահի:

Ընկերուհիներիցս մեկին համոզեցի, որ անի: Երեկ Վալպուրգյան գիշերն էինք նշում (սատանիզմի գլխավոր տոներից է), ես ներերակային կատետոր բերեցի (էն որ կաթիլային համակարգին հիվանդին միացնելիս են օգտագործում), ինքը՝ օղ: Կատետորով ցանկացած պիրսինգ հարմար է անել. ասեղը խրում ես, պիրսը դնում ասեղի ծակի մեջ, ասեղը հանում՝ սովորաբար արյուն անգամ չի գալիս:
Վախեցել էի, որ մեծ օղ վերցրած կլինի, կատետորը մեծ էի վերցրել: Ավաղ, դա իմ միակ սխալը չէր:
Կատետորն իր վրա ունի պլաստիկե թաղանթ, որը թողնում են երակի մեջ՝ համակարգին միացնելիս: Ես դա մոռացել էի, ու այն ասեղի հետ խրվեց ականջիս բլթակի մեջ: Իսկ ես ականջս չէի սառեցրել՝ արյան ներհոսքը պակասացնելու համար: Օղը դնելուց հետո սկսեց արյունահոսել, բայց ցավ չկար: Սպիրտավորեցի, հարբեցի:
Ամբողջ ընթացքում խաղում էի հետը, որ չկպնի: Նույնիսկ չի էլ բորբոքվել: Շատ գոհ եմ, շատ լավ եմ զգում:

Իմն էլ աջ ականջիսա ու ասեմ, որ ես ինքս եմ ծակել ականջս 7-րդ, թե 8-րդ դասարան էի: Վերցրեցի մի հատ դոշակի ասեղ, սպիրտով մաքրի, մի քիչ կրակի վրա պահեցի ու ծակեցի: Լավ էլ հավեսով ծակվեց, ցավ բան չեմ հիշում
Հետո քույրս՝Անուշկան, մի լավ դնգստեց, ասաց.«Ապուշ, գիտես ըտեղ ինչքան ներվ կա, բա որ մի ներվի կպնեիր» Հետո էլ եզրակացրեց « Չէ, դու լրիվ խելառ ես»

[Rhayader]

Իմն էլ աջ ականջիսա ու ասեմ, որ ես ինքս եմ ծակել ականջս 7-րդ, թե 8-րդ դասարան էի: Վերցրեցի մի հատ դոշակի ասեղ, սպիրտով մաքրի, մի քիչ կրակի վրա պահեցի ու ծակեցի: Լավ էլ հավեսով ծակվեց, ցավ բան չեմ հիշում
Հետո քույրս՝Անուշկան, մի լավ դնգստեց, ասաց.«Ապուշ, գիտես ըտեղ ինչքան ներվ կա, բա որ մի ներվի կպնեիր» Հետո էլ եզրակացրեց « Չէ, դու լրիվ խելառ ես»

Ներվերի պահը ճիշտ եմ ընտելշ նման բաներից լավ եմ: Բայց չեմ պատկերացնում դոշակի ասեղով ծակելու պահը:
Ուրիշ պիրս չունե՞ս:

[Արտիստ]

Էսօր առաջին պիրսս արեցի: Ֆու, պատմություն էր: Շուտով նկարներ կդնեմ:

Ինչպես ասում են, առաջինը լինի՝ վերջինը չլնի

[Dorian]

Մուն ջան, տատու կուզենայի, բայց եթե իմաստ ունենար, ինձ համար կարևոր մի բան խորհրդանշեր, չլիներ ձևի պարագա:
Փիրսինգի մասին չեմ մտածել: Չնայած էլի դեմ չեմ...