Նախօրոք ասեմ, ես սարսափ ֆիլմեր չեմ նայում: Երազ տեսա: Իբր թե գնացել եմ ակումբի հերթական հանդիպմանը: Սկզբում այնտեղ մի քանիսն ես, Էդոն, Չուկը, Վիքթրին, Վերվուլֆը, էլ չեմ հիշում, հա, մեկ էլ Երկնայինը: Ամեն ինչ սկզբում նորմալ է, մատուցողուհին ժպտում է ինձ, ու հանկարծ… բոլորը վերածվում են կարմիր գույնի հրեշների, իսկ ես մնում եմ մենակ… Նրանց բոլորի պոչերին գրված է Ե.Պ., վերջին տառը չեմ կարողանում կարդալ: Չի ստացվում: Նրանցից մեկը գալիս է հենց ինձ վրա, ահա մոտենում է, ուզում է ուտել կամ սպանել, չեմ հիշում: Ես հերոսական ջանքերով հետ եմ մղում նրան: Երկու հոգով են մոտենում, նրանց էլ եմ հետ մղում: Նրանք տեսնում են, որ այդպես չի լինի, սկսում են խոսել, խոսել, անընդհատ խոսել: Ես այլևս չեմ լսում նրանց: Մի պահ նկատում եմ, որ նրանցից մի քանիսի պոչերին գրված չէ Ե.Պ., այլ Բրյ., Ժո, և այդպիսի տարօրինակ անուններ: Բայց տեսնում եմ, որ նրանք էլ են ինձ նայում նույն ատող հայացքներով: Մի պահ լռություն է տիրում, ու միանգամից բոլորը հարձակվում են իմ վրա, ես փորձում եմ պաշտպանվել, ու այդ պահին հայելում տեսնում եմ, որ ես էլ եմ դարձել հրեշ, բայց կանաչ գույնի, իսկ գլխիս` երկու հաղորդիչ լարեր: Նրանք ավելանում են, ես փորձում եմ նոր եկածի հետ լեզու գտնել, բայց ոչ, նա բանասեր է, ժպտում է բարի ժպիտով, բայց սրում ատամները: Մի պահ էլ, ու ես էլ չեմ դիմանա… Ու այդ պահին… Ներս է մտնում մի հրեշ, կանաչ, շատ նման ինձ… Եվ կատարվում է անսպասելին, բոլոր կարմիր հրեշները փոխում են իրենց գույները, ասես քամելեոն լինեն…
Մի պահ չեմ հասկանում, թե ինչ է կատարվում, ու նորից հայտնվում եմ հանդիպմանը` իմ սիրելի ակումցիներն են կողքիս, դիմացս Երվանդներն են, նոր անդամ ունենք եկած… Մտածում եմ, թե ինչ կատարվեց հետս, երազ էր, թե ինչ… Գնում ենք կասկադ, անկապ խոսում ենք, մինչև գնալու ժամանակն է գալիս… Չայլդի հետ տուն ենք գնում` շրջանային ենք քայլում… Նրան հաջող եմ անում, նստում եմ երթուղային, այդ պահին Չայլդը շրջվում է, ու ինչ… Պոչ, պոչին գրված… Ե.Պ. ու էլի չեմ հիշում, թե ինչ… Էլ չեմ դիմանում… Տեղիցս վեր եմ թռնում… Ինչ լավ էր, երազ էր, այդ օրն էլ անցավ…
StrangeLittleGirl-ի խոսքերից
: Ես իհարկե, անձնականս չէի ուզում գրեի, բայց որ ասում ես, ասեմ դա էլ, մինչև կասկադ հասնելը ես Բյուրին ասեցի իրա հանդեպ ունեցած զգացմունքերիս մասին, ասեցի, թե ինչ էի զգում, երբ իրեն տեսա առաջին անգամ, բայց նա պատասխանեց, որ մեր մեջ ոչ մի բան չի կարող լինել, որ առաջին անգամ երբ հանդիպման էիր եկել, ես ուրիշ ակումբցիով էի հետաքրքրվում միայն, մենակ անունը չեմ հիշում
:
Էջանիշներ